Betrothal In Tagalog 소설 & 이야기

“I repeat… do you take this man to be your husband? Do you promise to be faithful to him in good times and in bad, in sickness and in health, to love him and to honor him all the days of your life?" Binasa ko muna ng laway ang nanunuyo kong mga labi bago ako sumagot ng, “Yes, I do.” “With the power vested in me, I pronounce you a couple. You may now kiss the bride.” Walanghiya! Ano raw? Kiss the bride? Hindi ko naisip ito, ah! Dali-dali kong tinanggal ang pagkakapiring ng aking mga mata.

anas ko "Mama—" ani Mike na tulad ko ay nagulat din sa salitang binitiwan ni Tita Thalia. "That's final, patapusin niyo muna ako, it's a contract marriage. 2 years lang na man kayong magsasama. Malay natin baka sakaling mag-work," turan ni Tita Thalia na parang balewala lang dito ang sinasabi.

Kung ito ang makakapagpasaya sa mga magulang niya at makakatulong sa negosyo, she had to do it. Ang bonus pa? Mahal niya ang lalaking pakakasalan niya. Nginitian niya si Diego habang lumalapit sa altar. “Naya Cervantes, do you accept Diego Del Valle as your—” “I do,” sagot niya agad. Sinundan naman ito ni Diego. “I do." “I now pronounce you husband and wife. You may now kiss the bride.” Agad siyang hinalikan ni Diego. Nagtagpo ang mga labi nila habang inuulan sila ng bulaklak ng mga bisita.

Ngumingiti ako habang tinititigan siya. "Let this ring be a symbol of my promises to you and a reminder of my devotion to you. As I place it on your finger, I commit my heart and soul to you. Till death do us part." Sabay kindat ko sa kaniya. "Now you may kiss the bride!" pagpatuloy ko. Ngumuso ako at pumikit. "Bride na agad? Kasal? Parang kasal lang ah." "Oo no. Sabi mo ako na ang una at huling maglalagay ng singsing diyan e, pangit naman kung hindi ko sasabayan ng pangako di ba?"

"Nakikita ko namang nagkakaigihan kayo ng batang Kumar. Wala namang pinagkaiba kung ikakasal kayo ngayon, sa pagpapakasal ninyo oras na matapos ang iyong pag-aaral. Kaya marahil ay maaari na nating gawin ang inyong kasal pagkatapos ng semestral na ito." *Dādā and Pitamaha mean grandfather o lolo in Filipino. "Dādā…" anas ni Samara ngunit naramdaman ng dalaga ang kamay ng ina sa kaniyang kanang kamay. "Pa, nandito na naman tayo. Pinangungunahan n'yo na naman ang desisyon ng anak ko." "Dawood, bakit pa ba natin pinatatagal `to? Maging ang ama ni Raj ay naiinip na rin sa tagal ng kanilang kasal!"

The strands in your eyes that color them wonderful Stop me and steal my breath And emeralds from mountains that thrust towards the sky Never revealing their depth And tell me that we belong together Dress it up with the trappings of love I'll be captivated, I'll hang from your lips Instead of the gallows of heartache that hang from above Nagsimula nang maglakad ang flower girl at nagsaboy ng bulaklak sa dinaraanan niya. Kasunod ang ring bearer pagkatapos ay sumunod ang best man ni Matt na si Greg.

Na kinatuwa nilang dalawa ng sinabi kung ako na ang bahala sa lahat. Kinabukasan ay agad namang naidaos ang kasal sa dalawa, simply laman mga ito. Kaya ang bagong kasal ay binigyan ko sila ng tag-iisang milyon upang makapag-simula sila doon sa Pinas. "Fate attenzione durante il viaggio, signore e signori, e anche voi gemelli," (Mag-iingat kayo sa biyahe, senyorito at senyorita pati rin kayo kambal) sabi ni Manang sa amin.

**Narrator** Sa tradisyunal na kasalang Pilipino, ang paglalakad ng bride kasama ang kanyang ama o isang mahal sa buhay patungo sa altar ay isang mahalagang bahagi ng seremonya. Ito ay sumisimbolo sa pagbibigay ng pamilya ng bride sa kanyang mapapangasawa, isang tanda ng pagtanggap at pagpapala sa kanilang bagong buhay bilang mag-asawa. Ang prosesyon ay sinasamahan ng musika mula sa organo at koro, na nagbibigay ng solemne at mapayapang atmospera sa okasyon.

Hanggang sa isang araw ay nakatanggap na lamang siya ng Marriage certificate na nagpapatunay na kasal na nga silang dalawa. Pero noong araw din na iyon ay umalis ang binata para may trabahuhin sa ibang bansa kaya’t hindi na sila nagkita pang muli. Makalipas ang halos tatlumpong minuto na paliligo ng lalaki ay lumabas siya na nakatapis lamang ng tuwalya sa may baywang nito. Iyong tela lamang ang bumabalot sa kanyang pan-ibaba. Tagaktak pa ang tubig na mula sa basa nitong busog. He is fit and slim. Maganda ang tikas ng

Inis na inis kong sabi pero ngumisi lang siya. "Darrel! Behave! Say sorry now!" may diing sabi ni Tito. "Yes, Dad. Sorry, Peny." Napayuko siya habang sinasabi 'yon. Hinayaan ko nalang nakakainis pansinin. "Simple wedding na muna. Nag-aaral pa naman sila." Sabi ni Tita. Matapos pag-usapan lahat pati kung saan gaganapin at kung ano-ano pa.