Anonymous Tagalog Novels & Stories

Paano niya nalaman na hindi tunay na pangalan ang tawag ko sa kanila? "Ronny and Ugi kasi ang name no'ng una kong bodyguard I was fourteen years old that time. Ayoko silang makalimutan kaya lahat ng magiging bodyguard ko tinatawag ko sa pangalan nila," malungkot kong sabi. Nakakamiss lang kasi. "Hindi ka pala basta-basta nakakamove-on," saad niya. "Oo! Mas lalo na kapag-una laging historical."

sopas? “Good morning.” tipid ang ngiti na bati niya nang makalapit siya sa akin. Napalunok ako at kumamot ng pisngi. “N-Nandiyan ka na pala.” “Ay hindi, sopas na naglalakad 'yan, beh. Imagination mo lang na si Blaze Villacorta 'yan.” biglang sabat ni Kit kaya dahan-dahan ko siyang nilingon at sinimangutan.

tanong nito. Hindi ako makaimik. Walang lumalabas na boses sa aking bunganga na para bang may nakabara dito. Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan.

tawanan namin Ting* Ting* Ting* Biglang bell,hudyat na time na at tapos na ang recess,ang bilis naman! Nakakainis!hindi ko pa nauubos yung Chips ko.Istorbo kasi sina Angelo kidding hahaha " Uwi na kami! ". paalam ni Euni saakin Sasabay nalang daw kasi siya pauwi kina Angelo,Uwian na kasi kami " Kami din see you tomorrow nalang ". sabi ko sabay beso sa pisngi niya

Sana doon na lang. "Come on. Bagong bukas ito. The food is good here mga lutong bahay." Like he was here before. Sumunod na lamang ako sa kanya. Madaming tao sa loob. Jam pack ang restaurant.Wala na rin ata kaming mapuwepuwestuhan. Tamang-tama para makaalis kami agad at hindi na siya gumastos. "Magandang hapon sir,mam. This way po," sabi sa amin ng sumalubong na waiter. Nakabarong Tagalog ito at may sombrero.

Kabanata anim Nagising ako sa loob ng isang puting silid. It's like a small clinic. I'm wearing a hospital gown. "Mom?" tawag ko. Binaling niya ang mukha niya para tumingin sa akin. "Kumusta ang pakiramdam mo?" Tanong niya. "Where are we? I'm okay. A little bit dizzy." sagot ko. "In our company's clinic, Albert already called for an ambulance. Pupunta tayo ng hospital.” Sabi ni Mom.

Hindi. “Sandali.” Paalis na sana siya nang sumenyas ako gamit ang hintuturo. Lumapit si Miana sa akin. “May ipagagawa nga pala ako sa ‘yo mamaya.” Nag-angat siya ng tingin pero kaagad ding ibinaba. Para bang natatakot na tingnan ako sa mga mata. “Ano ‘yon?”

Trust can't live in the same space as secrets and lies. Balang araw, may makakaalam din ng sekreto mo. Peke akong umubo bago tumingin kay Rian. "A-Ah, Tita Yerana. Pumasok po muna tayo," Alanganin siyang ngumiti.

Kaya pa ba niyang basahin iyon? Hindi pa man ay parang gusto na niyang pasalamatan si Samantha sa pagsasabi nito sa kanya. At habang binabasa niya ang huling kasulatan at parang gusto na niyang panawan ng ulirat. Lahat ng sinabi ni Samantha ay totoo at tugma ayun sa nakasulat dito. Ito ang sinasabi ni Samantha na provision para kay Miguel ni Moises. At nakapaloob doon ang pangalan nilang mag-anak. Ang pirmahan ay sa pagitan ng mag-amang Mortiz at ng Mamang niya andun din ang pangalan ng Papang niya. At naganap lahat ng pirmahan ilang araw pagkatapos ng kasal nila. Maaring dala-dala ni Miguel ang kasulatang iyon nang umuwi sila sa Bulacan kinabukasan ng kasal nila at doon pinapirma ang Mamang

sagot nito at humirit pa ng kalokohan sa dulo sabay kindat sa kan'ya. "Ewan ko sayo! Now, tell me your real name! Puro ka Indeeyyy ng Indeeyyy tapos hindi mo naman sinasabi ang totoo mong pangalan. And why my mom and dad always call you Marya? Is that your real name? Marya?" "Hmmmm! Tagalog version yan ser. Ang totoong pangalan ko talaga ay Jean Mary Achuchu!" nakangising sagot nito ngunit duda s'ya sa apelyedo na binanggit ng babae sa kan'ya.