Bayaw Novels & Stories

Bradley Nakakakagigil talaga ang babaeng ‘to. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa kapal ng mukha niya. I-advance daw ang kalahati ng abuloy? Five million, just like that, parang normal na bagay lang na pwedeng hingin sa gitna ng usapan. Sino bang nasa matinong pag-iisip ang makakapagsalita ng ganon?

Hindi ba’t masyado namang nakakaawa? Lahat kami rito sa backdoor ay nakatingin lamang sa aming kasamahan, mababakas ang awa sa mata ng bawat isa. At nang muli ko itong tignan, pansin kong nakayuko na ito at pasimpleng pinupunasan ang luha sa mga mata. “P-pasensya na po. Hindi ko po kayang bayaran ang halaga ng gown niyo. L-lalabhan ko na lang po.” Rinig na rinig ang basag nitong boses sa kabila ng maingay na paligid.

Find out. PROLOGUE "B-But you promise me, you said you would never leave me --- You wouldn't hurt me --- That you wouldn't stay away. You said, you're always here next to me right?" "Haha, are you kidding? Promises are meant to be broken ---" "But you said you won't break it!" Theo stared at me coldy that made me gulped even more. Tears kept flowing down my cheeks. The pain kept spreading. in my chest. The bitterness is slowly coming back.

Pinahawakan niya kay Bryant ang sako na ang laman ay baboy nagreklamo pa ito pero nang tingnan ito ng masama ni Travis agad din itong sumunod. Tumungo naman kami sa susunod na panonoorin namin at 'yon ay ang pabilisan ng pag-akyat ng kawayan. Ang unang makakuha ng red flag na nasa taas ng kawayan ang siyang panalo, cash prize na tumatagingting na five thousand pesos. Malaki na rin 'yon at syempre pinasali ni Ashey si Lucius but Lucius didn't win. Kaya on war ngayon ang mag jowa na 'yon.

“What about my gift for her?” Ngumiti si Levi nang malapad saka sumandal sa pinto. “Handa na rin. Wala kang poproblemahin ngayon kung hindi ang pag-alis na lang. Naghihintay na ang mga tao natin.” Napatango siya. Kinuha niya ang babasaging baso at saka ininom ang alak na naiwan. Napangiwi pa siya nang maramdaman ang likidong dumaloy sa kanyang lalamunan.

"Tara, sama ka sa picture." Ngumuso lang ako kahit na pinipilit niya akong ngumiti. "Cute mo pa din kahit nakanguso ka," aniya habang nagta-type ng caption sa kaniyang post. Bagong bukas lang ang isla na ito at hindi lahat ay puwede pang makapunta. Mahal ang bayad per night, pero worth it naman. "Mag-b-boy hunting ako," sabi ni Awi sa akin. Lahat ng mga taong narito ay mayayaman kaya makakapamingwit nga naman siya ng mayaman.

"Wala naman yung anak kong gumagamit no'n nasa maynila. Kapag umuwi naman halos hindi pa rito abutan ng maghapon at umaalis rin. Kesa naman masira ang mga gamit mas mabuti kung may gagamit na rin." "Naku, salamat naman po, kaya lang po baka naman po mahal kung dito po ang kukunin ko, inay. Baka kulangin naman po yung pambayad ko." nahihiya nyang sagot dito. "Hus, batang 'to, wag mong isipin yon. Sige 1,500 mo na lang upahan yon." natatawang sabi ng matanda.

sabay naming sabi. "Never forgets as the heart gets broken; it wreaked, and abreact," Vani started the four-syllable Cywydd poem. Kinuha niya ang bow sa mga kamay ko at ang arrow na nagawa ko. Kumuha siya ng hinog na mangga, dinilaan muna niya ito at bahagyang kinain ito kahit hindi pa nabalatan—he's awkwardly looking at me. I can feel a sensation between us.

"Please, baby, listen to me, okay? medyo busy lang ako ngayon. Babawi na lang ako sayo okay?" "Kailang yang bawi na yan?" nagmamaktol ang boses ng babae. "Basta, wag lang ngayon, okay?" "Sige, basta babawi ka ha?" "Oo, promise." "Okay, bye... i love you," **************