Novel & Cerita Arrogante

“You’ve been and are being so—” Liningon kami ng mga classmates ko kaya saglit akong tumigil. Napalakas ang boses ko. Hindi ko na napigilan. Muli akong bumaling kay Enrique. This time, I lowered my voice to almost a whisper but I made sure that my disapproval of his arrogant behavior is emphasized in the tone of my voice. Inulit ko sa kanya iyong sasabihin ko dapat kanina. “You’ve been and are being so arrogant and insensitive. I don’t like you because ‘trouble’ is written all over you. I don’t like you because you remind me of Z—”

tanong nito, may bahid ng panunudyo. Hindi nga ito brusko at hindi rin arogante ngayon, pero kanina pa naman ito nanunukso. Parang nakikipagbiruan na ewan. At hindi niya gusto ang pilyong ngiti nito dahil pinakakabog niyon ang dibdib niya. Paanong nagagawa ni Seven na mag-switch ng ganoon kadali mula sa pagiging arogante papunta sa

Naka pamewang pa itong nagsasalita sa harap ko, syempre may magagawa ako, ako kaya yung hinahanap mo engot ka. "Are you listening to me? Kinakausap kita, pero hindi ka nagsasalita ano ka?napipi kana ba?!" Tinignan kulang ito sa mata, tanga ka talaga ang sabi mo wag akong magsalita tapos ngayon gusto mokong magsalita? "Wala-" "Ang sabi mo kasi wag akong magsalita, syempre sumusunod lang ako." ay, maslalo nagalit si Mr. Arrogant, hindi nanga ako sasagot.

Gusto niyang magsalita pero walang boses na lumalabas sa bibig niya. "Masaya ba talaga kaming agawan at saktan? Is it fulfilling to your part? Does it boost your ego?" she asked them coldly and indifferently. Everyone was puzzled by her question except, again for Agnes. "Hindi na dapat ako magtaka kung bakit ganiyan ka kamakasarili, kalandi at ka-mang-aagaw, Astrid. Pinalaki ka ba naman ng nanay-nanayan mong makasarili at malandi at kasama pa iyang tatay mong mang-aagaw ay talagang magiging katulad ka nila. A selfish, lying, conniving bitch who only loves herself! Pare-parehas kayong mga ahas at magnanakaw."

Pero mukhang ang tadhana na mismo ang gumawa ng paraan para magkaroon sila ng dahilan upang magkaroon ng koneksyon. Hindi niya kinamumuhian si Amari dahil sa pagiging mahirap, may dahilan siya kung bakit siya mayabang sa kanya. He doesn't hate Amari for being poor,he is arrogant towards her for a good reason. He doesn't mean to insult nor to be mean to her, but he has to. Ayaw niyang magkasala, baka kasi kapag hindi niya mapigilan ang sarili niya, agawin niya ito mula sa kambal.

nagtataka pa rin si Odette habang nakatingin kay Vanessa. Vanessa heave a deep sigh. "Remember when I said that I will inform first, Ms. Aurora to go home tonight?" tumango ito sa kanya. "Lumapit ako na may kausap siyang isang lalaki kanina. My mood was okay when I approached them... but this man is getting on my nerves! Hindi ko alam kung bakit galit siya sa akin. Even, Ms. Aurora felt and saw it the moment I moved in their direction. I feel humiliated when that man shows his bold coldness against me. Ms. Aurora even asked me if I happened offended that man. Of course, hindi. Dahil hindi ko naman kilala ang lalaking hayagang nagpakita ng disgusto sa akin. God, he's really an arrogant man th

Sarap nmn asarin nito "Matigas at Hindi umuurong your such an arrogant. Kung sa bakbakan tatakbo ka siguro dahil Isa kalang babae at walang kalabanlaban" yabang Kong sabi sakanya. Kita ko nmn na kinuyom niya yung kamao Niya. Alam kong nagpigil lang to sa emotion niya

Dahil siguro sa excitement na nararamdaman ko ay hindi ko na namalayang may nabangga na pala ako. "O-Oh my god, I'm sorry," paumanhin ko kaagad at nag-angat ng tingin sa nakabangga ko. "Don't you know how to look at your way? You look stupid while smiling alone, miss," he said arrogantly, looking down at me with a condescending smirk. Kumunot ang noo ko. He has clean-cut, slightly curled dark brown hair, deep brown almond-shaped eyes, and a tan complexion. I also noticed his strong jawline, straight nose with a hint of a bridge, and full lips. Muka siyang Arabic.

“Ingrid Alessia Romano. Looks like this is what desperation feels like." Napakagandang pagbati, ‘di ba? My smile was both beautiful and poisonous. So? Magpapatalo pa ba tayo? “Leonhardt Dietrich Moretti. So this is what arrogance dressed in designer looks like.” Pagkasabi ko nun, umupo na ako sa tapat niya. Legs crossed and chin high. We were two players entering a battlefield, both pretending we weren’t already bleeding. The silence between us was thick. Parang dalawang bagyong nag-aabang kung sino ang unang aatake.

He grabs it and plays it in an ungentle manner. Hindi ko mapigilan mapadaing dahil paraan ng pagmasahe nito sa dibdib ko. Walang ingat at brutal. Iba ang ginawad na mga halik nito. Sobrang mabalasik at madahas dahilan upang tuluyan kong pinakawala ang luha na kanina pa nagbabantang umalpas. Hindi ko na mahagilap si Seniorito Aries ang lalaking iniibig ko ang lumitaw sa aking harapan ay isang katauhan na hindi ko kilala. He became aggressive and savage.