Novel & Cerita Basura Monster

Argh. Napapitlag naman ako nang marinig kong tumunog ang cellphone ko na nasa bulsa. Agad ko tinignan ang nag-text at napasimangot na lamang nang makita kung sino ito. From Beast: Baby, where are you? I don't like people who have problems in tardiness. Might as well punish you huh? What do you want? Smacking your--- Hindi ko na tinapos basahin ang mensahe niya at gigil ko na lang iyon binura tsaka muling nilagay sa bulsa ang telepono.

Mi- make-up-an na raw muna siya. "Oh, bakit hindi pa kayo nagsisimula?" Napalingon ako sa lalaking nagsalita. May scarf siya sa leeg na kulay itim at may balbas din ito sa may baba. Sabi sa akin ni Ara, siya raw ang monster boss nila and agree naman ako. Mukha pa lang kasi, monster na. "Boss, wala pa po kasi si—" "Na naman?!" Nagulat naman ako sa biglaang pagsigaw niya. Gano'n din sina Jun at Ara na siyang kaharap ng halimaw. "Bakit ba palagi na lang late ang babaeng 'yon?!"

Malapit sa Great Mountain Range, may mga tao mula sa mga pangunahing lungsod, at ang tanawin ay mas kahanga-hanga, karamihan sa mga tao ay naghahanap ng mga bakas ng kakaibang mga hayop sa paligid ng Great Mountain Range, at hindi nakakagulat na ito ay mahirap para sa isang beast master na lumitaw, ang labanan na ito, kahit na may mga dayuhang hayop sa paligid, matagal na silang natatakot na itago, gaano sila kalakas na magpakita. Siyamnapu't siyam na porsyento ng mga tao ay tiyak na babalik nang walang kabuluhan. Ang sabi ni Esteban na may buntong-hininga: "Gusto kong gamitin ito para maging isang beast master para mapabuti ang aking katayuan, ngunit hindi ako nangangahas na makipagsapalara

Unti-unting nagising si Lira. Masakit ang ulo niya. Madilim ang paligid. “Ugh…” Sinubukan niyang igalaw ang kamay niya… Pero nakatali ito. Nanlaki ang mata niya. “Ano…?” Unti-unti siyang tumingin sa paligid. Isang abandonadong basement ang kinaroroonan niya. Malamig. Madilim. At may amoy ng lumang semento.

Hindi lang pala puro laro, may kasama rin pa lang pagkain. “Yes, I’m six years old.” Nagmulat ito ng mga mata at nakangiting tumingin sa kaniya. “If you’re here for vacation, we have Monfort Bat Sanctuary for you. It is listed in the Guinness Book of World Records as having the largest concentration of fruit bats of the Geoffrey Rousette species. Sobrang ganda roʼn, ate.” Napanganga na lang si Vanessa. Paanong alam ito ng isang six years old? Ganiyan ba kasikat ang Monfort Bat Sanctuary?

ani ARgus at nagkibit-balikat na lang ako saka ako uminom ng tubig Masaya na sana eh! Ang ganda na ng mood pero heto at may panira talaga sa moment ko! “Baste!” Walang-iba kung hindi si Monica! Hindi naman ito masyadong pinansin ni Argus at bumaling pa ito sa akin sabay paypay sa akin. “Baste!” ani Monica sabay kapit sa braso nito pero agad namang tinanggal ito ng nobyo ko

mahina at nahihiyang sagot naman niya. Nagkibit na lang ako ng balikat at kinuha ko ulit ang baso ko na may lamang beer. Hindi rin ako nagdalawang isip na lumagok ulit doon. Nagulat ako kasi pagkababa ko ng baso ay bahagyang dumuwang sa akin si Dmitri. “Amoy alak ka na, marami ka na bang nainom?” marahan ang boses na sagot niya kaya napalunok ako at mabilis na nag-iwas ng tingin.

“Whatever basurera.” “Anong sabi mo?” “Basurera! Dirty, garbage, stinky tiga kain ng tapong basura.” “Sumusobra ka na.” “Sige ituloy mo, subukan mong sampalin ako. Masakit ba? Di ba diyan ka naman ng galing?” Nagsimula na akong umiyak.

Ang babaeng kasalo ko sa hapag, ang babaeng pinaalalahanan kong magpaka-bait, ang babaeng tinawag kong kiddo para lang itago kung gaano ko siya kagusto. At heto ako, balls-deep sa loob niya, ang tuhod niya ay nakadikit pa rin sa ulo niya, ang katawan niya ay bukas at wasak at sa akin, bawat linya na sinumpaan kong ingatan ay tinalo, binasag, tinapak sa putikan. Ginawa ko ang sarili kong monster para lang maramdaman ang init niya. Hinila ko siya pababa sa putikan kasama ko.