Anger Management Issue Novels & Stories

“Hindi ko alam noon na naging girlfriend ka ng anak ko kaya hindi ko alam ang tunay na dahilan nang biglang pagbabago ni Alvi noon. My son has had an anger management issue since he was a child, and I think you know that.” Tumango siya sa sinabi ng ginang. Alam niya ang bagay na iyon tungkol kay Alvi at kaya niya noon na pakalmahin ito kapag nagagalit ito ngunit noong maging malabo ang relasyon jila ay napansin niya na mas lumala ang anger management issue nito.

Na kahit alam kong nasisinungaling ako, ‘yon din naman talaga ang nararamdaman ko magmula nang ako ang mag-manage ng mga business namin. Sobrang hirap kung tutuusin, pero sinusubukan ko lamang na maging matatag. Na hindi ipakita sa kanila ang nararamdaman ko, dahil ayaw kong isipin nila na hindi ko kayang i-manage ang mga business namin. Kasi kung tutuusin naman ay kaya ko, eh. Ang problema lang naman kasi ay may limit. Hindi naman porque kaya ko, hindi na ako napapagod.

I mean, if he couldn't answer my calls, then he could have chatted with me instead and let me know that he's too busy and can't call me. Alright, I know I sound like I am overreacting. Well, I really am. And it's not even the first time this happened—him not answering my calls whenever he's too busy with work—but the thing is, when I'm frustrated and my mind is a mess, I tend to get impatient, and my anger doubles too. Fuck! I really should calm down. "I'm sorry. I didn't mean to sound like that," I told Ana after a while. "I'm just not really in the mood today. Seems like I woke up on the wrong side of the bed," dagdag ko pa, trying to sound lighthearted.

Naiiling na sabi naman nito sa akin. "Pero ang maipapayo ko lang sa iyo bata ay mag usap ulit kayo ng masinsinan ng anak ko. Alam mo kasi ang batang iyan ay may anger management issue. Kaya pag galit ay kung ano ano na lang ang ginagawa at sinasabi."

Mainit pa din ang ulo ko dahil ang aga-aga problema agad bungad kanina sa'kin. What a day. Kapag bad mood talaga ako, ayoko ng kausap. Even suppliers na mga pasaway. Kanina nga napagalitan ko 'yong nagde-deliver ng tissue. Paano naman kasi, dapat last week pa 'yon, ang kaso ngayon lang dumating. Naiinis ako kapag nauubusan ng mga stocks para sa shop. Ang daming kailangan intindihin. My Gosh! nilagok ko ang kapeng natitira sa tasa ko.

Inis kong sambit. "Hindi mo na din ako pwedeng sigawan at mura-murahin" Sinamaan ko siya ng tingin. "I'm sorry but I can't do that. I have anger issues and attitude. Lalo ka na nakakainis ang pagmumukha mo—" "Then you won't see Maribeth anymore" "Okay" kaagad kong sagot. "I will try to control it. Anything else?" "You can't do something behind my back. No dating and cheat on me"

“Anong problema mo?” Napatingin siya rito. “Ano?” “Galit ka ba?” Dahan-dahang inalis ni Angela ang kamay nitong muling susubok sana sa pisngi niya. “Hindi ako galit.” At totoo naman iyon. Wala na siyang energy para magalit. Pero dahil gusto nitong mag-usap, mas mabuting linawin na rin niya ang isang bagay.

Desperadang napahawak na si Yasmine sa seatbelt. “D-Dos…” subok niyang kuha dito ng atensyon upang kalmahin ang asawa. Sure siya na galit ito kaya ganun ang ginagawa. Binubuhos niya ang buong frustration sa bilis ng pagmamaneho. Akala niya hindi ito galit dahil sa timbre ng boses nitong nang-aamo pa doon kanina sa bandang huli, ngunit mali pala siya. People like Dos have always been introverted and unfathomable. Sometimes, even if he is angry, he will hold it in, or be very reserved, and rarely show it. But he has a habit. Once he is angry, mabilis siyang magmamaneho at wala ng pakialam sa paligid niya. Ganun ang sakit na mayroon siya. Paano niya iyon nasabi? Minsan ay galit na galit ito, sa

I know he is angry kaya naman sinabi ko na huwag na niyang patulan “I can't do that! No one in my company will dare to misbehave in front of you, or even talk s**t about you!” He is panting out of anger at alam ko mahirap ng paamuhin ito “Please, just let it pass, love! Hinarap ko naman siya kanina and I guess hindi na niya uulitin iyon!” I pleaded dahil ayaw ko na talaga ng gulo “No mi amor! Hindi puwede. That is not a professional move! Hindi man sayo baka sa ibang empleyado ko niya iyon gawin and I cannot tolerate that!”

"Fine." Hindi ko na pinansin ang sinabi niya. Mabilis akong tumalikod sa kanila. Nanlalabo ang mata ko dahil biglaang paghamba ng luha. I don't know how I manage to face them like that. Hindi ko rin alam kung saan ko hinugot ang lakas ng loob para makapagsalita ng ganoon. As a manager, I should be patient and calm whatever the customer complaint was, even if it makes us feel insulted. But seeing them together, it feels like they are awakening the bad side of me.