Australian Language Mga Nobela at Kwento

Napatikhim ako. Behind us were Aren and Nol. They advanced their strides as we came upon frosted glass double doors. I began observing them. "Boruelimba, Aurdezala pon Aurdezette!" the people inside a large hall greeted in unison using the basic language of our kind. "Boruelimba fortuque," sabay naming tugon nila Mama at Ate. In front of us, the group of Aurdels in their white long suits were easy to read.

nasabi ko sa kanila hinawakan ako sa kamay ng biyenan kong babae naramdaman kong pinisil niya ang kamay ko. "Mag-iingat ka dito ayoko mawalan ng isa pang anak, Zas alang-alang sa apo ko mag-iingat ka maayos na ang pamumuhay natin dito may nagsimula naman ng gulo malalaman nang mga tao sa Australia na hindi kathang-isip ang mga nilalang na kilala natin kapag nagsimula na ang war." sabat ng biyenan kong lalaki at tumingin kami sa kanya totoo naman ang sinabi niya sa amin.

kunot-noong wika niya. “Sir?” naguguluhang wika ni Austin. “What are you talking about, Lia. Ako ito.Si Austin. Ang best friend mo.” “Austin? I don’t know you, sir,” Lia answered flatly. “And for the record, I am not Lia.”

tanong ko naman sa ate ko at tinuro ang pamangkin ko. "Nakaka-intindi pero medyo hirap siya sa pagsasalita slang nasanay eh tuwing pinupuntahan ko siya noon sa Australia madalang kami magsalita ng tagalog," banggit ni ate sa akin tumatango lang ako. "Ah, okay." sagot ko. Nang matapos kaming lahat na kumain nagpunta kami sa sala at pag-bigayan ng regalo bumalik na kami sa kwarto pagkatapos ng kaunting kasiyahan.

tanong sa kanila ng isang local na Australian sa salitang nauunawaan ng lahat o ang English. "Ay kabayan, pumayag na kayong dalawa. Bagong palabas iyan ng mga kapwa nating Filipino," sabad ng isa ring travellers. Kaya naman ay bumaling sila rito ngunit sumunod ang Australian at iniabot ang magazine. "Tama po si Ma'am. Pero ang palabas na ito ay mayroong layunin. Para sa isang foundation ng mga Filipino sa aming bansa," anito.

kunot-noong wika niya. “Sir?” naguguluhang wika ni Austin. “What are you talking about, Lia. Ako ito.Si Austin. Ang best friend mo.” “Austin? I don’t know you, sir,” Lia answered flatly. “And for the record, I am not Lia.”

Napaungol naman ito sa inis kaya napangisi ako. "'Yun nga e. Walang talab." Gigil niyang sabi. Napasandal naman ako sa upuan ko at napahalukipkip. "Walang talab?" Tanong ko. Napatingin naman siya saakin na nakakunot ang noo. "Laking Australia. Malamang marami siyang nakikitang gwapo doon." Napangisi ako lalo ng marinig ko ang boses nito na may halong selos.

sabi ko sa kanila, hinatid ko sila sa labas habang buhat buhat si Angel nagwawala kasi pagibaba ko. "No worries, if you want someone to talk to, don't hesitate to ask me, okay" malambing na sabi ni Audrey sa akin, tumango naman ako dito. "Pagkailangan mo ng resbak sabihan mo ako, Florence ipapagulpi ko yun" pagbibiro ni Austin sa akin, hinampas naman siya ni Aidan, "Don't say that nandyan yung bata" sita nito sa kapatid.

Austin, who had just entered the room, said, he looked calm, but his eyes were fixed on me as if he could kill me with a single glance. Despite that, I felt a wave of relief. At least he had rescued us. I knew we were finally safe. "Where is Dorothy? Is she safe?" I asked Austin, who was still giving me a glare. "Safe na sya at nagpapagaling na. Pasalamat ka iyan lang natamo mong tama." he said with his angry voice. "Thank you for saving us." I said."But please speak English." "Fuck you! Pasalamat ka at naabutan pa namin kayong buhay. Nasa pilipinas ka, mag-aral kang magtagalog." he shot back, his words sharp and long.

"As If naman wala kang extrang kwarto. Eh, ang laki kaya ng bahay mo. We'll occupy the west wing, okay? Huwag ka ng maglinis. Malinis na iyon. At saka ako na ang bahala. Mag-ingat ka nalang diyaan, okay? Bye." Natapos ang pag-uusap namin ni Feleona at nagpatuloy na ako sa pag-gupit ng damo sa paligid. Mabuti nalang talaga lahat dito sa Australia ay machine operated. Malaking bagay ang ride on mower ko. Mabilis kong natatapos ang lahat.