Novel & Cerita Ayoko Nga

Take Me "Ayoko na... Ayoko na, Alex... Maghiwalay na lang tayo. Please? Ayoko na!" sabi ko nang diretso at habang nakatitig sa mga mata nito. Ewan at kung saan ako humugot ng lakas ng loob para lang masabi iyon sa harapan niya nang paulit-ulit.

Ako: Hindi ako sigurado kung makapunta nga ako, Yohan. Yohan: Hindi tayo nakapag-date kanina. :( Ako: Magkikita pa rin naman tayo. Hindi naman kasi puwede na halos dito ka na umuuwi. May pamilya ka pa naman. May magulang. Yohan: Lol. I’m old enough to handle myself, babe. I can finally marry you with this age. Uminit ang pisngi ko. Yohan: Hey

Naiintinidhan mo? AKO: Opo, naiintindihan kop o, ma’am. MAMA: Madali ka lang naman palang kausap. See you in a bit, Jossa :) Kinain na nang kaba at takot ang katawan ko sa huling message niya. Hindi na ako nakapagtipa pa ng mensahe dahil nauna nang tumulo ang luha ko. Bakit may kakaiba akong nararamdaman… bakit parang may hindi magandang mangyayari mamaya? Tama ba na pumunta ako roon?

Yung ‎ ‎ ‎Ah basta yung abs ayun oo yung abs niya ang tigas eh . ‎ ‎ ‎'Really self? Nagawa mo pang mang manyak ng lagay na yan!' ‎ ‎Eh kasalanan ko ba siyaka naramdaman ko lang naman! ‎

Ayoko . “Don't worry, kaya ko ang sarili ko, A. Saka, 'di ba sabi ko naman sa 'yo i-update naman kita sa buhay may asawa ko?” Saad ko, pinipilit maging normal lamang ang tono upang hindi masiyado mag-alala ang kaibigan.

Ayoko. “Don't worry too much, kaya ko ang sarili ko, A. Tsaka 'di ba sabi ko naman sa'yo i-update naman kita sa buhay may asawa ko?” Sabi ko, pinipilit maging normal lamang ang tono upang hindi masyado magalala ang kaibigan.

“Ayoko.” Bahagya siyang ngumiti, pero hindi iyon masaya. Isang ngiting nakakapanghina, dahil alam niyang wala na naman akong laban. “Huwag mo akong pilitin, ’wag mo ring sayangin ang pasensya ko.”

pahayag sa akin ng bunso ko. (Mama, I miss you so much, I wish you would just live here.) Hinalikan ko ito sa pisngi at yumakap naman ng mahigpit bago ako sumagot sa anak ko. "Dengzhe ba, wo de xiaoxue, women hen kuai jiu hui zai yiqi de, wo zhishi hai you jian shi yao chuli." aniko naman bumitaw ito at nagka-titigan kaming dalawa.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Ramdam kong nanuyo bigla ang lalamunan ko. "I will trust you again, Amy." dagdag niya pa bago lumapit sakin at niyakap ako.