Beyond The Horizon Play Novels & Stories

“Please wait and check your bank account’s balance after a few minutes.” Hindi sumagot si Javi at tahimik lang na tumango. Bumalik sa gitna ng stage iyong host at ibinalik sa guard ‘yong baril na hawak-hawak niya bago banggitin ’yong rules sa sumunod na laro. The fourth round of this madness. Baraha ulit ’yong bida sa palaro na ito ngunit iba na ang mechanics. It sounds the same as the Lucky nine play but it was a bit different.

Ang eksena ay parang rurok ng tagumpay, isang sandaling puno ng ilusyon at yabang. Hanggang sa biglang may tumililis na tunog mula sa speakers. Napasapo sa tenga ang mga tao sa sobrang lakas ng feedback. Pagkatapos, isang malinaw at kalmadong boses ng babae ang umalingawngaw sa buong venue, malamig at diretso sa puso. “Hindi. Hindi ka magiging kampeon. Magiging kang…. isang kahihiyan.”

So cute. “B-Bakit naman?” Lumapit ako lalo at hinapit siya sa baywang bago ko itinuro ang mga ulap. “Can you see those clouds?” tanong ko sa kaniya. “O-Oo naman.” “Those clouds are on the horizon. It looks beautiful when watching it,” I said. “But there’s an omen saying that clouds on the horizon… means that something bad is about to happen.” And yet, there is.

Hindi rin naman ako masyadong nakakalayo pa dahil natatanaw ko pa rin ang aming palasyo. I continued walking hanggang sa marating ko ang parte ng gubat na nababalot ng hamog. Mula rito ay hindi ko na matanaw ang aming palasyo. Ibigsabihin ay nasa malayo na ako. Nagsisimula na rin mag iba ang pakiramdam ko sa lugar. Nakalabas na ako sa barrier ng Vampire World. Ngayon ay hindi ko na alam kung ano ang maaari kong makasalamuha sa daan.

Halos mabitawan ko ang phone nang nakita ko ang limang missed calls galing kay Liam, isang missed call at tatlong mensahe galing sa unknown number. Binuksan ko agad ang mensahe dahil baka isa ito sa mga paaralang ininquire ko noong nakaraan. From: Unknown number Enjoy the remaining days. The game will end soon. Well, thank you for taking care of my man while I'm busy with our businesses. I enjoy playing this game with him. See you around, Francine. I was shaking after reading this. My head was starting to hurt from overthinking. This just added to it. I hate playing this game if it is indeed a game. I am clueless about what's happening around me.

" I can't breath." Reklamo ko pa at sinubukan siyang itulak ngunit mas hinigpitan lang nito ang pagyakap sa'kin. His warm hug reminded of years being apart. Yakap na para bang takot akong makawala. Tanging tunog lamang ng sound system mula ang labas ang naririnig namin hanggang sa naramdaman ko ang pagtaas-baba ng balikat nito at ang mahinang pagsinghot niya.

Brandon put back his seatbelt on at maya-maya ay umandar na ang mga sasakyan sa pila. *** At the apartment . . . BUKAS ang TV kahit hindi kami nanonood. Hinayaan ko siyang pumili ng palabas, at akalain mong National Geographic ang pinili niya? Wala bang romantic comedy? Iyong medyo sexy para may maganap ngayong gabi? Char! Lumalandi ang ferson dahil malapit nang mawala sa kalendaryo. “So, tell me about the last fifteen years.” Dumampot ako ng french fries at saka isinawsaw sa ketchup.

Sandaling tinapunan ko siya ng tingin. "'Di ko rin alam. Napapakalma kasi ako sa tuwing napapanood ko ang paglubog ng araw. It taught me that endings can be beautiful as beginnings. I know that it sounds like a daydream pero naniniwala pa rin ako." Mahabang wika ko pa sabay nagpakawala ng malalim na hininga. "Ang lalim naman non." Aniya at mahinang natawa. "You know what, Reah, you made me realize that there's always a golden love beyond this sundown. " Dagdag pa nito na ikinalingon ko sa kanya.

Kumislap ang ilaw sa paligid ng claw habang tumunog ang countdown. “Three… two… one…” Marahang gumalaw ang claw sa loob ng glass casing, kasabay ng paggalaw ng joystick ni Alyssa. Maingat niyang tinarget ang isang pink na bunny plushie na tila nakapatong lang sa ibabaw ng ibang laruan. Pinagmasdan niyang mabuti ang anggulo, tumingin sa harap, sa gilid, bahagyang yumuko para masigurado na tama ang posisyon.

Alam mo naman si lola ayaw akong makita niya '' kanina pa niya pinagmamasdan ang kanyang kapatid mula sa malayo at nakikita niya ang lungkot nito sa mukha . ''huwag mo nang pahirapan pa ang sarili mo Ella pwede ka namang lumayo at magbagong buhay '' hindi sa gusto niyang lumayo ito pero may gusto siyang patunayan at ang paglayo lang ni Ella ang makakasagot sa kanyang katanungan .Kahit kapatid pa niya ito kung makakita siya ng ebidensya na may kinalaman ito sa pagkidnap kay Hannah papanagutin niya sa batas . ''parang hindi ko kaya Zig '' wala pa siyang plano lumayo at marami pa siyang plano para sa pamilyang Bizon .