Betrothal Novels & Stories

Napatingin siya kay Rohan. Hindi nila sinabi kahit ano, pero parehong nagtanong ang kanilang mga mata: "Ano ang ibig sabihin nito?" Pero bago sila makapag-proseso, may isa pang papel ang tumambad sa ilalim ng pendant. Ito ang unang page ng kasunduan. At sa pinakadulo: “The bride is to ensure the merging of the two bloodlines. This union must not fail.”

Siguro kung wala din akong alam or involvement, hindi ko rin alam ang totoong dahilan. It was because I asked her to do so. I promised to myself, as soon as it gets over, I'll make it up to her. I'll help her in any ways, para mabayaran ko lang siya sa kabaitan niyang ito. "BRIDE and GROOM, the relationship that you have nourished together stands for love that will blossom and grow with each passing day. Before you knew love, you were friends, and it was from this seed of friendship that is now your destiny..."

Kapalit ng kasunduan, milyon-milyon ang nakataya: ten digits ang betrothal gift, at kung mabubuntis siya sa loob ng dalawang buwan, may limangdaang milyong piso pang dagdag. Napaismid si Flora. “Let me guess, idea ng stepmom mo ‘to, no? Kung totoo ngang ginto ‘yan, bakit hindi niya isalang ang sarili niyang anak? Amoy scam, girl.” Napatingin si Mariette sa kaibigan. “Ibig mong sabihin… may alam ka?”

tanong ng kaniyang fiance habang minamasahe ang kaniyang balikat. Katatapos lang nilang pumili ng mga desinyong ilalagay sa kanilang wedding invitations. Isang beses lang itong mangyayari kaya naman nais niyang maging espesyal ang lahat. "Lil bit. Anyway ... Dadalo si Roman at ang fiancee niya sa kasal natin. He also requested na magbakasyon tayong apat after the wedding para naman daw makapagbonding tayo," aniya sa future husband niya na nasa kaniyang likuran na patuloy sa pagmasahe sa kaniya.

Samantalang siya, sapilitan na ipakakasal sa kung sinong poncio pilato. “Don’t tell me you’re already married?” aniya na nakaangat ang isang kilay. “Not yet. But my dad had already arranged my marriage,” anang binata na nagkibit ng balikat. “I see, good for you. I’m also getting married soon,” kaswal na wika ni Triana sabay higop ng mainit na tea. Itinaas ni Devance ang tasa. “Let’s have a toast for our upcoming wedding!”

I buried my face on his chest, naramdaman ko ang pamilyar at matatag na tibok ng kanyang puso, pati na ang amoy ng kanyang pabango na humahalo sa maalat na simoy ng dagat. Hanggang sa ang araw ay tuluyan nang sumikat. Ang gintong liwanag nito ay lumaganap sa buong dalampasigan, ginagawang makinang ang buhangin at ang ibabaw ng tubig. Ito ang aming pre-wedding vow—isang pribadong tipanan na ginawa sa gitna ng kalikasan. Isang matibay na pangako na pagkatapos ng lahat ng malalakas na bagyo na sumubok sa aming pagkatao, kami pa rin ang magkasama sa pagtayo sa gitna ng liwanag.

Taking a steadying breath, I continued, “About our marriage contract… I want us to make it real. To prepare a proper wedding. The agreement will expire in just two days, and I don’t want it to end—I want it to last forever.” To my surprise, Carlo nodded immediately, as if he had been waiting for me to say those very words. His eyes shone with affection as he spoke. “I have already taken care of everything, my love. I didn’t tell you because I wanted it to be a surprise. I have already arranged the ceremony, chosen the venue, and even bought a wedding gown one I knew would look perfect on you. It will be delivered to our house tomorrow morning.”

“Good afternoon po, Sir! Kami po ang mga kasama ni Robyn sa opisina. Naghanda po kami dahil nalaman namin na ikakasal na po sila ni Kaelan.” Napatitig ang matanda kay Jane tapos tumingin siya sa akin. Pagkatapos ay tumingin siya kay Kaelan na parang nagtatanong. “Is that true, Kaelan? You’re getting married?” Tanong ng matanda sa Ingles. “Yes, Lolo,” Sagot ni Kaelan habang lumalapit sa kanya. “This is Robyn Dela Cruz—she’s the woman I’m going to marry. We just finalized the arrangements yesterday.”

“Ok ka na ba?” “Yeah,” “I’ll go back to my unit -” “No.” Hindi siya makapaniwalang tumingin dito. “Tito Marshall told me that it’s better if we’re living in the same household instead of separate units. Of course, my betrothal gift is still yours, but you’re living here with me starting today.”

Ang maingat na makeup na inabot ng ilang oras para matapos ay biglang nagmukhang katawa-tawa laban sa kaniyang tulalang ekspresyon. Tinakpan niya ang kaniyang mukha, hindi makapaniwala. “Marcus…” Galit na galit ang mukha ni Marcus. Sawang-sawa na siya sa mga kamag-anak ng mga Abad. Mula pa lamang nang magsimula ang paghahanda sa kasal, walang katapusan na ang mga kahilingan ng mga Abad. Gusto nila ng mas malaking betrothal money, mas maraming cash gift, mas magandang arrangements, mas masarap na pagkain, mas maayos na rooms. Maging ang flower girl ay tinuruan pang humingi ng pera sa mga bisita.