Mensahe Para Sa Mga Magsisipagtapos Novels & Stories

Kaagad ko naman itong kinuha at tiningnan kung may nag-text ba o missed call. From: Kenzungit [Gaano pa ba kayo katagal d'yan?"] Nagtipa naman ako ng mensahe para i-reply sa kanya. To: Kenzungit [Hanggang tanghali lang, bakit?] From: Kenzungit [Magbihis ka mamaya, may pupuntahan tayo:)] To: Kenzungit [Saan na naman ba? Binawalan mo 'kong pumasok sa eskwela pero ngayon may pupuntahan?]

Pagtalima ng kasamahan niya at nagtype na sa cellphone nito. “S-salamat, update mo ako kapag nag-reply huh,” tugon niya na pilit na pinapakalma ang sarili. “Tuloy n’yo na muna ang ginagawa ninyo and make sure na masi-check ninyo ‘yan bago tayo pumunta sa event mamaya.”

Isapa, uuwi naman na ako ng Manila mamaya, hinihintay ko lang matapos ang meeting ni Sage. Sayang lang ang pagdadala ni ate Czarida ng mga pagkain. Speaking of her. I need to inform her na pina-uwi ko ang dalawang kasambahay nila. She left her contact information to me. Also she messaged me on my account kanina. "This is my contact information hija, I also message you on your social media." "Sige sige po...Thank you po, ate " I get my phone and message her. Ako:

"MAHIRAP ANG ATING pinagdadaanan sa buhay. Maykaya man tayo o mahirap, pareho pa rin ang tinatapakan nating landas. Pareho tayong dumadaan sa butas ng karayom. Pareho rin tayong nasisiyahan kapag nakakamit ang ating mga pangarap, ang ating mga mithiing matagal nating inaasam. Sana'y maging inspirasyon ang mensahe ng THE BRIGHTER FUTURE, ang sentro ng ating panuntunan, upang bumangon mula sa pagkalugmok sa nakaraan at taas-noong maipagmamalaki ang ating mga sarili sa hinaharap. Magtiwala kayo sa inyong mga sarili na makakapagtapos kayo ng pag-aaral at magsisikap muli sa mga panibagong hamon ng ating lipunan—na nasa labas lamang ng paaralang ito. Maging responsable kayo bilang mamamayan ng ban

Dear readers, sorry to inform you. magha-haitus muna ako at hindi ko alam kung kailan ako babalik. basta happy ending ang story na ito. maraming salamag sa pagtangkilik. aabutin ko muna mga pangarap ko sa buhay saka magkikita tayo next time :))

[Artia–] pinutol ko kaagad ang sasabihin niya. "Stop, Ma. Huwag mong ituloy yang sasabihin mo. Continue that later on our dinner. Magdidinner tayo mamaya sa ayaw at sa gusto mo, Ma. Itetext ko sayo ang address kung saan. Magkita nalang tayo doon." [Hindi ako pwedeng makipagkita sayo. May kailangan kaming pag-usapan ni Con–] "Hindi ako aalis doon hanggat hindi ka dumadating, Ma. I can stay there all night waiting for you. Sisiputin mo ako and thats final. Paalis na ako. Tetext nalang kita. Bye!"

sagot naman nito sakin "Okay Maria, kapag na-sort mo na ang listahan ng mga taong ito. Puntahan mo sila at bigyan mo ng magandang offer. Bibigyan kita ng bracket kung magkano ang magiging offer mo sa kanila. Bago mo sila puntahan pag-me-meetingan natin o kahit gawan mo na ito ng offer letter, isend mo sa aking email at a-aprubahan ko na lang." sabi ko pa sa kanya

Taragis kasi itong si Mary hindi pwedeng magtagal sa anyong tao kaya mas kailangan bantayan ng maigi si machete kung hindi baka mayari ako sa aking erpat hindi ko pa naman kayang kalabanin yon masyado pa akong mahina kumpara sakanya Sa gitna ng aming munting kainan... wait parang ang pangit pakinggan non ah? kainan? ahhh bahala na! isang notification ang nag pop-up sa screen ng cellphone ko *1 Message Receive* binuksan ko ito agad at pangalan ni Essay ang lumitaw tangina lord ano nanaman ito? blessing o karma? binuksan ko ang mensahe Hu u po? Tangina blessing nga! teka wait--- blessing? puta ano itong pinagsasabi ko... para bang bumibilis nanaman ang tibok ng puso ko at naririnig kong tunog

Hindi naman ako ganoong tao. Nagsimula akong mag-tipa ng mensahe. Good PM Sir. Sorry, ngayon ko lang po nalaman na may ibinigay po kayong coffee painting kit sa kin. Pero wag niyo na po pagalitan yung staff ng Renaissance Café, baka marami lang po silang customers noon kaya di agad naiabot. Thank you po.

At ngayon, parang kusang inilalapit ng pagkakataon ang taong kailangan niyang makausap. Kaya naman hindi na siya nag-aksaya pa ng oras at mabilis siyang nag-type. “I'm on my way." Ngunit bago niya ipadala ang mensahe, ay may idinagdag pa siya. “Professor Morales, I need to talk to you about Marikit. It's important. Please give me a few minutes before you leave.”