Novel & Cerita Believe In Yourself Quotes

“‘Yan tayo, e. Wala ka bang bilib sa sarili mo? Kapag sinabi ko, paniwalaan mo.” “H-hindi lang kasi ako sanay, Asha. Kung polo lang ‘to na mumurahin, kaya kong purihin ang sarili k. Kaso, mamahalin ‘to, at hindi naman ako sanay magsuot nito kaya wala akong tiwala sa aking sarili kung nadala ko ba nang maayos.” “Believe me, Owen. Tara na nga,” masayang sabi ko.

"Hmm... dahil ba hindi ka nakapunta sa water fountain at see-saw?" "Hindi... hindi 'yun. dahil ikaw ang kasama ko. Akala ko kasi sa mga romance drama series lang nangyayari na magkakaroon kayo ng date o moment ng crush mo, lalo na sa kagaya ko, akala ko imposibleng ma-inlove ang isang autistic na kagaya ko." "Huwag mo kasing dine-degrade ang sarili mo. Isipin mong unique ka. You should never see yourself as anything less. You are unique. You can paint. You are good at chess, I admire you being number two in your class."

But still, I shook my head and kept making Reiz feel that this will pass… na makakaya namin. “No. Hindi pa dito matatapos ang lahat, okay? Sabi ko nga sa ‘yo, gagaling ka. You need to believe in yourself, Reizzan. Bata ka pa, a-also there are a lot of ways, may mga gumagaling sa cancer–”

Kahit mahal mo yung tao kailangan mo rin pakawalan kasi sa bandang huli ako pa rin yung masasaktan. I'm a worthy person. Napatingin ako sa bracelet na binigay saakin ni Archer. Hindi ko alam pero napangiti ako ng maalala ko ang mga pangungulit ni Archer. Ha, bigla-bigla ka nalang sumusulpot sa isip ko ah dahil sa pagiging may mabuti niyang puso. "I believe in you,” bulong ko sa aking sarili. Atleast may dumagdag na taong naniniwala saakin kaya dapat kong kayanin ang lahat ng problemang pag dadaanan ko.

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

Bakit ako masaya? "Ano kasi—" "Basta, sasama ka sa akin at ako na ang bahala sa lahat. Okay?" putol nito sa nais sabihin. Napakamot ako sa batok at tiningnan lang siya na nagpapahiwatig na 'hindi talaga ako payag sa gusto niya'. Ngumiti naman siya, saka tumitig sa akin. "Maganda ka, Mara at bagay ka sa gano'ng event. Maganda ka hindi lang sa panlabas mo gano'n din sa loob mo. Kaya huwag kang mahiya, just believe in yourself."

“But don’t rush. The moment you start thinking you’re invincible is the moment you lose.” Ngumiti siya, pero alam kong pagod na pagod na siya. Kahit ako, pagod na rin sa lahat ng nararamdaman ko. Sa takot, sa pangamba, sa pagdududa. Pero hindi ito panahon para huminto. “Thank you for believing in me,” sabi niya bago kami pumasok sa bahay. Wala akong naisagot kundi isang ngiti. Pero sa likod ng ngiting iyon, naroon ang pangako ko sa sarili ko: gagawin ko ang lahat para hindi siya mawala sa akin.

Kabanata 22: fooled If you don't love yourself, nobody will. Not only that, you won't be good at loving anyone else. Loving starts with yourself, of course. Hindi naman kasi iyon isang panandalian na bagay na kayang-kaya mo agad ibigay. Ang kaya mo lang naman ibigay para sa isang tao ay ang mga salita mo lamang, ngunit hindi mo kayang panindigan at iyon marahil ang aking kinatatakutan.

Pero gusto kong malaman niyo na kahit wala akong kumpyansa, na minsan nawawalan ako ng tiwala sa sarili ko, gusto kong patunayan sa inyo, sa lahat ng mga nakakapanood sa akin, na kaya kong magtagumpay sa isang kompetisyon na ganito. Kakayanin kong magtagumpay at matalo yung kawalan ng tiwala ko sa sarili. Dahil naniniwala ako, lahat ng kahinaan nating mga tao ay kayang lampasan ng isang tao kung magiging matatag lang siya at palaban. And I, Thank you!" Hindi ko napigilan ang sarili ko na mapatayo sa inuupuan ko saka siya pinalakpakan.

"That's good to hear, ni minsan ay hindi ko pa narinig sa isang tao yan." "Ang alin?" Nagtatakang tanong ko sakanya. "Na proud sila sakin." "Well, simula ngayon palagi mo na yan maririnig galing sakin. But you know what, even if someone didn't say that they're proud of you then say it on your own, you can just say to yourself that I am so proud of you self, stay strong and I love you."