Because This Is My First Life の小説・ストーリー

Wala silang ibang ginawa kundi ang mainggit sa buhay na mayroon ako. And yes, I feel shitty whenever I do this. But what's the sense of feeling shitty? I like how they recognize me. Isang live ko lang ay talagang nag-aabang na ang mga tagasubaybay ko. They want me all over their spaces. They want me because I have a life that they didn't have.

Pinakinggan ko ang katahimikan ng kuwarto. And I smiled. Because this was my life. This was my family. This was my happily ever after. And I would not trade it for anything.

, "nag-eexaggerate ka, Gracias" Naiisip ko ang unang beses na iniwan niya akong mag-isa isang gabi, walang abiso, walang paumanhin. At ako na naghintay sa kanya. Isang mainit-init na sabaw sa pagitan ng mga kamay. Isang pelikulang nasimulan na. Isang buhay na marahang naghimulmol, at na tinanggihan kong makitang mamatay.

Isang bagong simula. Sa unang pagkakataon, nakaramdam ako ng kakaibang katahimikan. Sa gitna ng sakit, may magandang nangyari. Isang bagay na hindi ko plinano, pero hindi ko na kayang isipin na mabuhay nang wala ito.

I take my job seriously because believe me, it is not that easy as you think . At pinahahalagahan ko ang trabahong ito kasi ito na lang ang trabahong meron ako. This is the last job that supports my living. Natanggal kasi ako sa isang trabaho ko for know reason. So I have to deal with this for as long as I'm living.

Habang nakatitig ako, pakiramdam ko ang sama sama kong tao. "I'm the first man in her life!" Sabi ko sa utak ko. Nadala ako ng matinding tawag ng laman kagabi kaya hindi na ako nakapag-isip ng matino. Hanggang ngayon, paulit ulit pa ring bumabalik ang alala ng eksena ng mainit na p********k namin. Ang bawat ungol nito at bawat pag-igtad nito sa haplos ko.

I came to this world and it was like a dream, a dream that I don't want to end. Cayden.... Meeting you is one of the best thing happened in my short life.... I will never forget you, even in after life that I loved you.... I hope my memory, will stay in your heart.... I am praying that I will not be forgotten.... I am already contented because I was able to save you..... even just once...... even it cost my life..... I did not regret anything...... If this will happen again, I will not hesitate to do it all over and over again..... because being alive without you, is never enough..... I am happy, that I known you......

sabi ko. He didn’t deny it. “Yes.” “Why?” Tumingin siya diretso sa mata ko. “Because the game you think you survived… hasn’t even started.” Huminto ang hangin. At sa unang pagkakataon simula nung lumabas ako sa kulungan— May mas malaking mundo na bumukas. Mas madilim. Mas malalim. At mukhang— Ako ang sentro.

I can't face him in the afterlife if I let this miracle slip in my hand. This is the moment of second chance; to be alive, live and love again.

tumango ako oo. Ngayon ay isang araw kung saan naranasan ko ang maraming mga una. First time lumipad. First time sa taxi. Unang beses sa isang malaking lungsod. First time na tumira sa malayo. At ang aking unang pagkakataon ay nakabalot sa mga bisig ng isang lalaki na binuo tulad ng isang diyos na Greek.