Another Cinderella Story 소설 & 이야기

Ito na lang ang natitira kong panlaban sa mga taong ganid at nakakasuklam na kagaya nina Ada at Kardo, isama pa si Tanya dahil alam kong may kinalaman din siya dito. Biglang natahimik sa labas kaya naman tuluyan ko nang ipinikit aking mga mata upang magpahinga, ngunit ilang sandali lang ay narinig ko ulit ang maingay na boses ni Cinderella, kasabay ng malakas na pagkalampag na naman nito sa pinto. “Ava! Buksan mo ‘tong pinto!” pumaikot ang mga mata ko at saka dumapa. Pero hindi pa rin tumigil si Cinderella sa pagbulabog sa akin.

Hindi alam ni Jane ang kanyang mararamdaman. “Doon sa kwento, hindi umalis si Cinderella dahil sa pagmamahal. “Humihindi ako dahil wala akong lakas ng loob para gawin ito.” Itiningala ni Jane ang kanyang ulo at binigyan ng mapait na ngiti ang matanda. “Kung aayaw si Sean, hindi ako tunay na makakatakas. Kita niyo kasi, tatlong taon ko na itong sinusubukang gawin. Sa huli, kinakailangan ko pa ring bumalik ng S City at sa kanya, ‘di ba?”

Maiiwasang madetect ng kaaway ang lokasyon kung walang gagamit ng mga gadgets. Dahil maihahalintulad sa fairy tale ang kasalang Pavlov-Jungslagger ay nag-ala Cinderella at snow white ang ilan sa mga kababaihang dumalo. Ang ibang kalalakihan naman ay nag-ala Aladin. Mala baby angel naman ang dating nina Alexander at Adrianne dahil sa suot nilang puting kasuotan na may pakpak at halo. Nasa magkabilang bisig sila ng ala prinsipeng si don Yuri.

Sari-sari man ang emosyong naramdaman ko nang banggitin niya 'yon ay nakuha ko pa ring ngumiti at umiling. "Malabo 'yon Ma," sagot ko sa kanya. "Kumbaga sa paborito mong k-drama, langit siya at lupa naman ako. Kahit kailan, hindi nagkakaroon ng happy ending ang mahirap at mayaman. Laging may kontra, at marami ring kontrabida." "Bakit naman si Cinderella?" alma niya. "Inalipin ng step-mother niya at inalila ng mga step-sisters, pero nagkaroon ng happy ending sa isang Prinsipe."

Promise itatatak ko ito sa isip at gagawing motivation habang ikaw naman prinsesa ko ang inspiration ko para magtagumpay sa mga mithiin ko sa buhay at kasama ka sa mga mithiing iyon. Balang araw gagawin kitang Cinderella ng Palasyo ko. Ako lang ang magiging Prince Charming mo na kokompleto sa Ideal man na gusto mo, a totally complete package,walang perpektong tao pero sisikapin kong maging lahat lahat sa buhay mo at wala ka ng maidadahilan para maghanap pa ng iba. Patutunayan kong kadarapat dapat ako sayo when right time comes hindi mo na ako matatanggihan. Nakatulugan ko na ang isiping ito.

Hindi ko na ba talaga siya makikita? As embarrassing as it was, but I tried to go back to that bar where I first met her. But she never went there again. It was even worst than a Cinderella love story. At least sa kwentong ‘yon, may naiwang sapatos si Cinderella kaya nahanap siya ng prinsipe niya. But in my case, she didn’t leave any marks of her. She even stole a part of me and just left. “Arc, remember when I told you that I’m courting someone?”

Napatingala si Byenn sa kisame ng hotel room, puno ng pait ang puso. Mali bang magligtas ng tao? Mali bang iligtas si Alaric? Kahit noong iniligtas niya ito, kailanman ay hindi niya binalak na pakasalan ang lalaki. Pero si Alaric ang nagpumilit. Nagplano pa ito ng isang grand proposal at lumuhod sa harap niya na may dalang dambuhalang diamond ring. Binigyan siya nito ng pag-asa, pero lahat pala iyon ay isang malaking kasinungalingan.

“Not so fast, little prince. You need to master ball games first—at hindi tumama ng bola sa sarili mo, like me last time.” Tumawa si Cassandra ng malakas, halos mamilipit. “Nat, never mo na makakalimutan ‘yon.” Si Elara naman ay tumakbo papunta kay Nathaniel, dala ang nawawalang sapatos. “Papa, please help me! Hindi ko maikabit.” Lumuhod ang hari at marahang sinuotan ng sapatos ang anak. “There. Perfect princess.” Pagkakita ni Cassandra sa eksena, ngumiti siya. “Aba, parang Cinderella ah. Pero ikaw ang prince charming, Nat.”

Sa sobrang liit ng apartment ko hindi ko alam kung kaya pa ng tatlong taong mamalagi dito. Nagpalit na ako ng damit at humilata sa kama at napatitig sa kisame. Biglang sumagi muli ang nakita ko kanina sa aking isip. “Tss, baka pagod lang ‘to.” Napailing ako at niyapos ang unan sa aking tabi. Maya-maya pa ay naramdaman ko na ang pagbigat ng talukap ng mata ko. “Good night, Cenn! Alam kong may happy story na tayo sa pantasya mo kaya ikwento mo sa akin! Huwag kang masyadong madamot kasi alam mo namang sayo-”