Novel & Cerita Ayoko Nga

ayokong isipin na may masama syang balak sa akin pero ano ito? "oo. lasing nga ako. lasing ako pero alam ko itong ginagawa ko. i want you, Sab. matagal na akong may pagnanasa sa iyo. ang tagal kong hinintay na magkahiwalay kayo ni Nikko. pero putang ina, bakit si Mart ang kasama mo sa motel?"

Kaya naisipan kong humiram. "Eh sorry na. Wala akong medyo pormal na damit diyan eh!" Tinawanan niya lang ako. Umirap ulit ako sa kanya. "HAHAHA oh sya sya! Umalis ka na. Magiingat ka ha!" "Hindi pa ko nagluluto" sabi ko naman. "Ako nang bahala sa sarili ko. Mamaya pa naman ang pasok ko. Sige na, Goodluck!"

Diantha ​Gusto kong tampalin ang sarili ko. ​At hindi lang tampalin. Gusto ko rin sampalin, sipain, sapakin—actually, gusto kong bugbugin ang sarili ko dahil sa katangahan na ginawa ko. ​I groaned in disappointment. I GROANED IN FUCKING DISAPPOINTMENT! ​I couldn't believe I did that. God, I really couldn't... ​Fuck! Fuck me! And fuck this situation!

Oh, God, what's happening to me? "Ugh~!" Ghad! Napakagat ako sa pang-ibabang labi ko nang agresibo niyang pinunit ang damit ko at inilabas ang mga malulusog kong su*so at walang anu-ano niyang sinunggaban ito na ikinaungol ko. "Oohhh~! Please~! Ughhh...."

NAG-AAGAW ang antok at diwa ni Gabriella sa mga sandaling iyon. Hindi niya maidilat ang mga mata niya. Sa pagitan ng mabibini at malamyos na boses sa tainga niya ay ang masuyo at ingat na ingat na paghalik sa mga labi niya. "Why can't I resist you?" "I missed you, honey... please open your eyes." "I love you." "My life won't be the same without you."

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Sanya... AYOKONG patuloy na makulong dito kasama ang bwisit na ito. Tinakot niya pa ako kanina, akala naman niya tatalaban ako nun, I am Chrissanya Evangelista, never akong matatakot sa isang lalaki lalo na kung sa isang katulad lang ni Adam Zhymian.

“Oo naman. Bakit?” May kaunting kirot sa aking puso ng kompirmahin niyang magkaibigan NGA LANG kami. Ano bang ini-expect mo? Mag-jowa? Luh, happy ka… epal ng aking isipan. Tigilan mo nga ako, alter ego!

Mas lalo akong umiyak "Are u ok? Bat nag iba boses mo?" Nag aalala niyang sabe at ramdam ko yon. I miss them.gusto ko ng kayakap ngayon. Gustong gusto kong mag sumbong pero ayokong malaman nila na nasasaktan ako.

Ayoko. "A-akhira!" malambing na tawag sa akin ni Reina. Haharapin ko ba siya? Please, Lord, kunin niyo na po ako. "Baka tulog pa," rinig ko pang dugtong niya. "I'm sure nahihiya lang yan sa nangyari kagabi," Rinig na rinig ko ang malakas na tawanan ng dalawa sa labas. Mas lalo ko pang ibinaon sa unan ang mukha ko. Bahala nang hindi makahinga. Huhuhu