Novel & Cerita Before Midnight

Hindi ko narinig ang oras—ang gabing iyon ay tila nauubos. Hanggang sa… 12 midnight na. Dumating siya. Nag-ring ang bell at ang mga yapak niyang pasuray-suray ay umaabot sa akin kahit nasa kwarto ako. Agad akong tumayo. Puno ako ng inis at kalituhan.

Might as well enjoy and brace this moment co'z it won't last. Muli akong nakatulog at nang magising ako wala na si Darius sa aking tabi. It's already ten am in the morning. Dumapa ako at hinila ang kaniyang unan para yakapin. Pinikit ko ang aking mga mata at sinamyo ang kaniyang amoy na naiwan sa unan. Puwede ko kayang iuwi itong punda niya? Remembrance, sakaling makatulog ako sa gabi habang samyo-samyo ito. Natawa ako sa aking naisip.

“Gideon?” Lumambot lalo ang mukha ni Gideon. “Sorry. Nagising ba kita?” Umiling si Yvee habang pilit na inuunat ang sarili. “Anong oras na?” “It’s midnight,” sagot ni Gideon at masuyong hinawakan ang mukha ni Yvee. Biglang napaangat si Yvee nang tuluya siyang magising. “Nakauwi ka na pala…”

Napabalikwas ako ng bangon nang makarinig ako ng isang bulong na nanggagaling sa kung saang sulok ng kwartong aking tinutulugan. Napatingin ako sa wrist watch ko nang tuluyan akong makaalis sa kama. It's 12 in the midnight.

Ngunit ni hayop ay wala siyang kasama roon. Magkahiwalay sila ng kuwarto ni Midnight, siya sa ground floor. Naintindihan niya bakit bihira umuuwi si Midnight, dahil sa dami ng negosyo nito. Wala na itong oras sa kaniya. At kung uuwi man ito, madalas gabing-gabi na, oras na ng tulog. Pero kahit ganoon, hinihintay niya ito. Sabado ng gabi ay umuwi si Midnight, mas maaga sa nakasanayan nito. Nagluto ng hapunan si Liza ngunit hindi kumain si Midnight.

She can’t complain in the middle of the night since there are no maids in the house. “You need to find him, Maliayah so you can leave this place,” bulong niya at ibinalik ang tingin sa labas ng bintana ng kanyang kwarto. "WHAT the f*ck?!" Ang buong akala ni Jake ay nananaginip siya at naririnig ang boses ni Maliyah na may kasamang pagmumura. Nanggagaling ang boses nito sa kusina. Nang tingnan niya ang oras sa kanyang cellphone ay nakita niyang alas-kwatro pa lang ng umaga. Bakit ito nasa kusina at hindi naman nito ugali ang gumising nang maaga?

Kabanata 49 NANENG POINT OF VIEW It was twelve in the midnight. Another week had passed; ako at ang aking dalawang kapatid ay nakalipat na ng bagong tirahan. Sa tulong at pamimilit ni Kid, nagkaroon kami nang maayos na tirahan.

Nauubosan na s'ya ng bala at alam n'yang mahihirapan s'yang ubosin ang mga ito, dahil sa dami ng mga tao sa loob. Hindi rin s'ya makatakbo sa pintoan at makalabas dahil sa pag shut down ng buong system. "Midnight," tawag ng isang boses sa kan'ya sabay bato ng dalawang baril na mabilis n'ya namang nasalo. "Cam?" galak na tawag n'ya sa kaibigan. Paano ito nakapasok sa loob kung iniwan n'ya ito sa labas kanina na sumasayaw.

Nasa lamesa ako, kaharap ang laptop at ang mga notebook na kailangang sulatan. Napahikab ako. Binalingan ang sanggol na mahimbing ng natutulog sa ibabaw ng kama. Napatayo ako. Marahang umupo sa gilid ng kama habang pinagmamasdan ang inosente at maamo nitong mukha. Napabaling ako sa maliit na orasang nakapatong sa cabinet, sa gilid ng kama. It's exactly 12 midnight.

CHAPTER 15 – "Late Night Logic" 7:45AM Tahimik na ang buong opisina. Wala na ang kalansing ng keyboard. Wala na ring maingay na tawanan mula sa legal assistants na kadalasang nagmi-midnight snack sa pantry. Ang tanging maririnig lang ay ang soft humming ng air conditioning at ang occasional beep ng elevator sa dulo ng hallway.