Astray In Tagalog Novels & Stories

Rina Mabigat ang aking kabuuan ng magising ako sa malamyos na tinig mula kay Ate Saring. Nakatulog pala ako . Ni hindi ko na maalala. " Ma'am,kumain na ho kayo. Kulimlim na ho sa labas at umalis na rin ho si Sir". Naawang turan nito. "Sige ate Saring. Salamat ho. Mauna na ho kayo sa baba at susunod ho ako". Nakangiting hayag ko.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Hindi ba nito alam kung gaano siya kabigat? "Okay lang po ba kayo?" nabahala si Thalia nang makita niyang muntik nang mawalan ng balanse ni Daniella. "Siguro, kailangan na nating ibalik sa kanyang kulungan ang aso na iyan. Baka madisgrasya ka pa," suhestiyon ni Thalia ngunit parang naintindihan siya ng aso kasi panay ang kahol nito at mukhang galit sa kanya.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

pagtataray ko Hindi ba marunong makiramdam ang isang 'to na ayaw ko ng kausap ngayon? "Malaki yata ang problema mo" Sabi ni mom, don't talk to strangers. Lalong lalo na kung panay ang tanong sayo. "Anong klaseng problema yan?" Chismosong pa-epal. Hays! May ibang katangian pa ba siya? "May pagka-chismoso ka din ano?" "Nagtatanong lang. Pero kung chismoso ang dating sayo nun, wala na 'kong magagawa" sabi niya sabay shrug

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.

Nagkaroon ako ng goosebumps ng maramdaman kong nagwawala lahat ng butterflies sa tiyan ko. Napangiti ako kay Trina na ngayon ay nakatakip na sa kanyang bibig habang patuloy ang pag-agos ng mga luha mula sa kanyang mga mata, pilit pinipigilan ang ingay ng kanyang mga hikbi na lumalabas. "Natutuwa akong bumalik, kahit na hindi ko alam kung paano ko nahanap ang daan pauwi."

Noong una ay binabato Ako ng kung anong mahawakan nito ngunit nasasalag ko lang o nasasalo ang mga ito. "B@tch! F@ck you!" sigaw nito sabay hagis ng babasaging ashtray. "That's the last thing I had! Sa susunod nga hindi na Ako maglalagay ng mga bagay rito. At mabuti na lang at ibinato mo sa akin itong Astray, pinagbabawal ko kasi ang may manigarilyo rito. At dahil nakita ko ito, lagot sila sa akin mamaya!"

Mabuti at katabi nito si Astria, kahit na halata din sa mukha at boses nito ang takot. Lumingon si Astrid sa direksyon ng kanyang asawa, nakatanggal na ang maskara. Ginagawa ang lahat ng kanilang makakaya ni Bandit na hindi bumukas ang pinto, “Anong nangyayari, Tristan.” “I'll explain later-” Naputol ang kanyang sinasabi nang may dumaplis na bala malapit sa kanyanh pisngi. Agad na napaupo siya, at hinawakan ang sugat na may dumadaloy nang dugo.

tanong ko sa kanya para masiguradong natatandaan nga niya ang mga bilin ko. "Don't talk to strangers." "Very good. Kiss mo na si mama para hindi ka ma-late sa school," sabi ko bago siya hinatid sa labas kung saan naghihintay si Jela. Kumaway pa ito sa akin bago tuluyang umalis ang traysikel na sinasakyan nilang dalawa.