Bakit Nahihilo Ang Buntis นิยาย & เรื่องราว

Kaya hindi ko mapigilan na mainis. "You're funny, bro. Isa kasi sa sentomas ng isang buntis ay ang magsuka at mahilo. Minsan nahihimatay rin dahil sa tindi na nararamdaman ng isang naglilihi," paliwanag ng kaibigan ko. "Eh, bakit walang umbok ang tiyan ng asawa ko? Sabi n'yo buntis siya?" "Gago!" sabay batok sa akin ni Tremonte. Napahagikhik naman ang kasama namin dito sa loob.

Nahilo lang buntis na agad? Pinilig niya ang ulo. Minsan na siyang nagbuntis at kambal pa. Sigurado siyang hindi siya buntis dahil hindi naman siya nagsusuka. Napailing siya. Kulang lang talaga siya sa tulog. Iyon lang 'yon.

“Ayos lang. Parang pamangkin ko na din si baby kaya walang kaso sa akin.” Pero habang pabalik na siya sa mesa, bigla siyang napatigil at napahawak sa dingding. Bigla siyang nakaramdam ng matinding pagkahilo. Parang umiikot ang buong hallway sa paningin niya. “Ano ’to?” Pumikit siya at dahan-dahang umiling. “Wala lang ‘to. Normal na hilo lang.” Nang dumilat siya muli, medyo bumalik na sa ayos ang paningin niya. “Siguro sintomas lang ng pagbubuntis ito.”

“Buntis ako, hindi ba?” Tahimik siya. Napakabigat ng katahimikang bumalot sa amin. Masyado iyong mabigat para hindi ko mapansin. “Ha?” pilit siyang tumawa. “Baby, baka nananaginip ka lang. Paano ka naman mabubuntis?” Pinilit niyang maging normal ang kanyang tono. “Kaya ka dinugo ay dahil sa kondisyon ng atay mo. Walang ibang dahilan.”

Hindi ako makapaniwala. "Normal ang lahat. Healthy din ang baby. Isa pa, ang mga naramdam mo naman ay paglilihi mo 'yon bilang buntis. May oras po talaga na naiinis ang isang buntis kapag hindi nila makuha ang gusto nila. And that is normal. Pero, dapat din na makontrol mo ang emosyon mo dahil kung hindi ay tatakas ang dugo mo at pwedeng ikalaglag ng bata." Nanatili pa rin akong walang kibo.

Bakit siya umalis? Tatanungin ko pa sana siya bakit parang hindi man lang siya nagulat na buntis ako.

Napasigaw ako dahil sa hindi ko malamang dahilan, hindi ko maipaliwanag kung bakit nangyayari 'to? "NOOO! BAKA NAGKAMALI LANG PO KAYOO!" Dagdag kong sigaw sa kaniya at naguguluhang umupo ulit. Hinawakan ko ang tiyan ko at nag-uunahan ang aking mga luha. Juskoh! Hindi puwede 'to, napaka-impossibleng pangyayari. Paano ako mabubuntis kung, kung wala man lang nakagalaw sa'kin, kung wala man lang akong lalaki? Jusmeyo! How it could be? Argghhhh!!! Wala pa nga akong first kiss, buntis agad. How could it be?

sigaw ni Tita Felicia bago ako tinalikuran. Napahawak ako sa tiyan ko. Hindi ako pwedeng magtagal sa bahay na 'to. Mas lalo lang nila akong kamumuhian kapag nalaman nilang nagdadalang tao ako. Hindi nila pwedeng malaman na buntis ako. Kailangan kong makatakas uli rito.

Callie’s POV "Shortness of breath. Feeling faint, chest pain. Mukhang hindi nagiging maganda ang lagay mo Miss Calingasan. Tatapatin ko na kayo, there is a high risk of death during pregnancy and child birth for your condition. If you are decided na ituloy ang pagbubuntis mo, I’ll be honest with you, there’s only 50 percent chance that you can survive," seryosong sabi ng doktorang tumitingin kay Hailey.

"Rai, bestie… buntis ka pala?" Parang may isang bombang sumabog sa utak ko. Buntis? Ako? Hindi ko maalala… wala akong maalala. Nayanig ang mundo ko. Pakiramdam ko ay hindi ako makahinga. Isang bagay na hindi ko maalala, isang bagay na hindi ko alam kung paano ko haharapin. Kaninong anak? Anong nangyari? Pinanagutan ba ako?