Romans & histoires Because This Is My First Life

Tinanggal ko ang suot kong pares ng stiletto at tumakbo ora mismo. I didn't look back. My kick was a bit hard, it's supposed to be that way. I want it to be painful that his head spins as if his tongue feels too big for his mouth, and he deserves more. Tumakbo ako nang tumakbo. This is the first time that I literally ran just to survive. All my life I never begged to live. It is the universe who asked me a favor to stay.

“Mambobola ka talaga.” Tumawa ito. Muling nanahimik at ginaya ang pagtingala sa itaas. “Thank you. Thank you for making my life a lot easier.” Kumawala siya sa yakap nito at hinarap ito. Sinuyod niya ng titig ang mukha nitong natatamaan ng malamlam na ilaw mula sa labas. The first time na nakita niya ito, sa ganito ring anggulo. Naalala niya kung paanong tila tumigil ang mundo at paghinga niya. Hanggang ngayon, hindi pa rin naman nagbabago ang pagmamahal niya. “Hindi ko lubos maisip kung paano ang buhay ko kung wala ka sa tabi ko."

At wala siya. Hindi niya makikita ang anak namin. Hindi niya masisilayan, maramdaman kung paano kaya kapag nakita ang anak mo sa unang paghakbang, ang unang pagbigkas ng mga salita nito, at iba pa. Why is life so cruel? Gusto ko lang naman ang masayang buhay.

MALIYAH POV Hindi ko pwedeng maramdaman ito. First time sa buhay ko ang kumakabog ang dibdib ko nang walang dahilan at first time buhay ko na halos tumigil ang mundo. Parang may tornado effect ito Bigla akong nahilo. Nangako ako kay Mama mag tatapos ako at tutuparin ko yun. Wala lang ito. Madali lang naman ang gawin ko, hindi mag cross ang landas namin kung sino man yun. Ngunit hindi ko na makalimutan ang amoy niya, ang mga mata. Oh God please save me I am bewitched with this man.

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

Kung may reset bottom lang ang buhay Ay ipupunta ko kung saan bata pa ako at hindi ko pa nakikilala si venus tapos ako na mismo gagawa nang sarili kong tadhana,hahanapin ko si hime para siya na ang huli at una kung pagibig.. Nag-iisa lang..

He wanted her over and over again, na kung hindi niya lang naramdaman ang pagod dito ay hindi niya pa ito hahayaang matulog na. Muli pa siyang napangiti nang maalala ang unang pag-angkin niya sa dalaga. She was a virgin! Nagsinungaling ito nang sabihing higit pa sa halik ang naranasan nito. He's the first man in her life and he didn't know why that made him proud.

At agad naman nag patakan ang bagong luha. Ito yung unang pagkakataon na nangyari sa akin ito.Bakit naman siya nagalit? Totoo naman na maid lang ako dito eh.Pumwesto na ako at hinila ang kumot at kinumot sa aking katawan.I feel so exhausted emotionally and physically.

Tulala, pumikit ako sa pagkalito ngunit higit sa lahat, sa lubos na kaginhawahan. Mayroon lamang isang konklusyon na makukuha mula dito. "Huwag mong sabihin sa akin na unang beses mo pa lamang ito. Hindi ka pa nahawakan o nahalikan?" "Oo at hindi." Napabuntong hininga siya. "I-ikaw ang magiging unang lalaki sa buhay ko." What the hell? Isa pa siyang birhen? Nagsasabi ba siya ng totoo?

Saglit siyang napayuko bago muling tumingin dito. “Hindi man ako ang unang dumating sa buhay mo.” “Masaya pa rin ako… dahil ako ang kasama mo ngayon… bukas… at sa hinaharap.” “At pinapangako ko sa’yo… na habang nabubuhay ako dito sa mundo, hindi mo mararamdaman na mag-isa ka.”