Bias In Tagalog Novels & Stories

tanong ng cheerleader lider sa akin natawa ako dahil nagsalita ito ng Tagalog may hinala ito na nakaka-intindi ako ng wikang ito. "Siya, si Areum at ang boyfriend ni Keith hindi ko sadyang makita papunta ako nun sa restroom namukhaan ko lang ngayon may marka ng kagat sa leeg niya." sambit ko sa lider ng cheerleader natahimik ito bigla at napatingin pa siya kay Areum. Mas nagulat ang lider ng cheerleader nang magsalita ako ng Tagalog. "Marunong ka din?" sambit ng lider nang cheerleader sa akin nakita ko ang shocked nitong itsura.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Bwisit talaga! Umismid ako, napaka talaga ni Tony, tariray siya masyado. Minsan may pagkamayabang din. Hindi nag-iisip sa mga sinasagot, sa kanyang mga desisyon. Ganun din si Tony. Napailing nalang muli ako at bahagyang sinimangutan siya na naikagat ko pa ang ibabang labi ko na may kasamang paghugot ng malalim ulit. *****

Gumuhit ang ngiti sa labi niya. "Oo, kahit anong mangyari hindi kita lalayuan. Aloisia, ako natatakot dito. Natatakot ako na baka ikaw ang lumayo kapag hindi mo natanggap ang katotohanan. Natatakot ako na mas pipiliin mo sila at ilayo ka nila muli sa akin."

“Kahihiyan na nga ang pagkabuhay mo, dadagdagan mo pa!” "You keep on defending this abhorrence! Wala siyang ginawang tama, Diego. Ni isa, wala! I shouldn't have agreed for her to take tourism. It's a disgrace to the family tradition! Everything she does is a disgrace. She, herself is a disgrace. An abomination. Bastarda!"

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

biglang bulong sa 'kin ni Brie na nagpagising sa aking sa reyalidad. I chuckled and kissed her cheeks. “Syempre, pogi talaga kasi siya ang Papa niyo.” “We have same eyes, Mama. Silver.” Yumakap ito sa 'kin. “Sabi ni teacher bakit daw silver eyes ko tapos sabi nung nang-aaway sa 'kin kasi baka raw albino ako. What is albino, Mama?”

Kung alam lang niya kung gaano kahirap baka bigla siyang mag-shift sa ibang kurso. "Nakakapikon talaga 'yong ganoong mindset, 'no? Akala niya ata madali lang mag-educ, eh. Akala niya tamang tayo ka lang sa harap tapos magre-report. Ang hindi niya alam may lesson plan pang gagawin tsaka hindi lang isang lesson plan kung hindi tatlo! Isang brief, semi-detailed, at detailed! Tapos gagawa pa tayo ng visual aids. May projects pa! May mga essay tapos tanginang 'yan akala ko wala ng Math kasi nga Filipino major tayo, 'di ba? S***a! Meron pa pala! Akala niya ata kapag nag-Filipino major magsasalita lang ng tagalog! Ay! Napakalaking sana all naman talaga!" reklamo ni Anna habang naglalakad kami papun

Ang sabi rito, type I error means you reject the truth while type II error means you accept the false. Kung sa pag-ibig pa, type I error ay 'yong tanga ka. Tama na nga 'yong taong pinili mo naghanap ka pa ng iba. Meanwhile, type II error, para sa mga taong bobo. Alam na nga'ng mali tinanggap pa. Kaya ang ending nasaktan na naman siya. Umiling ako. Totoo talagang Mathematics is everywhere. Kahit sa paggawa ng bata na-a-apply rin 'yan.