Because This Is My First Life Novels & Stories

At nang matapos na ay agad akong umakyat sa taas para makaligo na rin ako. This is my fvckin' life!

At sa unang pagkakataon. May nakita akong lungkot sa mga mata niya. Isang bagay na mabilis niyang itinago. Pero nakita ko. At sigurado ako. May pinagdadaanan din siya. "Same reason." Napakurap ako. "Heartbreak?" Napailing siya. "Life." Napatawa ako. "That bad?" Bahagyang ngumiti siya. "That bad." At sa unang pagkakataon...

Nagtatanong ang nga mata ng balingan ako. I bit my lower lip.. tumingala saglit dahil muling naramdaman ang matinding kaba. Kung sakaling tanggihan mangungulit pa rin sa kanya.. hinding-hindi na siya titigalan at hinding-hindi na rin papakawalan.. ...Because Concepcion is my first.. She's my first love... and forever be my love.. Makulimlim man ang langit, salungat man ito sa nararamdamang kasiyahan babalewalain ko dahil nag-uumapaw ang kaligayahan sa puso...

Siya lang ang babaeng nagtangkang gawin ito sa tanang buhay ko. This is my first time na may katabi akong matutulog dito sa kwartong ito. Hindi ko akalain na sa isang simpleng babaeng ganito lang maagaw ng aking atensiyon. Ang sarap ng tulog niya, pagbibigyan ko siya na makatabi ako.

Gusto ko sanang isigaw iyon sa mukha niya pero pinigilan ko ang sarili ko. “It’s my first time seeing you.” Deretsong sagot ko. If he’ll know I am the girl with him that night from five years ago and discovers I birthed a child from his d*mned sperm, hindi ko alam, baka kukunin niya sa akin si Munde! That’s never going to happen even if I die! My baby is the only person left I treasure the most in this world. Kung mawawala siya sa akin, I don’t know what’ll happen to me. Life becomes worthless if I can’t be with my baby, the only reason why I am striving to live up until now.

Disclaimer: This is only work of fictions. All characters, locations, names of buildings are all fictitious and imaginary product of the author. If there is any resemblance to any location, person, building etc. It is purely co-incidental and not intentional. KYLIE POV For a long time it had seemed to me that life was about to begin..real life. But there was always some obstacle in the way, something to be gotten through first, some unfinished business, time still to be served-

“Baby, welcome to our new life.” Habang isa-isang bumabangon ang mga pasahero at nagsisimulang kumuha ng kanilang mga gamit, nanatili akong nakaupo ng ilang segundo, pinagmamasdan ang paligid. Malayo na ako sa dati kong buhay—at sa unang pagkakataon, hindi ako natatakot. Kahit anong pagsubok pa ang dumating, alam kong kaya ko. Para sa sarili ko. Para sa anak ko.

Tumango ako nang paulit-ulit. "Oo, tayo na ulit." For the first time, I cried not because I am hurt or sad. I cried because I am happy and in love.

"It was your mother...Felicidad. She died right in front of me when she cursed me." It took me a few seconds before I realized who was Felicidad. He's referring to my mother in my first life. This is the first time I heard about her name. I did not have any ounce of interest to know about my parents since I have no memories from my past life. The family I consider is the family in my second life.

Sa unang pagkakataon sa loob ng mga linggo, naramdaman ko ang kaligtasan, pagiging buo, at tunay na buhay. At sa sandaling iyon, habang yakap-yakap ko si Cairo at ang mga anak ko, alam ko na—ito ang simula ng bagong kabanata. Isang kabanata kung saan ang pag-ibig, katotohanan, at pamilya ang laging una.