Arrogante Mga Nobela at Kwento

Ang isang bagay na hindi ko maiwasang mapansin sa lalaking ito ay ang paraan niya ng pagsasalita — the way he chooses his words, the way he delivers them, parang laging may underlying confidence na hindi mo basta-basta makikita sa kahit kaninong lalaki. I don’t know where he gets that kind of aura, that borderline arrogance na para bang pag-aari niya ang mundo. Na parang bawat lugar na tinatapakan niya ay automatic nagiging teritoryo niya. Hindi siya maingay, hindi siya trying hard, pero ang presence niya? Nakakagulo. Nakaka-conscious. Nakaka-intimidate in a way na hindi ko rin maipaliwanag ng buo.

banta ko, ang aking boses ay bumalik sa pagiging seryoso at dominante, ang ugali ng isang Aragon na ayaw natatanggihan. "Gagamitan mo ba ako ng pwersa, Attorney Aragon? Sa tapat mismo ng pintuan ko?" hamon niya, ang kanyang mga mata ay nanliit habang tinitingnan ang aking paa na nakaharang. Ang lakas ng kanyang karakter bilang Queen Verdict ay lumabas, walang takot na hinarap ang aking pagiging possessive.

“This isn’t law school, Miss Cruz. This is business. Walang nagbibigay ng credit dito — you take it.” Tinitigan ko siya, galit pero hindi ko maitago ‘yung kilig na ayokong maramdaman. “You really are arrogant.” > “Confidence,” he corrected softly. “Arrogance is confidence without reason.” “Wow,” sabay irap ko. “So may reason ka?” Ngumiti siya — ‘yung ngiting nakakainis pero nakaka-attract. > “You tell me.” Sandaling katahimikan. Tinitigan niya ako nang diretso, at para akong nakalimot huminga.

aniya. “Ang katawan ko lang ang habol nila,” aroganteng sabi nito. Sumimangot siya at pinaikot ang kanyang eyeballs. “That arrogance of yours that has reached as high as the sky that no one else can match makes me dizzy and puke!” Ito man ang lumabas sa bibig niya pero kabaliktaran naman ang nasa isip niya. Dahil hindi niya makita kung saan arrogante ang binata.

sabi niya habang nakatayo malapit sa fountain, “kung last year may magsabi sa akin na pakasalan ko ang maganda at matalino kong sekretarya, baka pinatalsik ko siya sa trabaho dahil sa pagiging rebelde.” Napatawa si Blair. “At kung may nagsabi naman sa’kin na pakakasalan ko ang arogante at demanding kong boss, baka dinala ko siya sa ospital para ipa-check ang ulo.” “Arogante?” Kunwari pang nagulat si Roman. “Mas gusto ko ‘yung salitang confident kaysa riyan.” Ngumisi si Blair. “Eh kung ‘Epal’ kaya? Gusto mo?”

pabiro nitong sabi at agad silang nagtawanan bago umalis ng CR. Nanglabo naman ang mga mata ko dahil sa narinig ko galling sa kanila. May ganoon palang balak sa akin si Joaquin at sigurado akong totoo ang sinasabi ng mga babaeng iyon. KInalma ko ang sarili ko bago umalis ng CR at di ko inaasahan na mabubunggo ko ang babaeng kagagaling lang sa CR.

Ilang palit na niya ng damit yan. “I know I am handsome but do I look extra handsome tonight?” Sinamaan ko siya ng tingin at lumalabas na naman ang pagiging arogante niya. “Kung magtatagal ka pa diyan, iiwan na kita dito.” “Day by day you’re getting grumpier. Pinaglilihian mo ba ako?” “Sa tingin mo pa hindi ako napipikon ngayon?”

Walang siyang kamalay-malay na tinititigan ko siya. I will do my very best to make him even prouder and happier with me. "Staring is rude." Anito. Hindi man lang ako tinapunan ng tingin. "Kapal mo! Pogi ka ba?" Ngumisi ako. His forehead gently crease in the middle. "Don't say that,"his sinful lips parted in sexy way. Nagkibit balikat ako. "Don't lie to yourself." Dagdag niya. I rolled my eyes at him.

sigaw na nito. "WILL YOU ANSWER ME D*MN IT ..F*CK THIS IS DRIVING ME CRAZY!" Jeon shouted with so much anger. He's been good at controlling his temper, especially to women. Pero ngayon sinagad ng babaeng ito ang control niya at humantong sa halos hindi niya kaya ang galit niya. This extraordinary woman who he can never resist and the same damn woman who he can't live without. Katotohanang mas lalo niyang ikinagagalit.

“Baguhin mo muna ang ugali mo baka sakaling magbago ang isip ko at pumayag sa gusto ng daddy mo.” Alam ko namang hindi siya magbabago. Ang isang masamang nilalang na kagaya niya, wala sa bokabularyong magbago dahil mayabang siya. He was far too arrogant to ever admit that there was something wrong with him.