Bakit Nahihilo Ang Buntis นิยาย & เรื่องราว

Paano nga ba kung buntis ako? "Uyyy, ano iyan? Halaka, bakit ka biglang namutla, Ate? Tama ba ang tinutumbok namin?Buntis ka na?" nakangiting tanong ni Jillian. Samantalang si Moira Kristina naman ay nabitin ang akmang pagsubo.

Bumalik na naman ‘yung anxiety ko. Bakit nabuhay pa siya? Hindi na niya ako puwedeng saktan ngayonn. Lalo’t buntis na ako ngayon.

At kapag nalaman ng lahat na buntis ako at sabihin kong hindi ko kilala ang ama, para hindi nila hanapin si Gani, ay siguradong hindi rin sila maniniwala. But that happened between me and Gani was only a month and a week ago, kaya baka hindi naman kagaya ng naiisip ko ang dahilan ng hilo ko. Sana nga ay hindi ako buntis. Sana nga ay—sana ay ulcer lang. Iyon kasi ang iniisip ko na dahilan kahapo, na baka naman ulcer at isang linggo na akong walang gana kumain ng kahit ano. Kapag pinipilit ko ay naduduwal ako. Naisip ko na baka ito ang epekto ng kaka-diet ko nakaraan.

“Miss Sevilla, internal hemorrhage due to severe physical trauma ang dahilan ng pagdurugo mo. We did everything we could to clean your system.” Huminto siya sandali, bago nagpatuloy nang may pakikiramay. “I don’t know if you were aware, but you were one and a half months pregnant. And because of the severe impact to your abdomen… you suffered a complete miscarriage. I’m sorry, you lost the baby.” *Buntis?* *Miscarriage?* *Lost the baby?* Parang may bomba na sumabog sa loob ng utak ko. Isang buwan at kalahati na palang may buhay sa loob ko na hindi ko man lang alam. At nawala ‘yon dahil lang sa ginawa nila Maegan.

Ang iba nga ay hindi alam na buntis na pala sila dahil iniisip nilang dinalaw lang sila ng buwanang regla. Sa ganitong sitwasyon, kapag nalaman mong buntis ka, kailangan mo agad dumeretso sa doktor dahil malaki ang tsansa na ito ay senyales ng preterm miscarriage na nangangailangan ng agarang gamot para maingatan ang bata. Ngunit sa totoong buhay, marami sa mga ganitong kaso ang hindi naman nangangailangan ng matinding medikal na interbensyon, at kusang nawawala matapos ang ilang araw.

Sinong buntis? “Yes, kung magpapatuloy na hindi siya kakain ay baka mahulog ang bata. Mabuti nalang at matibay ang kapit niya kaya hindi siya nahulog,” Kusang tumulo ang luha sa mga mata ko matapos iyong marinig. Wala naming ibang babae sa loob ng silid na kinalalagyan naming kung di ako lang. Muling napapikit ang aking mata at hindi maigalaw ang aking katawan dahil sa pagod. Hindi ko ‘rin maibuka ang aking bibig upang magsalita na tila ba napipi ako.

Hindi naman siya madalas angkinin ni Felix ,minsan ay dalawang beses lang sa isang buwan, kaya lalong hindi na siya dapat magalala pa, hindi siya mabubuntis, kaya hindi siya nag-aalala tungkol sa problemang ito. Nang maalala ang kalagayan, binalot ng makapal na lungkot si Yuna. Ang pagiging walang silbi niyang asawa ang naging punot dulo ng lahat ng paghihirap ng kalooban niya.Mahina ang katawan niya at hindi niya alam kung bakit hindi siya nagbubuntis gayong sabi naman ng doktor ay normal ang matris niya. Kahit sino namang asawa at partido nito ay hindi matutuwa kung walang tagapagmana.

Parang hindi makapaniwala, habang napahigpit ang hawak ni Rona sa chopsticks niya, bahagya pang nanginginig ang kamay niya. “Sir,” maingat na sabi ni Aling Mercy, “eh buntis po si Ma’am—” “Hindi siya baldado, kita niyo naman po, hindi ba? Atsaka, kaysa isipin pa siya hayaan niyo siyang magutom, kakain naman yan kapag gutom na siya lalo pa kung may konsensya pa siyang natitira, may anak siyang sakanya lang din umaasa sa pagkain.” diretso at halos walang emosyon na sabi ni Sean sa dalawang kasambahay.

Dahil na-stuck na sa salitang ‘ipinagbubuntis’ ang utak niya. Imposibleng buntis siya. Wala naman siyang ibang nararamdaman sa katawan niya. Wala siyang morning sickness, hindi siya nahihilo at wala siyang pagkaing hinahanap-hanap. Subalit isang bagay ang nagpasimula ng kaba sa dibdib niya. Hindi pa siya dinaratnan. Hindi na nga lang niya iyon

"Pero maputla ka ‘e... nawalan ka nga ng malay... pa-checkup na kaya tayo?" Napailing-iling siya, bahagyang pinisil ang pisngi ko. "Part na 'yan ng pagbubuntis, asawa. Normal lang na mahilo, mawalan ng malay. Tsaka, kagabi, alam kong walang nangyari sa baby… ang tamlay mong bumayo ‘e..." Kinunutan ko siya ng noo. Nagulat ako sa biro niyang 'yon. “Gano’n? Matamlay akong bumayo?”