Novel & Cerita Best Family Quotes

Hindi ko alam kung paano sasagutin ang mga tanong niya. Ngunit hindi pa siya tapos. Mas naging mabigat pa ang sumunod na sinabi niya. “Huwag mong kalimutan, ang ating pamilya ay isa sa pinakamayayaman sa buong Manila. Sa ganitong kalaking pamilya, ang manugang na hindi makakapagbigay ng anak… ay magiging malaking kahihiyan para sa ating lahat, hindi lang yun kukutyain at mamaliitin din tayo ng lahat.”

“Tita pasensiya na pero kahit na papano ay mayroon namang kayamanan ang aming pamilya.” sabi nito. “O talaga?” walang emosyon na tanong nito. “Naniniwala naman ako sa sinasabi mo at ngayon kung may dapat mang maging paborito sa pamilya niyo ay hindi ikaw iyon kundi ang kapatid mo lalo na ngayon na hindi kana makapaglakad. Hindi ka na makatayo ngayon at mas lalong hindi na makasayaw kaya nasisiguro ko na mas mabango na ngayon sa pamilya niyo ang kapatid mo. maipapayo ko lang sayon na kung may ipon ka man ay mas mainam ng huwag mo na lang itong gastusin sa mga walang kwentang bagay at ilaan mo na lang sa mga bagay na kailangan mo sa araw-araw.” mahabang pangaral nito na may halong pangungutya.

Gumaan ang pakiramdam niya kahit paano. "Hayaan mo na iyon. Ang mahalaga, nakapag-usap pa kayo kahit papaano ng kapatid mo. Ang focus na lang natin ngayon, si baby. Pero kailangan nating humingi ng tawad sa mga magulang niyo. Kailangan nating bumalik doon dahil pupuntahan ko rin si mama. Ipapaliwanag ko rin sa kaniya ang lahat. Alam kong nag-aalala rin siya sa akin at marami siyang taon. At saka, miss ko na rin ang pamilya ko," malungkot na wika ni Quincy.

“Huwag ka ngang magreklamo, Phoenix. Hindi ka ba masaya na marami kang apo? Tingnan mo nga at mas kumpleto ang tahanan natin dahil sa mga tawa at iyak ng mga bata. Kung ako lang ang tatanungin, mas gusto ko pa nga na mas marami pa silang maging anak.” Napangiti ako habang nakikinig sa kanilang dalawa. Totoo nga, sa kabila ng mabigat na mundo ng mga Koznetsov, ang simpleng usapan tungkol sa pamilya ay nagbibigay ng kakaibang init sa dibdib. Parang saglit na nawala ang lahat ng takot at panganib na nakasanayan ko nang isipin.

"M-Matalik kong kaibigan ang Mommy mo. Ang totoo mong pamilya ang siyang nangunguna sa pinakamayaman sa buong bansa. May maganda silang kalooban at tumutulong sa lahat ng taong nangangailangan." Hindi na lang ako nagsalita sa sinabi niya na lalo pang nagpagulo sa isip ko dahil hindi ko maintindihan. Anong ibig niyang sabihin? My biological parents are the top richest family in the country? Ibig sabihin, sila ang nasa rank one?! "Halos ang pamilyang Wilk at Sciff lang naman kasi ang nakagagawang tumulong sa atin na siyang nangunguna na pinakamayamang tao sa buong bansa."

Kinabukasan, nag-post si Alec ng isa pang update: isang larawan nilang dalawa na magkasama, na may kasamang taos-pusong mensahe. "As a company president, managing the business and generating revenue are important—but they’re not the most important. To me, a man’s top priority is to marry, build a family, and take care of his wife. Running a home teaches you more than any business textbook. If a man can’t handle family matters, how can he lead a company? So yes—family always comes first. And at home, I follow the orders of my lifelong leader—my wife." The message was bold, heartfelt, and clear—and it stunned everyone who read it.

Edi sila na Juan for All, All for Juan. But honestly, masaya ako na maging parte ng pamilyang 'to. It was crazy at first, but this was full of fun. We shed tears together already. Laughed altogether, talked altogether, eat altogether, shared stories, and many great, fun, memorable things...and I've learned a lot. A family without getting lessons from pains and problems is not a family. A home where our family was is the one who taught us first. A home is where we are loved, cared and nurtured. I want to grow more with this family. I want this to last. In my memories and in my heart.

"Thank you. Sobrang thank you po. Wala po akong ibang hiling kundi maging buo tayong muli... kahit anong itsura ng bagong pamilyang ‘to, kahit pa hindi perpekto." Sa kabilang linya, muling nagsalita si Clyde, ang kanyang ama. "Anak, kung may natutunan kami sa buhay, ‘yun ay ito: ang pamilya, hindi nasusukat sa kung anong kumpleto sa papel o kung sino ang kasama mo sa isang bahay—ang tunay na pamilya, ‘yun ang hindi sumusuko kahit ilang beses kayong masaktan."

Inulit niya ang paghalik sa mga noo nila, at sinabi niya, “Ikaw. Ikaw. Ikaw. Ikaw at siyempre, ikaw.” “Kayong lahat ang pinakamagandang regalo na ibinigay ng langit sa akin… Ang pamilya ay regalo,” sambit ni Ethan. “Habang tumatanda kayo, tandaan ninyo lagi na pamilya muna bago ang lahat.” *** AT NAMUHAY SILA NG MASAYA… ANG WAKAS***

Sa bawat eksena, mas napagtanto ko ang halaga ng pamilya at ang mga alaala na nagbubuklod sa amin. Nang matapos ang unang pelikula, nagbigay kami ng mga reaksyon. “Ang ganda ng mensahe ng pamilya at pagmamahal,” sabi ni Dad. “Tama ka, ang pamilya ang pinakamahalaga sa lahat,” sagot ko. Nang magsimula ang pangalawang pelikula, nagpatuloy ang mga kwentuhan. Napansin ko ang mga ngiti sa mga mukha nila, at ako rin ay napuno ng saya.