Bakit Galit Ka Novels & Stories

Nakakunot na wika ni Nakba. “Kaya, nga saan kaba nagsusuot at ilang araw ka naming hindi na pagkikita, hindi ka man lang nagpaparamdam. May sakit ka ba?!” Nag-aalala na tanong ni Banak sa akin at pagkatapos ay tumabi sabay salat sa aking noo. “Parang may sakit ka!? Maputla ka oh? Anas pa ng kanyang kaibigan. Umiling-iling ako rito. “Wala akong sakit, maayos lang ako!” Sagot ko sa mga ito.

"nandito na kami sa atin. itatanong ko lang sana kung ano ang gusto mong kainin mamaya?" "h-hindi ka ba galit? wala ka bang gustong itanong sa akin?" "wala naman. bakit may dapat ba akong ikagalit?" "o-ofcourse wala. wala naman akong ginawa para mawala ang tiwala mo sa akin. akala ko lang galit ka dahil hindi ko na kayo nasundo dyan kelan nanay. sobrang lakas kasi ng ulan kahapon. buti hindi kayo naabutan ni Mart. anong oras ka ba nakarating kila nanay?"

Baka kasi naghahalusinasyon lamang s'ya kagabi dala ng galit at pagod. "Yeah, right. Maybe, it was just my hallucination. Bakit naman n'ya sasabihin sa akin 'yon? Nagkamali lang siguro ako ng dinig," aniya na ang kausap ay ang sarili. Simula kagabi matapos ang tagpo na iyon sa kusina ay ilang beses na n'ya iyon sinabi sa sarili. Ngunit hayun hanggang ngayon ay naguguluhan pa rin s'ya.

Baka isipin pa nya ni-rape ko sya. “Bakit parang galit ka?” Napairap ako nang makita kong nakatitig sa akin si Dylan habang pinagmamasdan ang pagdadabog ko sa pagkain. “Ako? Galit?” ngisi kong pilit. “Hindi no. Bakit naman ako magagalit?” Kunot-noo siyang tumingin sa akin. “Eh ‘yan ang itsura mo ‘kapag inis ka.”

Ayaw kong sabayan ang galit niya dahil alam ko naman na tamang selos na talaga siya. “Pwede bang pakibagalan at baka—” “Shut up, babe!” Galit na naka babe pa? “Paki bagalan lang naman dahil baka maaksidente tayo!” inis ko ng sabi. Pwede naman kasing magalit ng hindi malalagay sa alanganin ang buhay namin pareho eh.

Bakit ganito? Bakit parang iba na? Bakit parang hindi na sapat na kaibigan lang siya? Bakit parang gusto ko siyang makita araw-araw? Bakit parang siya agad ang hinahanap ko kapag may magandang nangyayari? Kapag may masama? Kapag pagod ako? Kapag masaya ako? Bakit siya agad? At doon ko biglang naalala.

Inis nyang sabi "Bakit mo ba ito ginagawa?" Iyak kong sabi "Dahil muntik mona akong mapat*y dahil sa taong yun. Kaya sabihin mo kung sino!" Galit nyang sabi Tanging iyak ko lang ang narinig nya. "D*mn it!" galit nyang sabi at ramdam kong sinunt*k sunt*k nya ang kama dahil sa sobrang galit nya.

"Pakialam mo. Saka bakit ba galit ka at bigla ka na lang nanununtok." "Hindi mo ba nakita at alam ang gagawin niya sayo kung hindi ko siya hinila at sinuntok. Damn it, little hamster. He is going to kiss you. Ganyan ka ba ka defenseless at basta ka na lang magpapahalik sa iba."

"Galit ka ba?" "Bakit ako magagalit?" sinipat ko ang mukha niyang lito. "Sige na, maligo ka na." "Bakit mo ako pinapaalis?" Napamulagat ako sa halos bayolente niyang reaksyon. "Alangan namang bawalan kitang maligo, Keindro. Ano bang problema mo?" "Ikaw! Ano bang problema mo?" "Oh bakit ka galit?' "Hindi ako galit, Vanilla Leticia!"

“Baliw ka ba?” galit niyang tanong sa akin. Napakunot ang noo ko. Hindi ko agad maintindihan kung saan nanggagaling ang galit niya. Parang bigla na lang akong sinugod kahit wala naman akong alam na ginawa kong masama. “Ano?” sagot ko, bahagya kong itnaas ang aking kilay. “Bakit mo ako tinatanong ng ganyan?”