Novel & Cerita Barya Lang Po Sa Umaga

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

Third Person POV Lunes ng umaga, maagang nagising si Ysa. Naligo, nag-ayos, at naghanda para sa araw na ito. May Alay Lakad ng San Antonio kaya dapat hindi siya mahuli. Hindi dapat siya ma-late dahil nakakahiya. Pababa na siya ng hagdanan nang makasalubong niya si Manang Tes. “Oh, ang aga mo naman yatang nagising, anak,” nakangiting sabi nito.

bati ko sakanila "Good morning po ma'am" bati nmn nila kaya tumango lang ako at ngumiti sabay pasok sa office ko at umupo doon. Binuksan kolang yung pintuan pero yung anino ni Abby wala akong makita bwesit nasaan naba kasi yun, bumalik nmn ako sa ginagawa ko pero hindi ako mapakali kung wala yung babaeng yun dito.

bigla kong n aibuga ang tubig na ininom, nanlaki ang mata ko nang makita na sa mukha niya ko naibuga ang tubig, nakapikit lang sya, “I dint know na ganito pala ang tamang pag hihilamos nang mukha sa umaga,” “Sorr-“ napahinto ako nang may marealized ako sa sinabi niya, “Ano kamo? Hilamos sa ano? Umaga?” he nod, while wipining his wet face, “UMAGA NA?!” He looked very confused, “Yes?”

Umiling ako sa kaniya “Goodmorning” batik o naman sa kaniya “Goodmorning Mahal” bati niya pabalik “Dito ka na magbreakfast huh, I’ll our meal” dagdag pa niya at kinuha ang towel. Ngumiti lang ako bilang sagot. Inabot niya sa akin ang nilaundry niyang damit ko kagabi, siya naman ay dumiretso sa cr para siguro maligo. It’s already 5:00 am. Hindi ko agad namalayan na umaga na pala

kaya hindi Niya maiwasan na Lalong mainis Kay jasmine dahil sa nakikita Niya dito ay parang naging pabigat lang ito sa kanilang lakad. "good morning po" naka ngiting bati nito ng Makalapit sa Kanila "magandang Umaga din naman sayo iha. napaka gandang bata naman nito." ganting bati ni Mang natoy "San po ba kami tutuloy dito?" walang paligoy ligoy na tanung nito sa mga kasama Niya kaya hindi Niya maiwasan sumabat.

Anong oras na kaya? “Alas-siyete pa ng umaga,” tugon niya parang nahulaan ang iniisip ko. “Good morning,” pagbati ko sa kaniya pagkatapos bumangon na ako. “Good morning, Mrs. Martinez,” tugon niya. “Ready ka na? Mag-e-explore tayo today,” Kumunot ang noo ko kasi wala s'yang sinabi kagabi. “Ang sarap matulog,” nakangiti akong sabi.

Jenelyn Ang matinis na tunog ng pito ang unang bumasag sa katahimikan ng umaga—isang tunog na tila direktang tumusok sa tenga ko at agad nagpaalala kung nasaan ako. Military training pa rin at huling umaga na namin dito ngayon. Konting tiis na lang at bukas ay babalik na kami ng Manila.

Naka purong itim, naka saklob at deretso lamang ang tingin. “Good morning ma’am.” Buong boses na bati niya habang nakatindig ng deretso. “Hindi good ang umaga ko kaya morning lang.” Masungit kung sambit ngunit hindi man lang ito ngumiti. Masyadong propesyonal hindi pwedeng biruin.

He's not a damn kid who should follow rules. "Magandang umaga po, Lady Barbara," bati ni Debbie sa kanya. Tipid namang ngumiti si Barbara bago tumango. "Magandang umaga din, Debbie." "Ayos lang po ba kayo? Mukha po kayong puyat," puna nito. Namilog naman ang mga mata ni Barbara sabay hawak sa magkabila niyang pisngi. "Halata ba?" "Opo, Lady Barbara. May eyebags po kayo."