Biggest Regret In Tagalog Novels & Stories

Ngumiti ako na parang bata at humalik agad siya sa labi ko. "And I'm glad you did that, or else I will have the biggest regret in my life." Ulit na halik niya sa akin. "Hinanap kita. Matagal na matagal, hanggang sa bumitaw na ako. Naisip ko, kung ikaw ang babae para sa akin ay gagawa ang tadhan ng dahilan na magkita tayo. But I got bored searching for nothing, and ended up doing a lot of mistakes along the way. I forgot my purpose. . . I forgot my heart. . . I'm sorry."

Niyakap naman siya nito ng mahigoit at hinalikan ang kanyang buhok. "Noong umuwi ako at sinabi kong hindi kita mahal, that was the most painful feeling I've ever felt in my entire life. I cried the moment, I turned my back to you, there's no time that I wasn't thinking of you and ended up hurting and regretting. Pero kailangan kong maging lalaki eh, dahil maaring mawala ang walang kamuwang muwang na bata kung hindi ko iyon gagawin. I mean, paano ako magiging masaya ng lubusan if everytine I close my eyes I am being haunted by my conscience na may hindi akong napanindigang bata?", ang binata na napangiti ng mapakla habang inalala ang pinakamasakkt na parte ng kanyang buhay.

Ako naman ay nanatili lang na nakaupo sa may hapag-kainan. "Why are you doing this, Regalado?" tanong niya. "Let's say, binabayaran ko lang ang kasalanan ko sa 'yo. Look, I was young then. My competitive spirit was so strong. Honestly, I love you friend. You were my bestfriend. I regretted losing you. Lance, hayaan mo akong bumawi."

"Years of staying abroad hindi ko alam kung may babalikan pa ba ako. Pero kahit anong pilit ko sa pusong magalit at kalimutan ka, sayo ko pa rin gustong umuwi. Ilang taon, Calyx. Ilang taon kung sinubukang maging masaya pero hindi ko magawa dahil alam kung may kulang." "I'm sorry baby, that's the biggest mistake I ever did my whole life at buong buhay ko itong pagsisisihan." Muli siyang umiyak at sinubsob ang mukha niya sa aking dibdib habang nanginginig ang balikat at patuloy sa paghikbi.

sabi ko habang naiyak. I remember how my Mama cry herself alone when I am faking my sleep when I was a kid, I remember how hard for her to tell me where is my Dad when we are being hopeless in Cebu because we lack of money to buy foods. "I-I'm sorry, I was coward to face you for all those years because of what happened. I'm sorry if I left you and your Mom because of another girl. I regret it," bigla nalang siyang lumuhod sa harapan ko habang naiyak tapos hinawakan ang dalawa kong kamay.

Is he serious? "Lanche..." hindi makapaniwalang sambit ko. Bahagya siyang lumapit sa akin at tinignan ako sa mata. Kinuha niya ang mga kamay ko. "Im so sorry. Nagkulang ako bilang asawa mo. Im sorry kung nasasaktan kita–" "Lanche, n-no! You dont need to apologize. I understand everything," naiiyak na sambit ko. "But I hurt you, and Im still hurt you–"

“Matagal na kitang gusto.” “Kung gusto mo ‘ko...” Kinagat niya ang ibabang labi. “Bakit sumuko ka agad? Bakit hindi mo man lang ako ipinaglaban?” A looked of regret crossed his face. “Pinakawalan kita dahil akala ko sa kanya ka sasaya.” Mas lalong gumuhit ang pagsisisi sa mata nito. “I’m sorry,” usal nito. “I was a fool because I let you go and did not try to win you back. That’s the greatest mistake I ever did. The one thing I’ll always regret.” Bumuhos ang luha sa mata niya at hindi na niya ito magawang pigilan pa. “Pero hindi naman ako sumuko. Kahit kailan hindi kita sinukuan. Tahimik lang akong naghihintay ng pagkakataon para makalapit ulit sa ‘yo. Tahimik lang akong gumagawa ng paraan p

“ Pwede bang wag ngayon Ang Dami ko na ngang iniisip ayuko ng dagdagan pa Ang iniisip ko ngayon” Tinawanan niya lang Naman ako at uminom na ng alak. Bumuntong hininga na lamang ako dahil sising sisi ako sa mga ginawa ko Kay astra. This is my greatest regret...di na ako aasa pa na mag kikita kaming muli ng Asawa ko.

Parang tubig ang aking pakiramdam, malayang umaagos, ngunit napakasakit sa pakiramdam. "I'm sorry...please... kasalanan ko lahat. Naging gago ako at pinili kitang saktan. I know I can never heal your pain in the past. You suffered more than I had, ngunit sana ay huwag mong pagdudahan ang nararamdaman ko dahil mahal na mahal kita Alessia. Nasasaktan ako sa bawat salitang binitawan ko ng araw na iyon. Pinagsisisihan ko bawat segundo ang lahat ng mga ginawa ko. Ngunit kahit anong sisi ko, hindi na mababago ang lahat ng iyon dahil iyon ang landas na pinili ko. Nasaktan na kita, at lumayo ka na. Sana ay bigyan mo ulit ako ng pagkakataon. Hindi ko man mababago ang nakaraan, ngunit may kakayahan ak

Parehas na kaming sumisinghot, walang pake kung pagtinginan kami ng mga tao sa paligid. "God knows how much I regretted everything. How much I regretted being a weak and useless mother. I couldn't do much to look for you and your sisters. I'm sorry. I'm so sorry, anak. I'm so sorry for all of the things you've been through." Umiling-iling ako bago siya niyakap at humikbi.