Better Days Are Ahead Novels & Stories

Kailangan ko lang na tanggapin siya nang buo para makapagsimula na kami ng panibago. Sa kabila ng lahat, may takot pa rin kasi akong nararamdaman. Gusto ko kasi, kapag nagkabalikan na kaming dalawa ay hindi na kami maghihiwalay pang muli—pero, sa ngayon ay hindi naman namin kailangang magmadali. Best things always happen to those who wait. Like the scenery, I just had to enjoy everything fate has to offer. What was in front of me was so peaceful, and how I wished that Liam could see this magnificent view too.

Tita Lily please. “Its my pleasure to accept your request my dear niece.” A round of applause please for my beloved aunt Lily.....nagsipalakpakan ang mga manunuod. “Bring me back!” I've always been afraid My best years have passed They say the good old days Well, they never last. I've been running into you in my head In-between, what could've been, yeah-yeah-yeah Everybody seems to leave bittersweet memories Time does seem to fly Then it's hard to find, yeah

Hanggang natapos naming binili ang mga kailangan kaya agad kaming bumalik sa resort. Kinabukasan Kinabukasan ay maaga kaming nagbukas upang masi-ayos namin ang lahat bago pa dumating ang mga ito. May itinalaan akong magbigay ng garlan para sa mag ito. "Everyone, sana ay magiging maayos ang lahat hanggang matapos ang limang araw. Wag kayong mag-alala dahil bibigyan ko kayo ng dagdag bunos. Kung sinong mabigyan ng tip ay sa inyo na -yun. Sana ay magtulungan tayong lahat. Kaya nating 'to!" sabi ko sa kanilang lahat.

dagdag niya. “Ano yun?” tanong ni Bren. “Hindi tayo mawawala sa isa’t isa,” sabi niya. “Kahit anong mangyari.” Ngumiti si Bren. “Hindi mangyayari yun,” sagot niya. — Dumating ang araw ng pag-alis. Tahimik ang umaga. Mas tahimik kaysa dati. Nakaimpake ang bag ni Bren.

At heto kami ngayon, maayos na. At kahit alam kong hindi pa tapos ang mga pagsubok na pagdadaanan namin sa buhay, nasisiguro kong malalampasan din namin iyon lalo pa't magkasama na kami. ♪♪♪ I just want you close Where you can stay forever You can be sure That it will only get better You and me together Through the days and nights I don't worry 'cause Everything's gonna be alright People keep talking, they can say what they like

“Nasaktan ako, oo. Pero kung hindi nangyari lahat ‘yon… hindi siguro ganito katibay ang pagmamahal natin ngayon.” Tumango si Adrian. “Parang second chance.” “Not second,” ngumiti si Celestine. “A better one.” Lumapit si Adrian at niyakap siya mula sa likod. “Then let’s do it right. One day at a time.” Ipinasok ni Celestine ang kamay niya sa kamay ni Adrian. “One day at a time.”

Nakatitig siya sa akin na may malambing na ngiti. "Hmm… Ang aga-aga, mahal, inaantok pa ako," reklamo ko. "We have a full day ahead. May pupuntahan pa tayo bago tayo bumalik." Napakunot-noo ako. "Saan na naman? Akala ko tapos na ang surprises mo?" "Hindi pa. Gusto ko pang sulitin ang last day natin dito." Napangiti na lang ako. "Okay, fine. Pero after breakfast, ha?"

Maririnig mula rito ang paghampas ng alon sa malalaking bato pero napakapayapa pa rin pakinggan dahil sa mga huni ng ibon. Napangiti ako habang pinapanood ang sunset. I love sunsets. Para bang sinasabi nito na tuloy lang ang buhay dahil tuloy-tuloy sa pag-ikot ang mundo. That whatever you did this day will bring another joy for tomorrow. Of course it will bring darkness first, but there’s a moon to serve as light. Hihintayin mo na lang ang kinabukasan para itama ang kung anumang maling nagawa ng kahapon.

At ngayon, ang saloobin niya ay ang maiparamdam sa estrangherong nasa harap niya na ang mga lumipas na araw na kasama niya ito ay ang pinakamasayang araw ng buong buhay niya. No need to imagine, 'cause I know it's true. They say all good boys go to heaven, But bad boys bring heaven to you... Sa pagmulat niya ng mata ay dahan dahan siyang humakbang palapit rito. She let herself freed with the music. Bawat indayog ng katawan ay hindi niya hinihiwalay ang tingin dito. It's automatic. It's just what they do. They say all good boys go to heaven,

"Hindi ko alam kung maayos ka ngayon, pero ipinapangako ko, babalik ako. At sa pagbabalik ko, ipapakita ko sa kanilang lahat na hindi ako basta-basta susuko." Habang umaalis ang eroplano, hindi naiwasan ni Darrius na maluha. Ang mga pangarap nilang dalawa ni Kariel ay tila isang araw na palubog na, ngunit naniniwala siya sa kasabihang, ‘Every sunset and breeze remind us that endings lead to new beginnings.’