Anong Oras Na นิยาย & เรื่องราว

The worst, siya ang napiling pet nitong paglaruan! Okay lang ba talaga si Mr. Chingson? Anong oras na ito ah? Huwag niyang sabihing aabutan pa ako rito ng alas kuwatro ng hapon?

Ano bang nangyari? Sinilip ko ang kabuuan ko at napansing wala namang nagbago o nawala sa suot ko pati na rin yung sa kanya na suot namin kaning umag--- teka, anong oras na ba? Inilibot ko ang aking paningin at huminto iyon sa orasan na nakasabit sa dingding malapit lang sa kinaroroonan namin. Nalaglag ang panga ko nang makitang alas-syete na ng gabi. The fuck? Ilang oras akong natulog? Anim? Pito? Nakanang, Savi!

wika ni Angela habang naka pout sakin. " Ano kaba! ganito ka din nila aalagaan, ako nga na Ilang buwan lang dito ay inalagaan nila ng ganito kahit noong una ay inaasar nila ako, Ikaw pa kaya na Ilang taon na nilang Kasama" wika ko sakaniya. " Nga pala anong oras na ?" Tanong ko Kay Angela. " It's 12 midnight at kanina pa kami walang tulog" wika ni Angela habang nakatingin sa cp Niya.

“Anong oras naman, besh?” “Seven p.m. Sakto lang pahinga muna kayo ng inaanak ko para looking fresh bago tayo lumabas." "Okay deal ako."

“Anong oras ka nauwi kagabi?” “Maaga po ma’am.” “Anong oras nga?” “Six po ma’am.” “Anong six? Nine nag umpisa yung sayawan.” “Six in the murning po ma’am.” mahinang saad nito sabay yuko. “Ano? Sabi mo maaga?” “Yes po ma’am, irli in the m-urning.” “At bakit naumagahan ka?” Nag-angat ito ng tingin, yung mata niya nagniningning, ngumit, ibang ngiti, kinilig.

“Ang ikinagagalit ko ay ang oras ng pag-uwi mo. Sa tingin mo, tama ba na umuwi ng ganitong oras ang babaeng katulad mo?” “H-Ha?” Agad siyang tumingin sa suot niyang relo. Quarter to 10 na nang gabi. Napakunot ang kaniyang noo. ‘Ang bilis naman ng oras. Kanina lang, alas otso pa ng gabi, a.’ “Then, tell me. May iba ka bang dinaanan o pinuntahan–” “Wala akong dinaanan,” mabilis niyang sagot.

Ano kaya ang sasabihin nito at napatawag pa sa ganitong oras? Dinampot ko at sinagot. "baby, lumabas ka muna.May pupuntahan tayo."bungad niya agad sa kabilang linya. "ano?sa ganitong oras?"inilayo ko ang phone ko sa tainga ko at tiningnan ang oras sa screen.Nakita kong alas onse na nang gabi. "please baby,kahit ngayon lang."pakiusap niya.

ALANA 6 years later August 18, 2031 Isang magandang umaga ang bumati sa akin agad ko namang kinusot ang aking mga mata at napahikab. Napasarap ng husto ang aking tulog at nang uminat ako ay agad ko namang tinignan ang aking katabi. Marahil ay maaga siyang nagising at baka nasa kusina o banyo na siya at naghahanda. Napatingin naman ako sa kalendaryo at orasan sandali akong natigilan at dahan-dahang napaupo. August 17 ngayon at parang may nakalimutan ako. Sandali akong napapikit at pilit na inaalala ang lahat nang may narinig akong boses na tila sumisigaw agad naman akong napamulat at naalala ang lahat.

Ano na kaya ang nangyayari ngayon sa Manila? Alas diyes ng umaga ang oras ng kasal namin ni James sa Sanctuario de San Antonio Parish. Ganap ng alas kuwatro ng hapon ngayon. Napahinga ako nang malalim habang dahan-dahan kong binubuksan ang nakapatay kong cellphone.

"Ano pong nangyari? Nasaan si mama?" "A-anong oras na?" una nitong sinabi nang maka-balik sa sarili. Hinagilap nito sa parehong braso ang kaniyang relos at nang makita nito ang oras ay dali-dali siyang tumayo. "Late na ako!"