Novel & Cerita Ball Pen In Tagalog

"Magkano 'to?" "Two hundred mam?" Biglang binitawan ni Ellie ang ballpen. "Ano 200? Grabe ang mahal naman. Akala ko fifty pesos lang." "Wala na kayong makikita ganito na may lalagyan. Kaya mura na ito saka umiilaw sa dilim." "Talaga umiilaw?" "Try mo." Muli niyang dinampot ang ballpen. Kinuyom ang palad at pinasok ang diamond sa loob. Saka niya sinilip.

Iniikot niya ang hawak na ballpen hanggang sa lumitaw ‘yon. “PEn 1966,” mahina niyang basa. Nagkataon lang ba o marami naman na ganoon klase ng ballpen. Wala talaga siya ideya kung anong klaseng balllpen ‘yon. Nang iabot ng kanyang ama iyon, ang tanging sinabi lang nito ay pangalagaan niya at darating ang araw na magagamit niya ‘yon. Ito na ba ‘yon?

kumalma naman kahit papaano ang Senyorito at naupo na siya sa silya. Tinignan ko ang mga dapat ko pang gawin. Kung magtatagal pa ang senyorito ay hindi ko matatapos ang mga 'to. Umupo na ako sa papag at nagsimulang gumawa. "Are you even listening to me?" inis niyang saad sa akin at kinuha ang ballpen na hawak ko. Tinignan niya ito at binasa ang nakatatak na brand. "Cheap" hindi ko mapigilang mapairap sa tinuran niya. Syempre, tigsisingko lang talaga ang bibilhin ko, hirap na nga ako sa pagbayad ng tuition ko bibili pa ako ng mamahaling ballpen.

Nang makalabas ito ay bumaling ako sa ballpen na kaniyang binigay. What am I gonna do with this shit? Binaba ko ito at tumingin sa labas. The sun is getting set. Sinisimulan na akong makaramdam ng kaba. A feeling that I never felt since I was a kid. Muli akong nagbaba ng tingin sa ballpen na binigay ni Sir Constello. It's just a common type of pen that can be seen and bought in any convenience stores. But I feel like something's going on with this pen. Hindi niya ibibigay ang ballpen na ito king wala itong kwenta.

“Pero tingnan mo ang ballpen na ito.” Tiningnan ko ang ballpen na hawak niya. “This pen symbolizes life and death. Itong pen na ito ay parang tao. Tapos ‘yong ink sa loob niya ang buhay niya. Habang ginagamit mo ang ballpen nababawasan ang ink sa loob pero habang nababawasan ang ink sa loob, marami kang nagagawa at nasusulat sa papel. And that is life because we only live once, and the purpose of this ballpen to write. That is the purpose of the pen in life. Tulad mo, mayroon kang kakayahan. At iyong kakahayan na iyon ay may purpose. And that is to help people. Dahil habang dumadaan ang araw Roux, umiiksi ang ating buhay.”

Ganito na lang, gagamitin mo ba ang ballpen kung wala itong tinta? Iyon ang bagay na matagal ko nang hinahanap sa pagkatao ko- ang aking halaga. Nahanap ko iyon sa pamamagitan ng pagpaslang ng mga tao galing sa utos ng nakatataas na siyang pinagsisilbihan ko. May silbi ako sa kaniya kaya naniniwala ako na dumating na ang tunay na kapanganakan ko. ~ LUCKY! MISSIONS after missions!

Aakyat na sana ako nang masilayan kong muli ang ballpen na may maliit na card na nakaipit sa holder nito. "Okay... ibibigay na lang kita sa kanya, sino naman kasi ang gagamit sa 'yo eh nakapangalan ka sa kanya. Bahala na lang siya kung ayaw ka niyang gamitin o kung ayaw ka niyang tanggapin," sabi ko habang pinagmasdan ang kabuoan ng ballpen na iyon.

Kagat-kagat pa nito ang ballpen, wari’y iyon pa ang gagamitin niyang panali. Bahagyang kumunot ang makakapal na kilay ni Ederson. Hindi niya alam kung maiinis ba siya o matatawa sa kakaibang diskarte ng dalaga. “Ballpen? Talaga?” mahina niyang usal sa sarili, ngunit hindi rin niya naiwasang mapatitig.

Pinanood ko kung paano ilabas ni Iya sa kaniyang bulsa nag isang papel at ballpen, naka fold ang papel kaya kinailangan niya pa itong buksan bago ito ibigay saakin Naningkit ang aking mata habang pinagmamasdan ang papel at ang nilalaman nito "Hindi ko alam magbasa ng ganito Iya" komento ko at nilingon siya Ngumiti saakin ito at binigay ang ballpen, "Hindi niyo na kailangang basahin yan ma'am, kailangan niyo lang pong pirmahan ang nasa ibabang parte" Nagtataka kong tinanggap ang ballpen at binalik ang tingin sa papel, nagtagal ang titig ko doon

Gumawa pa talaga ito ng napakalaking gulo para lang hiwalayan siya. Kung ganoon mo katinding gustong umalis, bakit pa ako magmamakaawa? sa loob-loob niya. Ang paghahabol ay lalo lang magpapamukha sa kaniya na kahabag-habag sa paningin nito. Kinuha niya ang ballpen at mabilis, walang pag-aalinlangang isinulat ang kaniyang pangalan sa tabi nito.