Bell Trade Act Tagalog の小説・ストーリー

“‘Diba bagay ka sa akin?” “What?” natatawa kong tanong habang bumababa kami ng hagdan. Isinilid ko rin sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone. Napangiti siya. “I said, we look good together.” Napabunghalit ako ng tawa. Magkaiba kaya ang dalawang pangungusap na sinabi niya! “Ang Tagalog ng we look good together ay ang ganda natin pagmasdan kapag magkasama tayo pero puwede ring bagay tayo hindi bagay ka sa akin,” pagtatama ko sa kanya.

"Tapos?" Tumango-tango naman siya na parang nagkukumpirma ng tsismis. "At dalawang lalaki rin daw ang bumaba at kasama niyong naghapunan dito. Alam ko na kaagad kung sino ang tinutukoy nila at alam mo ba?" napahinto siya saglit kaya napahigop ako sa kape ko. "Ang alam nila ay manliligaw mo si Leandro at Rafael!"

malamig na habilin n'ya rito. "Areglado boss," agad na sagot nito Bumaba sila sa baba para masilip n'ya ang kanilang mga epektos na dala. Marami ang dala nilang gold na pambayad sa mga baril na bibilhin nila sa El Costra.

tumango lang sya, “Oh sige, boss, hindi naman sa inuutusan kita, pero hanap ka na ng upuan, ako na maghihintay dito,” Tinaasan naman nya ko ng kilay, maya maya ay may hinugot sya sa likod nya, pitaka nya pala, “How much is that?” tanong nya at naglabas ng lilibuhin na pera. Nanlaki ang mga mata ko, tsaka agad na ibinalik sa kanya ang pera nya, “Akon a bahala dito bossing, tag bente cinco lang tayo, sagot ko na to, sige na,”

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

nalilitong tanong nito. Napakamot ako sa ulo. Hindi ko kasi maintindihan ang lenggwahe nito. Buti sana kung english ang ginagamit pero hindi. "Buy. Uhm. . . are you going to buy that?" saad ko na tinuro ang napili niyang porselas. "Ahh. . . buy. Yeah, I'll buy it. How much?" saad nitong ikinalaglag ng panga ko!

Niyakap ang kaniyang braso, hinaplos-haplos nito ang kaniyang balat na tila may gustong ipawari. "Alam kong may nais ka na hilingin. Sabihin mo na." “Babe… Wala ka ng panahon na samahan ako na mag-shopping! Nagtatampo na ako sa 'yo! Hindi mo na nga ako pinapaligaya tapos hindi mo na rin ako binibilihan ng mga luho ko!" ungot nito. Bumuntong-hininga siya bago binunot mula sa likurang bulsa ng kaniyang maong na pantalon ang kaniyang makapal na leather wallet. Kinuha niya ang isa sa mga cards na naroon.

Tinanong niya, "Ano iyon sa iyong bulsa?" Nang tumingin siya sa ibaba at nakita ang bracelet, nagulat siya na nakita niya ito. Ang bracelet ay bahagi ng isang set. Nabili niya ito sa isang night market, kung saan sinabi ng nagbebenta na mag-uugnay ito sa dalawang magkasintahan kahit na magkalayo sila. Ngunit ipinakita sa kanya ng matandang lola ang iba pang mga paraan na magagamit ang pulseras sa pakikipag-usap. Ngayon ay ginamit niya ito para abalahin siya at subukang dalhin sa kanya ang mga buhay na manok na hinihingi niya araw-araw.

Tatawagin ko na sana sila ng may narinig na naman akong boses. I stopped walking and looks around. "Eleastein!" Boses babae iyon na paulit-ulit na tinatawag ang pangalan ko. Sa tuwing tinatawag niya ako ay umi-echo ang boses niya. "Eleastein! Nasaan ka?" Her voice, I can feel it she's almost crying. "Eleastein! Eleastein!" Who is she? Why she's calling me? Teka bakit english na naman language ko? Ang hilig talagang mag english nitong si Author lols.