Beyond The Horizon Play Novels & Stories

Kinuha ko iyong throw pillow na nasa tabi ko para may maipangtakip ako sa mata ko kung sakali mang may jumpscare na lalabas. "Nanghahampas pa man din si Av kapag nagugulat," pasaring na sabi ni Brix habang nakangisi. "Hindi kaya!" mabilis na tanggi ko. Napatakip kaagad ako sa mata ko dahil sa background audio ng movie. I don't really recommend watching horror movies dahil sobrang magugulatin talaga akong tao.

mahinang angil ni Joanna na ginagawa ang sinabi ni Marvin na one meter ang layo sa paglalakad nito. Kahit pagsakay sa escalator ay siniguro ni Joanna na naka one meter siya malayo kay Marvin ng wala itong masabi sa kaniya, alam ni Joanna na may tumitingin sa kaniya dahil sa mukha niya. Nahihiya man siya pero wala naman siyang magagawa dahil hindi naman niya matatago ang sunog niyang mukha, hinayaan niya nalang kung anong naiisip ng mga tao sa kaniya.

Hindi bilang empleyado. Kundi bilang kapantay. We grew up in the same circles. Same level. Same expectations. She doesn’t belong there. And I will make sure she remembers that. Sa huli, hindi ako natatakot kay Liah. Natutuwa ako. Kasi ngayon, may laro na. At mas gusto ko ang laro kapag may kalaban na marunong lumaban. Destroying her stability, I won’t hesitate. Let’s see how strong you really are, Liah Delos Santos. The real game starts now.

"Wait for me, my love." And then-silence. Somewhere, far beyond the Abyss, beyond time itself... A child took her first breath. And the world shuddered in anticipation.

Hawak-hawak ko ang nagtaas-baba kong d****b habang nakatukod ang kaliwang kamay ko sa tuhod ko. "Saan ba tayo pupunta?" Tanong ko habang nakatingin pa rin sa kanya. Hinawakan niya ang balikat ko at itinayo. "May magandang scenery doon sa may puno ng kahoy. Hintayin natin na lumubog ang araw, makikita mo roon ang sunset." Aniya. Napatingin siya sa relo niya at bumaling ulit sa akin. "30 minutes nalang, mag-a-alas sinko na nang hapon."

Naniniwala siyang itinakda talaga ang nangyaring pagtatagpo nilang muli. “Hmmn… You know how to pay me, wife,” nanayo bigla ang balahibo ni Althea nang pa-bulong iyon sabihin ni Calvin sa kanyang tainga lalo pa ‘t tila sinad'ya pa yata nito na dumampi ang labi roon. Nakatayo sila sa veranda, tanaw ang butuin sa kalangitan. Kay ganda nang gabi tulad sa nararamdaman nilang dalawa.

Mica Rodriguez Santillan POV Nang natapos kami sa pagkain, nagtungo na kami sa dalampasigan. Saktong makulimlim at kunti lang ang mga tao doon. Sobrang ganda ng dagat, ang sarap ng simoy ng hangin, nakakawala ng problema at parang gusto ko na lang na itapon sa dagat ang mga bigat ng nararamdaman ko para naman maibsan ang sarili ko mula sa lahat-lahat ng dala kong problema.

She uttered. Muli niyang niyakap ang kanyang anak at hinalikan ang mapupulang pisngi nito. "Me too Zoie, me too." He responded with an effort not to break his voice. As Luke gazed once more at the endless horizon, his heart ached with a profound longing. "Will I see Chloe again?" he whispered, his words carried away by the wind, lost in the vast expanse of the ocean before him. “Come back to me, please”

Pagtapos ng trabaho niya ay dumadaan siya sa paborito niyang restaurant para bumili ng dinner niya bago siya magtungo sa lugar na gustong gusto niyang puntahan sa tuwing matatapos ang araw. Pinarada niya ang kanyang kotse sa gilid ng kalsada saka bumaba para pagmasdan ang unti-unting paglubog ng araw. Amaze na amaze talaga siya kung paano unti-unting mawala sa horizon ang araw. It was like they are each other’s rest. Napangiti siya. “When the time is right, I know that the right person will come. I just need to wait. Just like how the horizon waits for the sun to set,” she whispered as the sun slowly fades away from her sight.

At dahil sa nausisa ako ay muli akong lumingon at pinagmasdan ang babae. Ngunit hindi ko matandaan kung kanino ba ang boses na iyon. Kunot ang noo ko na nanatili na ako sa kinatatayuan ko ng magsimula na itong kumanta. "Moon in the sky, spills over my heart. Under the moon, you look different from the past. Too many scars to convey." Mas lalong nagsalubong ang kilay ko ng marinig ang malamyos niyang tinig.