Novel & Cerita Barya Lang Po Sa Umaga

Sa kabila ng naging pag-uusap nila kahapon ay isang matamis na ngiti pa rin ang iginawad nito sa kanya. "Good morning, Rhea. How was your sleep? Nakapagpahinga ka ba nang maayos?" "Y-Yeah." Hindi niya man gustong aminin pero oo. Ibang-iba sa Kamaynilaan. Sariwa ang hangin sa Rancho Arganza dahil na rin sa nagtatayugang punong-kahoy. Mas huni ng mga ibon ang maririnig sa umaga kaysa ingay ng mga sasakyan. Yes, somehow, nakapagpahinga siya nang maayos kagabi.

ELIRA POV Linggo ng umaga. Tahimik ang buong mansyon, at ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang pagbagsak ng ulan sa labas ng bintana. Bumangon ako mula sa kama at dahan-dahang inayos ang kumot ni Zion. Mahimbing pa rin ang tulog niya, nakayakap nang mahigpit sa paborito niyang unan.

Natapos ang shift niya ng alas-tres ng umaga. Dalawang sakay mula sa bar ang tinutuluyan niyang bahay. Ngunit dahil sa nagtitipid siya ay imbis na mag-tricycle mula sa kanto ay naglalakad na lamang siya. Hindi naman ganoong kadelikado sa lugar nila…pero sabihin nalang nating kilala na siya ng mga tambay dito. “Magandang umaga, Abril! Inuumaga ka nanaman.” Bati sa kanya ng kung sinuman sa dilim, pero kilala niya ang boses nito.

At higit sa lahat — tahimik ang buong bahay. Ang sarap ng ganitong umaga. Sumilip siya sa bintana. Maliwanag na ang langit, ‘yung tipong may banayad na sinag ng araw na tumatama sa mga dahon sa labas. Wala na rin ang ulan kagabi, pero may amoy pa ng basa sa hangin — fresh, calm, and a little nostalgic. Huminga siya nang malalim bago bumaba ng kama.

Hindi man lang umiwas ng tumingin ako sa kanya. "Good morning," napapaos niyang bati, halatang galing sa pagkagising. "Morning," bulong ko at pilit pinaramdam ang mukha. Alam ko ang mukha ko pag bagong gising at ngayon pa lang sobrang nakakahiya na. Simula noong nag katabi kami, ngayon lang ako nagising na nandiyan siya kaya hindi ako nakapaghanda. 'Paano ba maghanda Lyra?'

Mukhang puyat na puyat ito kaya napakunot ang aking noo. "Magandang umaga hija. Pasensya na at na-late ako ng gising, nanuod kasi ako ng paborito kong teleserye kagabi," kinikilig nitong wika sa akin kaya napailing ako. Mukhang may asim pa si Manang, kinikilig pa rin.

Ngiting usal pa nito. "Good morning!" Masigla ko namang bati. Tumayo na ako at sabay na kaming bumaba sa hapagkainan. "Good morning, peeps!" Masayang bati ko kila Manang Fe at Kuya Roy. "Magandang umaga!" Sabay naman nilang bati pabalik.

Morning came and Kaylee woke up feeling bliss. Sobrang gaan ng pakiramdam n'ya at sobrang payapa ng gising n'ya sa umagang iyon. "Good morning, Earth." she utters while smiling to the heat of the sun that's hitting her face.

Yamot kong sambit “Wala naman akong sinabi ah?” nakangiti nitong sambit sabay lapag ng fresh orange juice sa harap ko. Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. “Siya ng apala, siguro bukas ng umaga, makakarating na tayo ng Boracay.” Muli nitong sambit Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat Ang akala ko talaga, buong linggo kami maglalayag pero dadaan pala kami ng Boracay? Hindi ko tuloy mapigilan ang makaramdam ng excitement

Malamang ay ito ang wikang dragon ng mga Benares Dragon! Samantala, magigising na rin ang isa pa sa mga kambal, katulad ng nauna. Inabot muli ni Neela ang kanyang kamay at inilagay din sa noo ito. Ang parehong wika ng dragon ay pumasok sa mga tenga niya. Hindi nagtagal, ang dalawang babaeng magigising na, hindi na muling gumalaw at unti-unti ding nawala ang totem sa kanilang mga mukha.