Novel & Cerita Barya Lang Po Sa Umaga

Alas Siete naman ng umaga ang pasok ng mga mananahi para simulan ang orders. Tatawagan ko si Helga para pangunahan na iyon. May konting puntong Batangeño talaga sa ibang panig ng San Luis. Normal yon dito. Kagawad ang unang bumati sa akin, si Aling Lori. Mabiro. Bilyaka, sa salitang Quezon o tagalog. Uso dito ang green jokes. Iiyak ka talaga kung pikon ka. Kailangan, marunong kang magbitaw ng biro, sumakay o manahimik kung hindi mo kayang sabayan.

Mabilis siyang nagbihis bago nginitian si Samarah. "Good morning," nakangiting sabi niya. Nakataas ang kilay ni Samarah. "Anong good morning? Tanghali na talaga. Bangon na! Makapagluto na ako ng ulam natin ngayong tanghali. Kumain ka na muna bago ka umalis."

Sungit. Umayos ako ng tayo at normal na naglakad pababa ng hagdan. "Magandang umaga!" mahinang bati ko. "Good morning too, crazy witch! So, ganyang pala ang itsura mo kapag bagong gising," nakangising wika ni Sage.

Tila sinadya niyang huwag magdala ng ingay o pansin sa aming munting bayan. Nang makita niya akong lumapit, lumawak ang kanyang ngiti—isang ngiting tunay at walang pagkukunwari. “Magandang umaga, Lyka,” bati niya nang may init sa kanyang tinig. “Handa ka na ba?” Tumango ako nang mahinahon. “Opo. Saan tayo pupunta?”

​Ang umaga sa probinsya ay laging nagsisimula sa huni ng mga ibon at ang amoy ng kape na humahalo sa preskong hangin. Para kay Arah, ang bawat umaga ay isang paalala na siya ay buhay, na siya ay malaya, at na ang sakit na kaniyang dinadala ay unti-unti nang humihilom. Ngunit sa umagang ito, ang kapayapaang kaniyang kinagisnan ay biglang nabalisa.

''ang lalim ng iniisip mo iha?" nasa veranda sila at nagpapainit ng katawan dahil alam niyang may bitamina ang araw tuwing umaga .Haplos haplos nito ang maumbok niyang tyan .

bati ko sa kanya. Kaagad siyang bumaling sakin at ngumiti. "Magandang umaga." bati niya. "Sa awa ng diyos ay gumaling din ako. Akala ko nga hindi na'ko gagaling eh." dagdag pa nito tsaka binaling ulit sa niluluto.

Dianne’s POV ARAW ng Linggo. Ang maliwanag na sikat ng araw ang siyang bumungad sa akin sa aking paggising. Ang mabangong halimuyak ng mga bulaklak sa tapat ng aking bintana ay amoy na amoy ko. Nararamdaman kong magiging isang magnadang araw ang Linggong ito para sa akin. Sa aking pagbangon, ang walang-kaparis na amoy ng barakong kape at pandesal ang sumalubong sa akin. Dali-dali na akong nagtiklop ng aking higaan dahil atat na akong makisalo sa umagahan namin.

sabay-sabay nilang bati. Lumabas si Liam mula sa kanyang small office, hawak ang kanyang mug. "Good morning. Welcome to Vanderberg Manila. Sana ay nakatulog kayo nang maayos dahil simula ngayong araw, part na kayo ng gulo rito."

wika niya naman samin. Agad Naman akong napangiwi ng dahil sa sinabi niya, so what kung katulong kami dito e katulong din Naman Siya. " Maaga dapat kayong gumising, 5:30 palang ng Umaga gising na kayo, mag hihilamos, maliligo kayo ng maaga dahil kayo Ang mag luluto ng umagahan " wika niya naman. Bigla namang bumilog Ang mata namin ni Jen.