Novel & Cerita Best Ano Daw Joke

Napalingon naman ang lahat ng nagtatawanang umakyat sina Papang Jhun at Andy. “Mukhang nagkausap na kayong dalawa ng maayos at napakasaya ninyo ha…” puna naman ni Mamang Zenny. “okay pumili ng nobyo itong si Anna Jade, aba! Ay kagaling mag-Joke paniguradong matatalo ko na si Lino bukas.” Kwento naman ni Papang habang sige ang tawa.

Tanong ni Damon kay Blue at Ayano. Tawa naman ng tawa si Azi sa mga naririnig niya. “Ganda ng topic, ta* talaga!” Wika nito na kina iling ko na lang. “Gago! Ayano ang baho mo amoy ka ta* ng aso!” Asik ni Damon dito. Napa yuko ako at hindi ko mapigilan hindi matawa sa sinabi ni Damon. Si Ayano at Blue naman ay panay tawa lang din.

nag-jokes din ako kahit Hindi ako Yung tipo ng tao na mahilig magbiro. "knock knock!" "oh, Sige, who's there?" "uod." "uod who?" Hindi ko pa man din nauumpisahan Ang jokes ko pero natatawa na ako sa sarili ko. "paa, UOD, balikat, ulo." "ahh, okay. yun pala 'yon." natatawa nyang Sabi. Hindi ko alam kung saan ba sya natatawa, kung sa jokes ba o sa akin. anyway,I'm glad she smile kaya humirit pa ako ng Isa.

“Namumula nga… Kailangan mong lagyan ng cold compress iyan para hindi mamaga.” “Grabe… Sobrang lakas naman ng Daddy mo, parang gusto niyang durugin ang kamay ko para hindi matuloy ang kasal…” Tiningnan niya si Seojun na para bang iyon ang pinaka-weird na joke na narinig niya sa buong buhay niya. “Pagpasensyahan mo na lang siya… Inuultok na naman siguro ang Daddy ko kaya ginawa niya iyan sa iyo. Sorry…”

Pagtatama nya daw tsk tama namn yon eh, bakit ba pinipakilaaman nila yong yong pronunciation ko! "Ohh, sige na nga sayo nalang yang si Lee min ho." Pagpapaubaya ko "Hindi sayo nalang yan." Pagpapaubaya ko rin. "Sayo nalang." "Hindi sayo nalang sya Leah, naawa ako sayo wala kang jowa." Umaarte pa na parang naiiyak. "Pakyu ka nang-aasar ka ba Hannah Ciano!" "Heheh joke lang pero totoo naman kasi wala kang jowa." Sabi nya at nag peace sign.

sabay tawa ni Daniel sa sarili niyang joke. Napapailing si Lila, pero hindi napigilang mapangiti. "Ang corny mo talaga, Daniel." "Eh eto pa! Bakit hindi pwedeng mag-diet ang keyboard?" "Ano na naman ‘yan? Sige na, sabihin mo na." "Kasi may space bar!" Natawa na lang si Lila at umiling. "Grabe ka, Daniel. Pero sige na nga, kahit papaano, gumaan ang pakiramdam ko. Salamat."

aniya at sabay tingin kay Trevor. Kunot noo akong tumingin kay Arthur sa sinabi niya. At nang maintindihan ko ang sinasabi niya ay humagalpak ako sa tawa. Para kaseng buwan ang ulo ni Trevor sa sobrang kinis. “May joke ako!” biglang sabi ni trevor. “What?” tanong ko. “Joke,” sabi nito. Mabilis ko naman siyang hinagisan ng unan dahil sa kabobohan niya.

Ganoon pa man ay mas minabuti niyang sumagot sa sabayang pagsambit ng mga pamangkin niya sa pangalan niya. "Ako nga mahal kong mga pamangkin. Ngunit huwag na huwag ninyo akong matatawag na Tito dahil deportation ang bagsak ninyo kapag nagkataon." It's awkward to have a joke in a time of seriousness. But he really hates something like there's a corpse that they are crying for.

pang-aasar pa niya sa lokong kaibigan dahil ito rin naman ang nagtulak sa kanya last week na mag-asawa na. "Hah! you moron, it's a F**king joke Dunk! ba't tinotoo mo naman agad?!" Saad pa nito, hndi pa ito nakuntento at umupo sa upuang nasa harap niya. " Okay Joe. What do you want to know? Let's talk about this. FAST." Napika na siya kakulitan nito. Inilapag niya ang A3 size na hawak at nagdekwatro pa siya sa swivel chair.

“May bata! Wag kang magmura!” Natawa silang lahat, at si Dia ay napailing na lang “Hindi ako tumatanggap ng joke, ah!" Ani pa ng ate niya. "Duhh! Tingin niyo mag jojoke ako? Ano mapapala ko? May ticket na nga, diba?" Natatawang sambit niya.