Beautiful Memories Quotes Novels & Stories

Malungkot niyang tugon at sa tuwing pinipilit niyang isipin kung sino at taga-saan siya ay nakakaramdam siya ng matinding kirot ng kaniyang ulo. " Huwag mong pilitin ineng kung hindi mo maalala, ang importante ay ligtas ka!" Maya-maya pa ay iniwan na siya nito upang makapagpahinga. Ang pagkawala ng kaniyang memorya ay malaking kakulangan sa kaniyang pagkatao. Ni hindi niya alam kung sino ba talaga siya kung kaya Iyah nalang ang itinawag sa kaniya ng matandang kumopkop sa kaniya.

Inangat nito ang kamay at maingat na pinunas ng hinlalaki ang luha sa kabila niyang pisngi. Hinawakan niya ang kamay nito at dinama sa kaniyang pisngi habang nakatitig sa mga mata nito at patuloy sa paghikbi. "Raven, leave all the memories…" nakangiti, ngunit napakalungkot nitong anas. "Pull back the anchor and start sailing towards the future. And if you miss me with every distance you take, don't try to look back. Simply keep your eyes open and whisper my name into the wind and let it carry all the memories away until they disappear and make you forget…" Nag-ulap sa luha ang mga mata nito.

"oumm... actually the kiss the unforgettable kiss that night hindi talaga yun mawala sa isip ko pano ba namang hindi koyun makakalimutan e everyday nakikita kita. "really honey" nakangiting saad nito "yes your happy now" saad ko naman dito "btw both, we both experience that honey" saad naman nito at bigla akong natawa Nagkwentuhan lang kami ni clark ng kung ano anong memories na masayang balikan, bukingan ng mga sari- sariling ginagawa noon sobrang sarap lang sa pakiramdam dahil nahanap kona yung lalaking makakasama ko habang buhay.

I don't want that to happen. When I say that I wanted to keep him, it doesn't literally mean him alone but also with those unforgettable memories I've experienced with him—it is my own kind of treasure that I badly wanted to keep forever. Pinalipas na nga siguro ng panahon ang mga iyon pero malinaw na malinaw pa rin sa akin ang lahat, nakaukit na sa pagkatao ko kaya hindi ako tuluyang makalimot at hindi ako makabitaw. Hinahawakan ko pa rin nang mahigpit kahit na hindi na nakakabuti para sa akin—sa amin.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Sakto namang may kapo post lang si Martin. It was a blurred photo pero nahulaan niyang silang dalawa iyon sa Marriage Booth. May nakalagay pang qoute na “In a world full of temporary things, you are a perpetual feeling.” ― Sanober Khan. "I wish I could forget what the heart remembers." - Martin. **************

“I’m so happy right now. No words can explain how happy I am right now. I can’t believe I have you, and our sunshine. You two are my world.” I smiled and tiptoed for a kiss. We both smiled between our kisses with the sound of the waves of the sea. My heart was so full and happy. I could live my whole life just like this till the end. Tears fell down my cheeks as I opened my eyes. The memories on the back of my head feel so fresh like it just happened yesterday.

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

“I’m sorry. Natakot ako na baka mawala ang mga magagandang bagay na mayroon ka. Naisip ko na tama si Maurice, magiging magulo lang ang buhay mo.” “It’s fine. Yesterday is not ours to recover, but tomorrow is ours to win or lose. The beautiful things in life are not things. They are people and places, memories, and moments. Dean, you are one of those beautiful things. So, let's do our best until the end."

"Paano na ang pangarap mong hawakan palagi ang kamay ko? Ang pangarap kong mag-picnic tayong dalawa? Ang pangarap kong... ang pangarap kong magkasama ka habang-buhay? Mawawala lahat ng iyon kapag nawala maging ala-ala ko at inilayo na rin n'ya ako. Without knowing na may mas marami pala akong nakalimutan. "Nalimutan ko ang dahilan kung bakit ka magaling sa business, kung bakit magaling kang magdala ng damit, kung bakit kahit hindi kita kakilala non ay napapabilis mo na ang tibok ng puso ko at kung bakit kahit nakangiti ka ay malungkot ka pa rin. Nalimutan na rin pala kita. Pero ipinapangako ko sa'yo, maulit man ulit yon, hindi ako papayag na makalimutan ka anumang mangyari. My memories are t