Araw The Line Novels & Stories

He whispered and kiss my forehead. Being with you too, at the end of the line, are worth for wait. The pain that I felt while I'm slowly crossing the line, are healed because at the end, I'm with you.

Araw-araw kong sinasabi sa kanya kung gaano ko siya kamahal. “Mahal din kita, Trevor Montemayor.” Ang palagi niyang sagot sa akin. WAKASSSSS. Up next: Timothy and Karla story ♥️ Follow niyo po ako sa Fácèb0òk (Seenmore Writes) Thank you po♥️

Theo said coldly but smirking. "Hahaha, really? Now you just come back here.Tsk..Tsk .." The man called Zero by Theo kept saying. They laughed, they don't look crazy in crazy way but they good. The three hugged, in a manly way while the three women were just shaken as if they were very used to Theo or to them. "There's still no change huh?" It was as if a man on the right who was wearing earings said teasingly. "What can we expect from Ares there? Change in a moment. What's that, magic?" The man next to Zero added.

Anong inaprobahan? "What do you mean? Wala naman akong natanggap na memo about that." "Ah kasi sir, around 11 po, sinabi samin na sinabi daw ni sir Aris na magiging triple ang sahod namin sa buwan na ito. At lahat rin ng products ng AE Lines ay nagsale po ng 50% discount." Nalaglag ang panga ko at nanlalaki ang mata. Teka... Anong... Kailan niya to sinabi?

sagot ni Ara "Ayaw ko na makipag kaibigan sa babaeng yan. " biglang sabi ni Lhor sa kawalan. "Wala na akong masabi Lhor, nasabi ko na lahat pero hindi mo pa rin ako naiintindihan kung ayaw mo na sa'kin fine. wala akong magagawa. " malumanay na sagot ni Ara " Uuwi na ako. " matigas na sabi ni Lhor habang nakatingin kay Clyde.

Binasa ko talaga iyong pangalan niya. Arthuro Trinidad. Sinulat niya rin talaga ‘yong halaga ng perang inilagay niya—dalawang libo pala. Napatingin ako sa iba pang mga pangalan at iyong mga binibigay na abuloy; isang daan, dalawa, pinakalamali ‘yong kay sir Arthuro Trinidad. Napatingin ako sa garapon, parang hindi naman aakma ‘yong suma-total ng abuloy sa nakalagay sa loob. Kinukuhaan ba nila ‘to?

Galit pa rin ito at hindi man lang kumalma ni kaunti. “Tawad? Second chance?” inis na tawa ang tumapos sa sinabi ni Arwena. Nag-iinit na ang katawan niya. Pinagpapawisan na nga rin siya. "Second chance, your face, Jake!” dismayang napapailing na lang si Arwena, at mapakla na namang tumawa. “Ibang level pala talaga ang kakapalan ng mukha mo, Jake. Matapos ng ginawa mo kahapon—matapos ng pananahimik, at matapos n’yo akong siraan ni Farah sa Mama ko, tingin mo, deserve ka pang patawarin? Tingin mo, deserve mo pa ang second chance na hinihingi mo?” nanggagalaiti na tanong ni Arwena.