Anong Oras Na 소설 & 이야기

Anong oras na po ba? Hindi siya sumagot at itinuro niya ang wall clock kaya pagtingin ko nanlaki ang mata ko. 7:00 in the evening?! Dumako ang tingin ko sa labas nakitang ang dilim na kaya pala ginising na niya ako wala pa akong nailulutong hapunan! "Pasensya na talaga, Sir! Hindi ko namalayan ang oras pagod na pagod kasi ako," todo ako paliwanag habang pababa na kami ng hagdanan.

"Ilang oras na siyang nawawala?" "Walong oras." Tiningnan ni Cain ang digital clock sa ibabaw ng mesa. 7 am. "Alas onse pa pala siya nawawala. Bakit hanggang ngayon ay wala pang nakakakita sa kaniya?" Sa kama umupo ang don. "Cain." "Anong nangyari sa kaniya?" Naging mas lalong seryoso ang tono ng Yakuza. Mas lalong lumamig.

Anong oras na ba? "ANONG ORAS NA BA?" pagod kong tanong. Naiinis ako sa amoy ng pabango niya. "QUARTER TO 10 NA. KUMAIN KA NA?" tanong niya saka ako niyakap pero tinulak ko siya. Ayaw ko talaga ang amoy ng perfume niya. Naiirita ako at ang sangsang sa ilong ko. "MAGBIHIS KA NGA MUNA!" sabi ko saka ko siya inirapan.

Anong oras na ba? “Anong oras na ba?” tanong ko sa kaniya. He looked at his watch, “It’s five in the morning.” Ang aga pa pala kaya tulog na tulog pa si Maia at Trisha sa couch. Mabuti nalang at malaki ang couch. Nakayang pagkasiyahin si Maia at Trisha na ngayon ay himbing na himbing sa pagtulog.

Kaze Mahigit isang oras na ako dito sa kwarto na ito, napatingin na nga ako sa wall clock at nakita kong 10 a.m na. ''Saan ba umorder ng pagkain ang babaeng 'yon sa ibang planeta?'' nasabi ko saka ko biglang hinagis ang remote at padabog na tumayo para lumabas. Nakakainis Bukod sa nagugutom na ako, sa lahat pa ng ayoko ay yung pinag hihintay ako kaya mabilis akong lumabas ng pinto.

ANGELA'S POV NILAPITAN nina Angela ang mga batang naglalaro kasama si Sandra. Gabi na rin kasi at kailangan na rin naman nilang umuwi. Alas otso na ng gabi at nag aalala syang baka antukin ang anak, nakakahiya naman kung dito pa sila mag papaabot ng umaga. "Ate Sarah, mag papaalam na sina Angela, ihahatid ko na muna sila ate." paalam nito. "Bahala ka ng magsabi kay mama 'te, busy kasi sya sa mga bisita nya."

Sh*t! Ramdam na ramdam ko na ang pamumula ng pisngi ko. Kung bakit ba naman kasi ganito siya! Ang aga pa masyado! “Uhm… wala naman,” sagot ko na hindi makatingin ng diretso sa kaniya. Sa may kisame lang ako nakaharap. “A-ano na pala ang oras?” “It’s only seven. We have plenty of time,” tugon niya.

“Ngayong gabi pala. What time?” He hated questions pero ngayon, mas gusto niyang nagtatanong ito. “Six.” Nilingon nito ang orasan. Tahimik nitong kinuwenta ang oras. “Mag-iimpake ka pa. Kain na tayo. Tutulungan kita mamaya. Kung okay lang sa’yo.” “Yeah…yeah…”

nakangiwing sagot ko sa kanya. "Oo! Ganoon 'yon, Celine," giit pa niya sa akin. "Hindi ako mukhang orasan kaya hindi ko alam ang oras kung ano na." Napamura ako sa isip ko. Umiwas ako ng tingin sa kanya. Iginala ko ang buong paningin ko sa loob ng kuwarto niya at saka ko lang nakita 'yung isang wall clock. Saka ko lang nakita kong anong oras na nga. Six o'clock in the evening na pala. Napatanong kaagad ako sa sarili ko kung palalabasin pa ba niya ako dito sa kuwarto niya? Malapit na dumating ang asawa ko. Hindi puwedeng hindi niya ako palabasin.

Anong oras na kaya? Kinusot ko muna ang mata ko bago nag inat at tumayo para sumilip sa labas. Omg! Ang dilim na sa labas. Wait, anong oras na ba? At asan ba ang nerd na 'yon? 'Di man lang ako ginising para kumain walang hiya papatalsikin ko 'yon dito!