Novel & Cerita Angry Birds Stella Game

'Yung tinamaan ko sa ulo ang galit na naman na lumapit sa'kin. "Bakit ba laging galit ka? Angry bird ka ba?" "Anong sabi mo?" She was about to raise her hand for me pero sinipa ko siya sa tuhod kaya napayuko siya. "Let me make one thing clear, hindi niyo ko utusan at mas lalong hindi ito one player game. Kaya kung ayaw niyo bumagsak kumilos kayo, kasi kung hindi kayo gagalaw sabay sabay tayong babagsak."

Si Dark Angel, Aira at Angelo naman ay naglalaro sa sahig ng kanilang mga laruan. “Nay Ella, gaya po ng sabi ni Dark, huwag po kayong mahihiyang magsabi ng kailangan nyo. At saka ibinilin na rin po nila saakin ang mga gamot na iinumin mo.” turan naman ni Melay.” Masayang tumango si Stella. Natutuwa siya na mababait ang mga kasama nila sa bahay. Tinulungan ni Stella si Tinay sa pagbabantay ng mga bata. Nakikipag laro din siya sa mga ito.

"Oo, naman, why not kong may Nicholo lang e' game na game ako." "Buang ka na talaga. Sige na magpapahinga na ako girl, bukas na lang ulit. Salamat sa pagpapatuloy sa Mansyon mo." wika ni Stella sabay pasok sa kwarto niya. Mag stay muna si Stella dito ng three days para naman hindi halata at walang magduda sa kaniya.

Bihira ang makatagpo ng isang kalaban na halos kasing-edad niya na nagtataglay ng ganoong kahusayan. Agad na naglakad si Amara patungo roon na may kaibig-ibig na ngiti. “Ikaw ba si Stella? Ang stability ng drone mo sa straightaway kanina ay muntik nang magpaalis sa ritmo ko. It was amazing. Ako si Amara.” Unexpectedly, nagdilim ang ekspresyon ni Stella. Malakas nitong ibinagsak ang kaniyang remote control sa scoring table na lumikha ng isang malakas na tunog.

Akala ko si Stella! Akala ko si Stella ang nakuha ko! Tiningnan ko ito at tumambad sa akin ang mukha ni Amara na pulang pula dahil sa galit. Nanlaki ang mata ko. Napalingon ito sa akin dahilan para magtagpo ang mata namin. Kitang kita ko agad ang gulat sa mata nito at ang kanilang mapula niyang pisngi parang isang papel na ngayon sa sobrang putla.

Umiling ako to tell them that I can handle this, pero lumapit pa rin ang mga ito. "You b*tch!" sigaw ni Stella ng makabawi. Marahas itong tumayo at pinalipad ang kamay sa ere para sana sampalin ako. But nah, I will not allow her to lay her filthy hands in my beautiful face. Sayang naman yong pagpa-thermage at pagfacial ko para lang dapuan ng maduming kamay niya.

"Hindi rin ako magsasawang sabihin ito sa 'yo. Tanggap ko kahit ano ka pa. But, I understand you, Stella, ayaw mo lang nang may masasabi ang iba kung—" "Naging tayo at ganitong isang dalagang ina ako?" Stella shook her head. "No, you are very wrong. The main reason is, I have no feelings for you, Arnold. Isang kaibigan lang talaga ang turing ko sa 'yo. That is my number one reason." Arnold bitterly smiled. "Alright, now I know. So, good luck with your new journey." Stella nodded and smiled. "Thanks, and it's really goodbye."

Hindi siya susunod. "Bumalik ka sa akin! Hindi mo ako pwedeng iwan ulit gaya ng dati! Gusto mo ba akong magalit sa'yo habang buhay? Bumalik sa akin, Lucas!" Naghalo na ang mga luha at pawis niya. Hindi siya huminto. "30 seconds left!" apura ng lalaki sa kaniya. Lahat natataranta na. "Ako na diyan!" sigaw ni Stella.

"H-Huwag mo akong patayin!" Gayunpaman, maaaring parang jelly ang mga binti ni Stella noon. Tulungan? Hindi nga siya makatayo!

Lumingon ako saglit habang tumatakbo,pero gaya ng kanina, wala pa rin akong makita. Pagkarating namin sa palaruan, agad akong pumila sa counter at nagbayad ng dalawang oras para kay Jairee. Tamang-tama, puwede kong i-chat si Stella, baka gusto rin ni Loreign na maglaro para may makasama si Jairee. Habang tinatanggal namin ang sapatos at inilalagay sa locker, nag-reply na si Stella. “Susunod daw kami ate. Sandali lang.”