Australian Language Novels & Stories

Sa pitong buwan kong nanatili sa Lungsod ng Dabaw ay natuto din ako kahit papaano, but I rathered to speak english than Dabawenyo dialect. "Oo nga pala. But you understand, right?" "Kunti, pero magtagalog nalang tayo, ha? Budlay kasi mag english." Natawa ako. After a long conversation naidlip ako saglit. Hindi ko namalayan na nakatulog din pala si Axecel sa balikat ko. I let him sleep, at maging ako ay bumalik din sa idlip. May isang oras pa ang byahe.

Nagtaka ako 'nung tumayo si Axel at lumapit sa kanila. “Excusez-moi monsieur? qu'est-ce qui semble être un problème ici ?” Lahat kaming nasa table ay nagulat ng magsimulang magsalita ng french si Axel. The foreigner sighed with relief as Axel spoke to him in his native language. “Mon anglais est limité, aidez-moi à lui dire s'il voit mon portable?Je l'ai laissé il y a quelques minutes.” sabi ng foreign.

Seryoso nitong wika “What do you mean? Sabihin mo na? Ano ang nakalkal mong baho ng babaeng iyun." “That guy na naghatid kay Lexi kanina diyan sa bahay mo ay Brixton ang pangalan. Sa Australia pa lang, magkakilala na sila. On and off ang relasyon nilang dalawa at ang kotse na gamit nila kanina ay nakapangalan kay Lexi. Binili iyun ni Lexi two months ago gamit ang perang ibinigay mo sa kanya.” seryosong wika nito sa kanya. Hindi siya makapaniwala sa narinig. Lalong nag-alab ang puso niya sa galit dahil sa mga nalaman

Kahit kinakabahan dahil mag-isa sa Sydney ay naisipan kong mamasyal mag-isa, dali dali akong tumawag nang taxi. "Where are we up to?" the aussie australian asked with his thick accent. "Please bring me where I can see a Kuala Bear." nakangiti kong sinabi dito at bigla namang itong parang naweirduhan sa sinabi ko ngunit hindi na ito nagsalita at agad na pinaandar ang taxi. Sa totoo lang wala talaga akong exact destination na pupuntahan bigla na lang talagang pumasok sa isip ko ang Kuala Bear kaya iyon na din mismo ang nasabi ko sa Taxi driver.

"Kasi ngayon ko lang sinabi, sa tagal na dito sa pilipinas ni lolo Alex ay fluent na siya sa salitang tagalog kaya kapag nagsalita siya ay hindi mo mapapansin na hindi tagalog ang una niyang salita." "Oo nga 'no, at tsaka napansin ko rin ang itsura niya pang spanish talaga." "So yung ina nga ni Austin ay pilipino pero ang ama ni Austin ay purong italiano. Tinanong ni Jane ang buong ditalye sa kaniya at na explain niya sa tunay na Ina ni Austin na kilala niya ang may ari ng orphanage kung kaya't ikinwento niya ang buong detalye."

"Takbo!" sigaw ni Austin na nagpataranta lalo sa kanya, gusto niyang batukan dahil tuwang-tuwa pa ito sa nangyayari. "Sa kabila tayo dumaan!" sigaw ni Ruth. "Ano?" pabalik namang sigaw ni Austin. "sabi ng sa kabila." "hinde mali, dito tayo sa kabila."

ani Zylah at muling nangiti nang hindi na alam kung paano sasabihin ang nasa isipan niya kanina. “Yes?” tanong ni Austin dahil sa ilang segundo na walang maidagdag si Zylah na salita. “Um… like ‘ampangit’ ko ba kasama?” Zylah giggled then rolled her eyes. “At naisip mo pa talaga ‘yan?” tanong niya na natatawa. “Mas okay na ‘yon kaysa sabihin mong ‘um’ for ambaho ko pala?” Austin sniffed his shirt. “Hindi naman. I smell good, I think.”

Napakapamilyar kasi talaga nito sa kanyang paningin. "Ohh... Are you a Filipino?" 'Obvious ba? Wait... Ka? May ka din bang word dito sa Australia?' "Yes." "Ohhh. Me too. I am just here for a short vacation, my mother is an Australian tho," nakangiti pang saad nito sa kanya. 'Gwapo siya. Macho and mukhang mabait naman. "Really? Cool."' 'Cool... Nauubusan na ako ng English, men. Nasaan na ba si Edrick? Para naman hindi na ako nag e-entertain ng mga stranger.'