Archangel Raphael Prayer Novels & Stories

Libre naman ito kaya okay lang sa aking gawin ito para sa ibang tao. "Lord, may You heal everyone's broken heart and soul. Please do not think that they have forgotten about You. Consider me as an instrument who prays for them. Ako na Po ang magdadasal para sa kanila. Nawa'y umabot Po sa inyo ang mga lihim na hiling at panalangin na binubulong ng mga puso nila. Maraming salamat Po sa pakikinig." I opened my eyes after offering my prayer. Mula sa pagkakaluhod ay naupo na ako. Nagulat ako nang mapansing pamilyar iyong lalaking nakaluhod sa tabi ko na ngayon lang ata dumating.

Hawak pa rin niya ang kamay ko habang nagmamaneho, parang sinasabi ng haplos niya na kahit hindi ako magsalita, naiintindihan niya. Pagkarating namin sa tapat ng building ay bumungad agad ang presensya ni Arcanghel. Kagagaling lang niya sa sasakyan niyang itim na parang kaka-park lang. Pababa pa lang siya nang sabay kaming bumaba ni Raven. "Arcanghel?... Anong ginagawa mo rito?" tanong ko agad, nagtataka.

"Ts, I don't believe you. Adriano is a good looking man. You can't lie to me." "Hindi ako nagsisinungaling sa iyo, Thauce. Oo, m-may itsura nga si Adriano, pero 'di hamak naman na mas gwapo ka sa kaniya at ikaw, hindi lang naman kita binibigyan ng pagkain. Ipinagluluto pa kita tapos nag--" "Let's all stand for the opening prayer." Narinig ko na ang sinabi ni Sister Angelica na ngayon ay nasa entablado ngunit hindi pa rin ako tumatayo dahil sa mga nasabi ko.

Hindi dahil wala siyang pakialam… kundi dahil ito lang ang kaya niyang gawin sa ngayon. Bawat gabi, bago pumikit ang mga mata niya sa malamig na sahig ng selda, lumuluhod siya sa panalangin. Tahimik, paulit-ulit. “Lord, huwag niyo pong hayaang saktan ni Rafael ang anak ko. Kahit ako na lang ang magdusa, huwag lang si Luna.”

si Gabriel ulit na hindi pinansin ni Uriel na matapos ubusin ang cupcake ay saka pinirmahan ang dala at bagong bili niyang album ng Archangels. “Thank you” si Uriel na tumayo saka siya hinalikan ng simpleng halik sa pisngi. Hindi inasahan ni Therese ang ikinilos na iyon ng lalaki kaya agad na nag-init ang magkabili niyang pisngi. “T-Thank you din,” ang tanging nasabi niya saka parang lutang na tinalikuran ang lalaki para pagbigyan ang susunod na sa pila.

“Almighty Father, forgive our sins. Save us from the fires of hell. Save your children from the doors of flames. I offer prayer, asking for salvation. Please help Lorenzo, bring him back to me.” My whole world stopped as he gave his last breath, his heartbeat weakened until I heard no more.

Dahan-dahan kong ipinikit ang mga mata ko at nagsimula akong manalangin. “Lord,” mahina kong bulong, “Salamat po ng lakas ng sa araw na ito. Thank you po for giving me people like Arthur who never left my side, kahit noong akala ko wala na akong halaga. Please, help me forgive, help me move on from the pain I’ve been carrying.” Nang imulat ko ang aking mga mata ay napansin kong nakaluhod na si Arthur, tahimik na nagdarasal din. Nakatingin siya sa altar na parang bata.

Pagkaupong-pagkaupo niya ay siya namang pagdating ni Raphael. Tumayo si Daniel bilang pagbati. "Magandang araw sa iyo, Mr. Arizcon." "Magandang araw din sa iyo, Mr. Montenegro," balik na pagbati ni Raphael at saka nakipagkamay rito. "Maupo ka."

The prayer at the Hour of Mercy when said regularly makes us start having a personal, direct contact with Jesus because it tells us to: meditate upon His Mercy revealed in the Passion, address to Him in a direct manner, like to a very close person, and, it tells us, for the sake of the merits of His Passion, to entreat Him for the graces necessary for us and the world. I was in the middle of contemplating and praying when I suddenly felt something moist and soft on my lips. When I opened my eyes, I was shook by what I saw. This guy... This Aquilino guy is kissing me! What is happening?!

Na muling buksan ni Tati ang puso nito para sa kanya. “Sali naman ako d’yan!” sambit ni Raphael at dali-daling nakisali sa mag-iina niya. "Sali ka daddy!" irit ng bunso nilang anak. ‘I will protect my little family with all my life. Hindi ako makakapayag na may sumira sa kasiyahang mayroon kami,’ anas ni Raphael sa kaniyang isipan. Hindi siya pala-dasal na ‘tao pero sa pagkakataong ‘to ay umpisa na ng pagdarasal niya araw-araw…. Nagbabakasakaling tuparin ng Diyos ang mumunti niyang hiling.