Novel & Cerita Betrothal

“Ha… ano’ng sinabi mo?” Paos na paos ang boses ni Elijah, parang basag ang lalamunan niya sa kaba. “Sinong… sinong mag-e-engage kay Bettina? Kanino?” Nagulat si Jiro sa reaksyon niya. Parang may bumagsak sa sikmura niya sa takot. “H-hindi… Elijah, hindi mo alam? Malapit na ang engagement nina Bettina at si Evander. Kumakalat na ’yon sa business circle… next month na raw ang kasal nila…”

"Hindi ako interesado sa 'yo at alam kong pati ikaw ay ayaw rin sa kasal na ito. So why don't we make an agreement about this fucking arranged marriage, ha?" His glaring eyes focused at me for a while. Bigla na naman akong inatake ng matinding kaba. "No sharing of bedroom, no sex, no conversation at higit sa lahat walang pakialamanan sa isa't isa. We'll only pretend like we're sweet in front of our parents kapag nandiyan sila. Pero 'pag tayong dalawa lang, parang hindi natin kilala ang isa't isa. How about that? Hmm?"

“I won’t let anyone sell my betrothal gift! When I say no, it’s a no.” “Isasangla lang, Marcella. Hindi ibebenta. Masyado na yatang kinakalawang comprehension mo?” aniya na magkasalubong ang kilay. “Shut up, bitch! If you PAWN my betrothal gift… mas mabuti pang tumanda na lang akong dalaga!” inis na inis nitong sigaw. “Tatanda ka talagang dalaga dahil sa sama ng ugali m—”

Nakakakaba! Napabuntong hininga ulit ako bago muling nagpatuloy. "Joaquin and I decided to enter a new stage in our life. Our union will build strong family ties between the Del Mundo and the Tantoco." Tila mauubusan na ako ng mga magagandang sasabihin patungkol sa aming engagement. Wala na akong choice kung hindi magkunwari na lang at mag-imbento ng makukulay na mga salita.

Napatingin siya kay Rohan. Hindi nila sinabi kahit ano, pero parehong nagtanong ang kanilang mga mata: "Ano ang ibig sabihin nito?" Pero bago sila makapag-proseso, may isa pang papel ang tumambad sa ilalim ng pendant. Ito ang unang page ng kasunduan. At sa pinakadulo: “The bride is to ensure the merging of the two bloodlines. This union must not fail.”

Siguro kung wala din akong alam or involvement, hindi ko rin alam ang totoong dahilan. It was because I asked her to do so. I promised to myself, as soon as it gets over, I'll make it up to her. I'll help her in any ways, para mabayaran ko lang siya sa kabaitan niyang ito. "BRIDE and GROOM, the relationship that you have nourished together stands for love that will blossom and grow with each passing day. Before you knew love, you were friends, and it was from this seed of friendship that is now your destiny..."

Kapalit ng kasunduan, milyon-milyon ang nakataya: ten digits ang betrothal gift, at kung mabubuntis siya sa loob ng dalawang buwan, may limangdaang milyong piso pang dagdag. Napaismid si Flora. “Let me guess, idea ng stepmom mo ‘to, no? Kung totoo ngang ginto ‘yan, bakit hindi niya isalang ang sarili niyang anak? Amoy scam, girl.” Napatingin si Mariette sa kaibigan. “Ibig mong sabihin… may alam ka?”

Samantalang siya, sapilitan na ipakakasal sa kung sinong poncio pilato. “Don’t tell me you’re already married?” aniya na nakaangat ang isang kilay. “Not yet. But my dad had already arranged my marriage,” anang binata na nagkibit ng balikat. “I see, good for you. I’m also getting married soon,” kaswal na wika ni Triana sabay higop ng mainit na tea. Itinaas ni Devance ang tasa. “Let’s have a toast for our upcoming wedding!”

I buried my face on his chest, naramdaman ko ang pamilyar at matatag na tibok ng kanyang puso, pati na ang amoy ng kanyang pabango na humahalo sa maalat na simoy ng dagat. Hanggang sa ang araw ay tuluyan nang sumikat. Ang gintong liwanag nito ay lumaganap sa buong dalampasigan, ginagawang makinang ang buhangin at ang ibabaw ng tubig. Ito ang aming pre-wedding vow—isang pribadong tipanan na ginawa sa gitna ng kalikasan. Isang matibay na pangako na pagkatapos ng lahat ng malalakas na bagyo na sumubok sa aming pagkatao, kami pa rin ang magkasama sa pagtayo sa gitna ng liwanag.

Taking a steadying breath, I continued, “About our marriage contract… I want us to make it real. To prepare a proper wedding. The agreement will expire in just two days, and I don’t want it to end—I want it to last forever.” To my surprise, Carlo nodded immediately, as if he had been waiting for me to say those very words. His eyes shone with affection as he spoke. “I have already taken care of everything, my love. I didn’t tell you because I wanted it to be a surprise. I have already arranged the ceremony, chosen the venue, and even bought a wedding gown one I knew would look perfect on you. It will be delivered to our house tomorrow morning.”