Anya Mother Novels & Stories

tanong ko kay ate Aneth habang naglilinis ng mga pigurin. "Nasa office room niya ang Daddy mo, si Ma'am Amanda naman ay nasa kusina." "Anong ginagawa ni Mommy do'n? Katulong na rin ba siya dito?" pagbibiro ko kay ate Aneth. "Ano ka ba Sefe, nagbe-bake lang ang Mommy mo do'n iyon na lang kasi ang libangan niya kapag hindi puno ang schedule niya sa trabaho."

Nang may narinig na yabag sa damuhan ay napaangat ang tingin ko. “Ikaw si Aya, ‘di ba?” Ngiti ng isang med’yo may katandaan na babae. Sa base ko ay halos ka-edad niya lamang si Mama. Maganda ito at kulay porselana ang balat. Dahil sa magarbong kasuotan nito ay mahahalata mo ang karangyaan. Kumunot ang uno ko nang naglahad ito ng kamay sa akin bago ulit nagsalita. “I’m Amanda Fuentes and I can help you avenge your family.”

Huminga ng malalim si Anthony saka niya hinarap si Amber, bakas ang pagod sa mukha na tila ba ay hindi ito nakatulog buong gabi—which is hindi nga talaga kakahanap sa bata. “Pamangkin ko siya.” Amber stared at him for a moment before asking another question. “Nasaan ang Mommy niya?” Saglit na nag-angat ng tingin si Anthony sa kanya bago ito muling napayuko. Wala sana itong balak sagutin pero mapilit si Amber. “In jail,” mahinang usal niya, pero tama lang na marinig nina Wade ang naging sagot niya.

wika ni Cherry Lou. "Hilig mo din kase ata manood ng drama sa tv tulad ng tiyahin mo, kaya kung anu ano ang negative na pumapasok sa isipan eh! My mom is not like a kontrabida in teleserye. For your information mabait ang mommy ko at hindi siya mapangmata ng tao. Pag nakilala mo ang mommy ko masasabi mo na maswerte akong anak tulad ng sinasabi ng ibang kakilala ko. Kaya ialis mo na sa isipan mo na masama ang ugali ng mommy ko. My mom is beuatiful inside and out Cherry." pagtatanggol ni Anthony sa kanyang ina.

"Auntie Ana, please po wag niyo pong sasabihin kay mommy na nakipag-usap ako kay Daddy pogi. Hihi! Please po lagot na naman po ako kay mommy." pakiusap ni Anthony kay Ana, nag-tatantalizing eyes pa ito ng tingin sa kanyang yaya

Hindi ako nagkamali—naroon si Aunt kasama ang asawa niya na pilit siyang pinapakalma. Pagkakita niya sa akin, agad niya akong niyakap. Niyakap ko siya pabalik, pinipigilan ang sarili kong mawasak sa harap niya. “Nasaan si Mama?” tanong ko. Umiyak siya nang lalo, at gayundin ang aking tiyo. Lalong lumakas ang kaba ko. “Ang nanay mo… wala na, Ashuel. Pumanaw na si Anis,” sabi ni Aunt.

sabi niya, “ikaw ba, gusto mo bang sumama?” “Opo naman!” masiglang sagot ni Neriah. “Kasama rin si Yuan! Sabi niya, pupunta rin daw si daddy at mommy niya.” Hinawakan ng bata ang kamay ni Naomi at ngumiti. “Mom, please? Gusto ko rin na nandun ka.” Sandaling napatingin si Naomi sa anak, saka siya napangiti. “Sige na nga,” sabi niya, “sasama si Mommy.”

Napangiti ako. "But you were wrong." Namutla ang mukha ng matanda. "Who are you?" Hindi ako agad sumagot. Sa halip, tiningnan ko siya nang diretso sa mga mata. "I am Amanda Smith." Napatingin sa akin si Dennise. "The Smiths?" Tumango ako. "Yes." Nanlaki ang mga mata ng kanyang ama. "The Smith family?" "Yes." "You're..." "The only daughter."

Ang Nanay, Tatay, at mga kapatid ko. "Akina nga 'yan, Nestor! Hello, anak?" Sabi ni Nanay pagka-agaw ng cellphone kay Tatay. Pinunasan ko ang aking mga luha at humugot ng isang malalim na hininga pagkatapos ay nagsalita, "Nay! Kumusta ho kayo r'yan?" Nakangiting wika ko habang pinupunasan ang aking mga luha. "Ayos lang kami rito, anak! Nami-miss ka na naming lahat, Aianna. Kapag nahihirapan ka ay umuwi ka agad dito ha?" Ani Nanay.

Lahat natataranta. “Bakit hindi pa dumarating ang groom? Paano kung hindi na siya dumating?” Punong-puno ng pag-aalala na wika ng Mama niya. “Ma, darating po siya,” mahina pero kalmadong sabi ni Amanda. “Huwag na kayong mag-alala.” Pero, hindi iyon sapat. “Ayoko. Kailangan ko si Vanessa. Gusto ko siyang makausap. Kailangan niya ako,” ani ng Mama niya at iniwan siya. Walang lingon-lingon.