Before Midnight Novels & Stories

“Mommy… Bukas gusto kong lumabas… if you’re busy, pwede bang si Tito Van na lang ang kasama ko?” Agad na napadilat si Amber at tinignan ang anak. Nakapikit na ngayon si Maverick habang yakap ang kumot. Matagal siyang nakatitig sa anak hanggang sa dahan-dahan itong napangiti. “Sure.” At sabay silang nakatulog habang magkayakap sa ilalim ng liwanag ng buwan. MIDNIGHT. Sa kwarto, mahimbing na natutulog ang mag-ina. Pumapasok sa loob ng silid ang liwanag mula sa buwan.

Ashton’s POV "It's really good that you're back." Bungad nito pagkaupo sa upuang katapat niya. It's already midnight at akala niya ay siya na lang ang gising. Wala rin siyang balak matulog sa gabing iyon dahil tiyak na hindi naman siya makakatulog. "Congrats again, Kuya." Papuri nito. "Congrats to us." Aniya.

Paa na ang dapat mag-unan? Mahina siyang napailing. He took a very deep breath and placed the box of ice cream above the night stand. Nilapitan niya ang dalaga at tumingin sa kanyang pambisig na relo. It’s almost seven in the evening ngunit gising pa rin ito. He doesn’t want to wake her up but they have to go tonight. May mga naka-schedule na siyang business meeting para bukas kaya naman kailangan niya nang umalis ngayong gabi.

I was planning to sleep and not bother thinking about Aurora and Levi, pero hindi ‘yon nangyari. Ilang oras na ang lumipas nang magpaalam ako kay Mama na matutulog, pero midnight na at gising pa rin ako. Nakatitig pa rin ako sa cellphone at nakatambay sa conversation namin ni Levi. Hindi niya pa rin ‘yon na-seen.

This is a lame sysytem! Isang midnight pa ang dumating ngunit wala pa rin si Vani. Magpapahinga na sana kami ngunit sa unang pagkakataon ay sinorpresa kami Mikey. 12 Am niya pinakawalan ang word of the day! Biglang nag brownout, wala rin ang mga bituin at ang buwan. Iyak nang iyak si ang mga bata at buti may dalang flashlight si Keithwarth at King. Ang dalawang laging handa.

Kahit magdamag lang siyang nakaupo, pagod na pagod pa rin ang kanyang katawan. Matapos tapusin ang lahat ng kanyang seremonyas, bumalik na rin siya sa kanyang kwarto para matulog. Nagising lamang siya dahil sa tunog ng kanyang cellphone sa gilid ng kama. It is already twelve in the midnight and she doesn't have any idea who's calling her at this moment. Naiirita niya iyong kinuha para sagutin ang tumatawag.

Nawala ang ngiti ni Solene. “Alam ko.” “And if someone thinks they can separate us by giving you another mystery, they're wrong.” Hinawakan niya ang kamay nito. “Then tomorrow, we go together.” “Tomorrow?” “Yes.” “Not tonight?” “Hindi.” “Why?” “Because it's almost midnight.” Napatingin si Solene sa orasan. 11:48 PM. Napangiti siya. “Okay.” “Good.” “Pero may isa pa akong tanong.”

Marami na kasing insidente ng mga estudyanteng nasiisraduhan at walang pagpipilian kung matulog kung saan saan. " Isa pa huwag mong kalimutang magpasa ng late permit ha?Kung ayaw mong masiraduhan at matulog sa damuhan."

Wala. Napatingin siya sa orasan. 12:17 AM. Lagpas alas-dose na, pero hindi pa rin umuuwi ang asawa niya. Hindi rin ito nag-update. Normal kay Damon na late, pero kahit ganoon, hindi ito nakakalimot na mag-text kahit simpleng “On my way” lang.

Marami na rin ang iniinom niyang margarita kaya hindi na siya nahihiyang sumayaw sa gitna. Nagpaalam muna si Brielle kay Maxine na pupunta sa restroom kasi parang sasabog na ang pantog niya. Pagpasok niya sa restroom ay walang tao kaya dumiretso na siya kaagad sa banyo at umihi.