Novel & Cerita Apart Tagalog

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Hindi ko alam kung bakit habang pinagmamasdan ko sila ay nakangiti lang ako. "So, saan tayo kakain?" tanong ko sa kanila. "Sa Kyeopta!" sabay pa na sabi nila, naka-finger heart pa sila. "Saan 'yan?" Itinuro nila sa akin yung isang restaurant na korean pala ang menu.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Naiinis na talaga siya sa katigasan nito. "Nanay ano ba?" Inis na aniya. "Aba Marija, kailan ka pa natutong sumagot-sagot sa akin?" Kunwaring nagtatampo na ani ng ina niya. "Dito ka na matulog hijo." Nakangiting ani Apple na ikinatigil ng dalaga. "Nay alam niyo pong dalawa lang ang kwarto rito at isa pa ho hindi sanay sa marumi at masikip ang taong to. Kaya sa ayaw at sa gusto niyo kaipangan niyang umuwi."

"If that's what you want, mukhang natakot ka talaga eh HAHAHA." Napadako kami sa mga souvernir shops dito, nakabalandra sila sa bawat gilid ng daan. Mostly ay mga keychains at bracelet na pwede kang magrequest na lagyan ng pangalan ang mga gamit. May mga t-shirts den na may tatak na 'Tagaytay' tsaka mga lobo at mga naka-pack na biscuits or mani. "Are you hungry? It's already 2 pm," bigkas niya.

I asked and he look at me, nilabas ang phone nya at may pinakitang lupa saakin. “Choose, sa Antipolo. Overview or tagaytay at overview din?” I nod and isa isang tinignan ang mga location at malalapit na lugar doon. Sa tagaytay ang medyo maraming building na pero masarap talaga doon, sa Antipolo naman ay mas tahimik ang location dahial wala gaanong tao.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.