Barely Surviving Meaning Novels & Stories

sabi niya. “Hindi,” sagot ko. “You’re still here.” “Barely.” “But you survived.” Tumingin siya sa kisame. “Siguro may dahilan pa kung bakit buhay pa ako,” sabi niya. “Meron,” sagot ko. “May pagkakataon ka pang itama ang lahat.” Napatingin siya sa akin. “Do you really think so?” “Yes.” “After everything I did?”

Walang gagabay sa ‘yo sa mga bagay na hindi mo pa alam. Living and surviving in this kind of cruel world is hard. But you have to endure it. Wala kang ibang mapagpipilian kundi ang magtiis. My surviving state is a little bearable now that I have my child. I have finally found a reason to keep living no matter how tough the world is to me.

My mouth was dry, throat raw, but I forced the words out anyway. “We stay alive.” Not a promise. Just a direction. Just... enough.

Diretso. Walang emotion. Mas lalong nakakabigat. Tahimik ulit. Then nagsalita si Elias. “He’s not lying.” Napalingon ako sa kanya. “If we leave without protection,” dagdag niya, “we won’t last a week.” Napatitig ako sa kanya. “Then why do you still look miserable here?” Napangiti siya nang mapait. “Because surviving isn’t the same as living.”

She was hardly breathing. Nakalapat na ang kaniyang likod sa damuhan at halos hindi na niya maigalaw ang kaniyang buong katawan. Halos imposible nang makagulapay pa siya dahil sa tindi ng mga pinsalang kaniyang natamo. She was almost dead with her condition, but she keeps on reminding herself that she has to survive. She can’t die. No. Not right now, not this time, not like this.

Ngunit walang krisis. “Hindi ka pa rin sanay sa calm, ano?” tanong ni Nathan mula sa kusina. Tumingin siya rito, bahagyang natawa. “Parang may hinahanap akong problema.” Lumapit ito at umupo sa tabi niya. “Maybe you’re not looking for a problem. Maybe sanay ka lang sa survival mode.” Napaisip siya. Survival mode. Ilang taon ba siyang nasa ganoong estado? Laging handa sa impact. Laging naka-brace para sa susunod na hamon. Laging may contingency plan para sa betrayal, backlash, o pagkakamali.

Parang may nakatagong kahulugan. Parang hindi simpatiya ang naroon kundi pagkadismaya. “What?” Napakurap siya. “I mean...” Bahagya siyang natawa. “Dahil sa tapang niya.” “She survived.” “Yes.” “That’s the word.” “She is so brave.” Ngunit huli na. Narinig ko na ang unang sinabi niya. At hindi iyon mawala sa isip ko. Hindi siya madaling mamatay.