Archangel Raphael Prayer Novels & Stories

She pulled out the sofa bed and sat down first to deliver a short prayer before bedtime. "Eternal Father, at the end of this day I thank you most heartily for all the graces I have received from you. I am sorry that I have not made a better use of them. I am sorry for all the sins I have committed against you. Forgive me, O my God, and graciously protect me and most especially my children this night. Blessed Virgin Mary, my dear heavenly mother, take me under your protection. St. Joseph, my dear guardian angel, and all you Saints of God, pray for us. Sweet Jesus, have pity on all poor sinners, and save them from hell. Have mercy on the suffering souls in purgatory. Amen."

Hindi ko alam ang magagawa ko oras na makita ko ito, ako na mismo ang magpapahirap dito oras na magtagpo ang landas namin. Nandito na ulit si Raphael pero wala si Riley at agad ako nitong nilapitan at niyakap. “Hows your feeling babe? You must be shock i promise to taking care of you and our child from now own.“ Bulong nito kaya napatango lang ako at lalo akong sumiksik sa dibdib nito at yumakap ng mas mahigpit dito. Tulog na ang mag-ama ko nang bumangon ako para basahin ang pinadalang mensahe ni Xanty San Gabriel.

Hawak pa rin niya ang kamay ko habang nagmamaneho, parang sinasabi ng haplos niya na kahit hindi ako magsalita, naiintindihan niya. Pagkarating namin sa tapat ng building ay bumungad agad ang presensya ni Arcanghel. Kagagaling lang niya sa sasakyan niyang itim na parang kaka-park lang. Pababa pa lang siya nang sabay kaming bumaba ni Raven. "Arcanghel?... Anong ginagawa mo rito?" tanong ko agad, nagtataka.

si Gabriel ulit na hindi pinansin ni Uriel na matapos ubusin ang cupcake ay saka pinirmahan ang dala at bagong bili niyang album ng Archangels. “Thank you” si Uriel na tumayo saka siya hinalikan ng simpleng halik sa pisngi. Hindi inasahan ni Therese ang ikinilos na iyon ng lalaki kaya agad na nag-init ang magkabili niyang pisngi. “T-Thank you din,” ang tanging nasabi niya saka parang lutang na tinalikuran ang lalaki para pagbigyan ang susunod na sa pila.

“Almighty Father, forgive our sins. Save us from the fires of hell. Save your children from the doors of flames. I offer prayer, asking for salvation. Please help Lorenzo, bring him back to me.” My whole world stopped as he gave his last breath, his heartbeat weakened until I heard no more.

Dahan-dahan kong ipinikit ang mga mata ko at nagsimula akong manalangin. “Lord,” mahina kong bulong, “Salamat po ng lakas ng sa araw na ito. Thank you po for giving me people like Arthur who never left my side, kahit noong akala ko wala na akong halaga. Please, help me forgive, help me move on from the pain I’ve been carrying.” Nang imulat ko ang aking mga mata ay napansin kong nakaluhod na si Arthur, tahimik na nagdarasal din. Nakatingin siya sa altar na parang bata.

Pagkaupong-pagkaupo niya ay siya namang pagdating ni Raphael. Tumayo si Daniel bilang pagbati. "Magandang araw sa iyo, Mr. Arizcon." "Magandang araw din sa iyo, Mr. Montenegro," balik na pagbati ni Raphael at saka nakipagkamay rito. "Maupo ka."

The prayer at the Hour of Mercy when said regularly makes us start having a personal, direct contact with Jesus because it tells us to: meditate upon His Mercy revealed in the Passion, address to Him in a direct manner, like to a very close person, and, it tells us, for the sake of the merits of His Passion, to entreat Him for the graces necessary for us and the world. I was in the middle of contemplating and praying when I suddenly felt something moist and soft on my lips. When I opened my eyes, I was shook by what I saw. This guy... This Aquilino guy is kissing me! What is happening?!

Na muling buksan ni Tati ang puso nito para sa kanya. “Sali naman ako d’yan!” sambit ni Raphael at dali-daling nakisali sa mag-iina niya. "Sali ka daddy!" irit ng bunso nilang anak. ‘I will protect my little family with all my life. Hindi ako makakapayag na may sumira sa kasiyahang mayroon kami,’ anas ni Raphael sa kaniyang isipan. Hindi siya pala-dasal na ‘tao pero sa pagkakataong ‘to ay umpisa na ng pagdarasal niya araw-araw…. Nagbabakasakaling tuparin ng Diyos ang mumunti niyang hiling.

Pero pinalakas ni Ariella ang loob ko noong mga sandaling ‘yon, nirerecite niya ang prayer na palaging tinuturo sa amin ni Mama bago matulog hanggang sa makabalik kami kila Mama. “Angel of God, my g-guardian dear, to whom God’s love commits me here…” saglit akong huminto sa panggagaya ko na pag-rerecite ng prayer ni Ariella nang may marinig akong kaluskos sa mga halaman sa paligid ko. “ E-ever this day, be at my side…” Binilisan ko ang lakad ko nang maramdaman ko na parang may kung ano ngang elemento ang mga nasa halaman kaya gumagalaw sila kasabay ng hangin.