At Least We Met 소설 & 이야기

Pero noong ma-realize ko na wala namang nakakaalam na gano'n ang iniisip ko maliban kay Claris, nagkunwari akong hindi ko naisip ang bagay na 'yon. It's ironic because after the meeting, we bond like we're long lost best friends. Sumali kami sa iba't ibang game booth, we also tried eating, kung ano ang madaanan namin at mukhang masarap ay game na game kami. Though hindi masyadong umiimik si Ali, feeling ko naman nag-eenjoy siya kasi hindi naman siya sasama sa 'min hanggang sa matapos kami kung hindi siya nag-eenjoy no?

tanong nito sa akin. “Well, that’s great! We can meet anytime you want. I’m good to go.” Mabilis na sabi ko. “Let’s meet at three in the afternoon.” “Okay. See you and thank you.” Nagpaalam na ito sa akin. Nawala na sa isipan ko ang mga inaaalaala ko kani-kanina lang dahil sa excitement. Sa wakas, unti-unti ng nagiging maayos ang lahat. At dahil doon makakauwi na ako sa amin.

Sumang-ayon ako sa sinabe ni sharon, ang tagal nga talaga, nag sama-sama naman kame sa bar or sa school lang, kaya maganda rin nangyari ito dahil naka pag bonding ulit kame tatlo. Nag kwentuhan lang kame tatlo, kaya di namin namalayan nandito na kame, kung hindi lang nag announcment, baka di pa rin kame tumigil sa kwentuhan, kaya kinuha na namin ang mga bag, para makababa na kame.

I smiled at him at kinalas na rin ang pagkakayakap. We arrived on time in the meeting. Muntikan pang malate. Buti na lang talaga hindi gaanong traffic. The meeting located near in their company. We meet the client in the near restaurant. Just a simple restaurant though. Hindi gaya ng mga napuntahan namin'g restaurant na sobrang gagalante ng pagkain.

weird. Our meeting went well, Kailey didn't come dahil mayroon daw siyang biglaang meeting out of the country.,i also told them about our relationship at hanggang ngayon hindi ko parin makalimutan ang naging reaksyon nila that time.,

“Did you plan this?” Mabilis na umiling si Dashiel. “Like what she said, we only met by accident. Alam mo naman na ang araw na ito ang naka-set sa calendar ko para i-check ang branch na iyon, hindi ba?” paliwanag nito. “At dahil kasama ko na naman siya, naisipan ko siyang ayain dito dahil sigurado ako na matagal na din siyang hindi nakakapunta dito.”

A new plan formed inside my mind, and that made me decide that I would stay. Tila walang nangyari na bumalik ako sa table at sinulyapan siya. Ilang oras pa ay kaagad na rin kaming umalis para sa meeting niya. Habang nandoon ay tahimik lang akong nakikinig sa usapan nila. It took hours before it ended. Pagkalabas namin sa hotel kung saan naganap ang meeting ay bigla siyang nagsalita. “Let’s eat dinner before we part ways.”

mahinang sabi ko para walang makarinig na ibang table. "Really...you're that close," ika na naman nito na kina iling ko. "No no no...nag meet lang kami sa hindi inaasahang tagpo pero yun lang yun," maikli kong pahayag at nagdarasal na sana umalis na sila.

Jelly Hindi kami nakapag dinner ni Anton sa labas He was busy, and so I am Parehas kaming busy at kahit hindi niya sabihin, alam ko ang pinagkakaabalahan niya Bukas na ang magaganap na meeting para s engagement. Hindi ko ito malalaman kung hindi lang sinabi ni Aemie, walang imik si Anton patungkol dito at kinakabahan ako. Isa lang ang ibig sabihin non, ayaw niya akong makialam o pumunta sa meeting

Hindi naman siguro magagalit si Bernard kung sasamahan ko lang si AJ ‘di ba? “Sure, sige.” sangayon ko. “Cool! Let’s meet na lang sa mall ha. I’ll text you the deets. See you, Bianca!" Hindi naman ako nahirapan na nagpaalam kay Bernard dahil may lakad daw siya kasama ni Jasmin. Nangungulit daw kasi ito noong isang araw pa. "Hi." bati ni AJ sa akin nang matanaw ko na siya sa meeting place namin.