Alamat English Novels & Stories

May mas matindi pa palang mag English barok dito sa barangay namin. How you saying me like that? T*ng*na! Kung ganiyan ‘yong ugali tapos English barok pa. Sarap i-untog sa padre. Mas gu-gustuhin ko na lang magtagalog kaysa mag marunong dep*ta. Ang arte-arte pa ng pagkakasabi! Meehhh!~

Alam mo 'yong kinikilig ka na but in a silent way owshiiiii. "Tumahimik ka nga ammp," kunwari naiinis kong sabi sa kaniya pero tinawanan lang ako, ayan mang-aasar na naman. Buti nga di na nag-e-english 'yan eh, may bayad kasi chuss HAHAHAHA. At alam niyo ano ang bayad, walang kiss. Kaya ayon ang mokong game na game pffttt. Puwede namana konting mix ng english basta dominant ang tagalog, valid 'yon.

“Kung ganoon, i want you to change yourself. Try to speak in English—” “Ngunit..” “You can speak English, right?” Kagat labi akong tumango. Ngumiti siya. “That's good. I want you to always speak in English. Sanayin mo na ang sarili mo para pagdating natin sa syudad, alam mo na kung paano maging city girl..”

Hayan na naman ang lengguwahe na hindi niya maintindihan. "Curious at hindi mo maintindihan? He was speaking a Portuguese," nakangising tugon ni Meriam. "Minsan lang naman, but mostly English is the best language to learn lalo na at nasa business world ka," si Meriam ulit. "Ms. Macaraeg, pack your things, babalik na tayo ng Maynila," utos ni David. Pagdaka'y lumapit ito sa nag-uusap na sina Moises at Conner.

pangangatwiran pa nito. “Ha? Ahehehe...” alanganin na lamang na napakamot sa kaniyang noo si Alona at bumaling kay Miracle. “Maʼam, pasensya na po kayo. Galing po kasi silang Korea at kakauwi lang dito sa Pilipinas kaya hindi pa nila knows kung pano gamitin sa tama yung tagalog words nila.” paghingi ng dispensa ni Alona.

Lihim na napangiti si Aialyn ng mapagmasdan ang kambal sa pamimingwit kasama ang mga yaya's nito. Nagpaalam saglit sa kanya ang binata ng tumunog ang cellphone nito. He was now talking a Spanish language. Kunot noo lang si Aialyn, ilang lenggwahe ba ang alam ng lalaking ito? Marunong din kaya itong mag-Cebuano? Ma-try nga niyang kausapin ito ng Cebuano, may alam siyang kunting salita na Cebuano. Matagal bago natapos ang tawag, mukhang importante nga yata ang tawag nito. Hindi kaya, may update na sa misteryosong lalaki na sumusunod sa kanila?

"Wag ka ngang mag english dyan-....nasa pilipinas ka kuya wala ka sa ibang bansa kaya dapat hindi ka nag sasalita ng ibang lengguwahe" "Atsaka.....hindi Kita maintindihan" dagdag pa nito... "Whatever you say" walang ganang sagot ng lalaki... "Stop it Luther...bata pinapatulan mo" inirapan ko sya..narinig ko nalang Yung pag tsk nya.. Nagbend ako para pantayan Yung bata.. "Nice answer...dahil dyan- kukunin ko na yan LAHAT...hmmm"

paliwanag pa niya. “No, keep that. Baka magamit pa yan sa ibang bagay.” sabi ko habang tinatry na ulit mag-tagalog. “You’re good at speaking tagalog, huh. Pinahirapan mo pa ako mag-english nung una tuloy.” reklamo ni Lorenzo. “I didn’t tell you I can’t speak Tagalog.” depensa ko naman. “Thank you talaga, Ali. Sobrang laking tulong nito sa mga tao doon,” sabi ng pinsan ko habang hawak hawak ba ang dalawang braso ko. Ngumiti na lamang ako sa kanya.

"Small world, huh?" Mas lalo pa kumunot ang noo niya. Parehas kaming napabaling sa unahan nang iwan ni Kaizu ang counter at lumapit sa amin. "Konnichiwa! Alina-san. What a surprise to see you here!" Medyo nagulat ako sa pagsasalita niya ng English. Hindi ko alam na marunong siya. At base sa pagbigkas niya ay para bang iyon na ang sarili niyang wika.

Pang-aasar nito kay Amalia. Sa mundong ginagalawan niya, ang tanging mga mayayaman at maharlika lang ang kayang makapag aral, at makapag salita ng english. Minsan ka lang makakakita ng isang mababang-uri na nag sasalita ng Lengwahing iyon. Sa kalagayan ni Amalia, hindi naman siya bobo, 'gaya ng sabi ni Hera. Naka tungtong siya hanggat ika-5 grado lamang sa mababang paaralan. Lack of equipments pa.