Aziel Meaning 소설 & 이야기

Halos makahinga ng maluwag si Aiden sa narinig. “Puntahan mo na, baka mamaya wala ka nang madatnan at umalis na. Pabagal-bagal ka pa, baka mamaya magtulad ka pa sa akin na tinaguan ng anak. Nasa lahi pa naman natin iyon,” dagdag ni Azrael na may bahid ng biro, may pangaasar din sa boses. Inis na tinignan ni Aiden si Azrael bago siya sumagot nang may pagpipigil sa emosyon, “She will never do that to me.”

may ngiti sa labi nito. Tumayo ako. Lumapit ito sa akin at yayakap sana. Kaso hindi ko ito hinayaan. Sinampal ko ito. Naupo ito sa sahig. "Anong kasalanan ko, Azrael?" tanong nito. May luha sa mga mata nito. Pero hindi niya ako madadala sa mga luha nito. "You manupulative bitch. Paano mo nagagawang gumising sa umaga, habang may ginawa kang kasalanan!" sigaw ko dito.

Sa likod ng guwardiyadong gate, nandoon si Azael—naka-upo sa throne-like na silya, may wine glass pa sa kamay. "Chris– Christopher Montero, the ghost that burns cities." Nakangiti siya. "I heard you’re cleaning up. Too bad, you won’t live long enough to see the floor shine." "Too bad you won’t live long enough to see another sunrise." Kalmado ang boses ko pero parang may apoy sa likod ng mga mata ko. Azael: "Kill him!" Biglang putukan. Dalawang granada. Smoke. Flashbang.

Si Ma’am Lyca napatingin sa mesa, halatang ayaw makisali sa bigat ng usapan. Ako? Napakapit ako sa strap ng bag ko dahil biglang nanlamig ang kamay ko. “M-mafia?” halos bulong kong ulit, kahit alam ko namang tama narinig ko at alam ko na din. “Pero… kahit ganun siya… mabuti naman siya sa akin.” “Huwag kang magpadala sa ‘mabait sa’yo,’” seryosong tugon ni Azrael. “When Kuya Zeph is soft to someone, that means that person matters to him… a lot.”

Gusto kong malaman kung ano ba talaga ang tumatakbo sa isip ng lalaking ito para hindi ako magmukhang tanga sa sarili kong mga hula. Huminga nang malalim si Azriel, ang kaniyang malalaking balikat ay bumaba nang bahagya habang ang kaniyang tingin ay nanatiling nakatitig sa akin. "Dahil ayokong makita kang nasasaktan muli, Elira. Noong unang gabi na dinala kita rito sa mansyon, nakita ko kung gaano katindi ang takot sa mga mata mo. At sa bawat araw na lumilipas, nareealize ko na ang kagustuhan kong protektahan kayo ni Zion ay hindi na lang dahil sa kasalanan ni Zander."

“Matagal ko rin po ‘yong ibinaon sa limot. Sadyang bigla lang pong lumabas ang lungkot na ‘yon nang marinig ko kay Aziel. Kaya pasensya na po.” “Don’t be, Ate,” singit kaagad ni Aziel na siyang ikinatigil ko. “You’re my kuya’s woman. Normal lang naman na tawagin kitang Ate, at ituring kapatid din.”

"Pasensya ka na, apo, kung mali ang pangalan na binanggit ko. Hindi ko naman alam na . . . hindi pala ikaw si Rain." Aziel smiled but it didn't reach his eyes. Shit. "Okay lang po." "Pasensya ka na talaga, ha? Aziel, 'di ba?" Tumango naman si Yhel. "Yes po. Aziel Marcellus Almazan po." "Mahal na mahal ko itong apo ko. Kaya sana huwag mo siyang sasaktan." "Lola . . ." Natahimik ako nang pandilatan ako ng mata ni Lola. Sinulyapan ko naman si Aziel na ngayon ay nakikinig sa mga sinasabi ni Lola.

sambit ni Aziel, habang maingat na ginagabayan si Caelith paalis doon. "Let's go somewhere fresh. You need air. You need peace." ********** Gemekek

Saka ko lamang naalala na mahigpit nga pala ang hawak niya sa aking palapulsuhan. I swallowed the lump on my throat. Hindi naman masiyadong mahigpit kaya’t wala pa sa punto na masasabi kong masakit na ang pagkakahawak niya. And Dylan. . . I know that he’s not violent. Mukha lang siyang galit pero sa palagay ko naman ay hindi niya ako sasaktan. “Kaia,” muling pagtawag ni Aziel sa pangalan ko na naging dahilan para bumalik ako sa reyalidad. Kinakabahan akong tumingin sa kaniya bago ako marahang umiling.

sadyang tinitigan niya nang matalim si Azrael kasabay ng isang makahulugang ngiti. Hindi nagustuhan ni Azrael ang paraan ng pagngiti ng asawa, lalo na ang salitang ginamit nito na tila ba isang direktang insulto sa kanyang pagkatao. "Shuvee..." pigil-galit na tawag ni Azrael sa pangalan ng asawa.