At Least We Met Novels & Stories

Si Ghia na lang ang inaya kong mag lunch kaya natuwa naman ito. "Akala ko hindi na to mauulit dahil sa basted ako sayo.." "Narealize kong tama ka naman, Ghia. We can be friends gaya ng sabi mo diba.." Ngumiti ito. Pagkadating ko ng meeting place namin ni Dens wala pa ito. Ang tagal namin nag antay doon pero wala talaga sya kaya umalis na kami ni kuyang driver.

Tumingin din ako sa orasan at alas onse na ng gabi. Wala namang inuman na mangyayari. Pero alam ko na hindi umuwi sina Meirin at Migz. Baka nag-uusap pa sila. Lumabas na lang ako ng kwarto at hinanap sila. I had lots to talk to Meirin, too. I want us to get back to what we used to be.

Sobrang saya dahil okay na kami. After that, we both became busy with our work. Pero kagaya nga ng sinabi ko, kahit na busy ay hindi kami nawalan ng oras para sa isa't-isa. We still have time for each other at lagi kaming magkasama kung walang pasok.

pigil ko dito. Huminto naman sya sa paghakbang at nilingon ako. "Shall we start?" nakangiting wika ko dito. Ngumiti sya at nakuha ang pinupunto ko. Bumalik sya sa upuan at sinimulan namin ang meeting. Napag-usapan din namin na magmo move on na kami sa mga nangyari. Masarap pala sa pakiramdam ang ganito.

It's easy like that. "Because we are strangers, Eres. That's my best excuse for that." "Talaga?" Kumurap siya. "Hindi mo ako kilala?" Nagtagpo bahagya ang kilay ko sa kanya. "No. We haven't met for sure, R I G H T?" I emphasize the last word. I'm not sure if I have met her, but I doubt it. I haven't seen her anywhere, and I have no recollection of my past meeting her.

Hihintayin ko na lang kung kailan niya ako ipapa-meet sa mga magulang niya. Hindi magandang nag-o-overthink ako tapos wala namang namamagitan sa amin. W-We're just doing the deal, ‘yon lang. Marahas akong napailing nang maalala ko ang nangyari sa amin no'ng mga nagdaang araw. N-Nadala lang kami at hanggang doon lang ‘yon.

Well, I'm here. Nang matapos ang meeting ay doon na rin kami kumain ng lunch. Everyone was having a good time meeting me. Also, all of them decided that their money will remain in Vega Lines. Hindi nga lang ako masyadong nakakain ng lunch dahil tumatakbo sa isipan ko ang appointment ko with Rex later. Damn, hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit ko 'to nararamdaman? Maybe because this will be the first time we'll see each other?

Bungad ni Matt sakin, and as expected may hawak nanaman itong wine. "So how's the meeting?" He started. "Its fun, about sa personal lang naman nilang buhay ang napagusapan doon." Sagot ko. "Tara?" Pag aaya ni Matt, kahit nagtataka ako ay inabot ko parin ang kamay ko sign na payag akong gumala kami. Marami rami rin kaming napuntahan ni hindi nga namin namalayan ang oras, hanggang sa matapat kami sa isang Bar area, may ganito pala dito?

sabi ko at natahimik siya. Delulu naman kasi agad. Feeling siya ha. I am not jealous. I can't be jealous. "Excuse me. Had to take this call." "Go lang." "Hello love. San ka na? I'm here at **** restaurant. Kita nalang tayo dito. Bye. Ingat ingat." Ilang sandali pa dumating na rin yong ka meet up niya. At pinakilala niya kami rito. "Hi guys. Nice to meet you all."

What is he talking about? "I didn't meet you accidentally at the cafe that time." Mas lalong kumunot ang noo ko. Then I remembered that I first met him at the cafe months ago. "You what?" Tanong ko dahil hindi ko maintindihan ang sinasabi niya. "I planned to meet you that day. Meeting you was not an accident." "Y-You mean...?" I pursed my lips for a moment. "Hindi ko gets." He sighed and looked frustrated. Ako rin naman frustrated dahil hindi ko siya maintindihan.