Azrael Angel Of Death Novels & Stories

Napalundag ako sa gulat ng biglang tumunog ang cellphone ko. Si Ate. "Diyos ko naman.." napahawak ako sa dibdib ko. "Hello po.." sagot ko at mabilis na naglakad ng makita kong may paparating na naman na jeep na 'Simbahan baba.'

He didn't even recognize her if not for Gabriel's memory. "You're always ruining my plans, Rain. You should shut yourself forever and let me drive this chaotic life you had," may diing bigkas ni Azrael na humila sa kanyang diwa mula sa pagbabalik tanaw. Azrael was about to give him a hard blow when his fist was being blocked by someone. Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin at marahang napailing. Ah, he knew he would come but it was a bit late.

Hindi siya nagdalawang isip na sampalin ang bawat taong malalapit. Lahat sila ay pinalipad bago bumagsak sa lupa. Panay ang pagkibot ng kanilang mga katawan habang humahagulgol sa sakit. Hindi sila maglalakas loob na ipakita ito kahit na puno sila ng poot at paghihiganti. Alam nilang pupunta lang si Azrael para linisin ang lugar kung papatayin pa rin sila ni Harvey.

Feeling ko ang baba kong tao dahil sa ginagawa niya, feeling ko ang dumi-dumi ko. "Azrael... help," sabi ko sa pagitan ng iyak ko. Siya lang ang taong makakatulong sa akin ngayon pero wala siya dito. Wala siya dahil umalis ako sa tabi niya na naging dahilan para mangyari ulit ito. "It's Koen. Your Azrael is already dead. I killed him. So moan my name not his!" Patuloy siya sa ginagawa niya habang umuungol pero para bang tumigil ang mundo ko sa narinig.

Nakita ko kung paano sumilay ang pinakamalaking ngiti sa mga labi ni Solenne—isang ngiting mas masaya, mas maliwanag, at mas buhay kaysa sa ngiting ibinigay niya sa mga bulaklak kanina. Humarap siya sa lalaki at sinalubong ito ng yakap. "Azrael! Ang tagal mo naman." "Sorry, traffic was terrible. Did you wait long?" sagot ng lalaki—si Azrael Valdemir, kilala ko siya, anak ng isang kaalyado sa negosyo. "Hindi naman. Nandito lang ako, tinitingnan ang mga Aster. Alam mo naman kung gaano ko ito kagusto," sagot ni Solenne nang masaya.

"Kailangan may gawin ako. Hindi pwedeng makulong ako. Ayaw kong makulong." Umalis si Angel. Para puntahan ang taong iyon, na maaaring makatulong sa kanya. Pagkarating nito sa parking lot ng kumpanya ni Azrael ay agad itong sumakay sa kanyang kotse at pinatakbo iyon paalis. Azrael POV Nandito ako ngayon sa sementeryo. Dinalaw ko ang puntod ni Ain. Hindi ko mapigilan ang lumuha muli. Dahil sobrang sakit lang ng nararamdaman ko.

saad niya bago niya pinatay ang tawag nito bago pinakatitigan ang ginawa niyang breakfast "What the hell i'm freaking doing?" reklamo ni Azrael bago niya iniwan ang ginawa niyang breakfast upang makapaligo at makapag-ayos na papasok sa opisina niya. Nang makapagbihis na si Azrael ay kinuha na niya ang susi ng kaniyang kotse at lumabas na ng kaniyang condo. Agad siyang sumakay sa kotse niya at umalis na patungong opisina niya, miya-miya pa ay tumunog ang cellphone nita at nang makita niyang ang investigator ang tumatawag ay sinagot niya ito agad.

Chapter 244 Pero biglang umayos sila ng tayo nang makita nilang nakatayo ako doon, parang napatanto nila kung sino ako. Nanlaki ang mga mata ni Azrael, halatang nagulat—o may biglang naalala. "Holy… moly… shit." bulong niya bago tuluyang nag-shift ang expression niya mula gulat… papunta sa isang ngiting hindi ko ma-decipher kung totoo ba o pilit.

"Stop treating your sister as your rival, Cathya. She's the Afreet's fallen angel, understood?" ••• End of Chapter 2.

“May mission lang kami ng aking pinaglilingkuran na dapat namin mahanap at maibalik sa demon realm, ikaw? Bakit ka nasa mundo ng mga tao ang isang arkanghel at nasa wangis ng tulad ng sa mga tao, Azrael.” Dahan-dahan na inalis ni Azrael ang pagkakatutok niya ng punyal nito sa leeg ni Endemion na dahan-dahan na ikinaharap nito sa dating kaibigan ay kasamahan sa celestial realm na seryosong nakatingin sa kaniya.